Είχα σκοπό από την Κυριακή να γράψω ορισμένα πράγματα σχετικά με τις εξελίξεις στο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τελικά αποφάσισα να το καθυστερήσω λίγο μέχρι να οριστικοποιηθούν κάποια επιμέρους και αναμενόμενα γεγονότα, όπως η αποχώρηση των ανανεωτών βουλευτών του ΣΥΝ από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που τελικά συνέβη σήμερα.
Χωρίς να μπω σε βαθιές αναλύσεις, θεωρώ ότι τέτοιου είδους εξελίξεις στον πολιτικό χώρο που εκφράζει ο ΣΥΝ είναι μάλλον αναπόφευκτες. Και στο παρελθόν εξάλλου, στελέχη του ΣΥΝ κυρίως κατά μόνας εγκατέλειψαν το κόμμα αυτό και πέρασαν στο ΠΑΣΟΚ. Το καινούριο στοιχείο μετά το 6ο συνέδριο είναι ότι πλέον έχουμε την αποχώρηση(;) από το ΣΥΝ μιας ολόκληρης τάσης, της λεγόμενης ανανεωτικής πτέρυγας. Βέβαια, το περίεργο στην όλη υπόθεση είναι ότι μέχρι στιγμής η Ανανεωτική Πτέρυγα, φεύγει, αλλά δε φεύγει ακριβώς, ανεξαρτητοποιείται αλλά μένει κοντά- και πιάσε το αυγό και κούρεψε το.
Τελικά, αποδείχθηκε περίτρανα, έστω κι αν εκφράστηκε καθυστερημένα, ότι αυτό για το οποίο κατηγόρησαν οι αποχωρούντες το 1991 το ΚΚΕ-η μονολιθικότητά του- είναι το μόνο όπλο για να μπορέσει ένα κόμμα που θέλει να προσδιορίζεται ως αριστερό να προχωρά ενωμένο και να ασκεί πολιτική με σαφές στίγμα, χωρίς να μοιάζει με πύργο της Βαβέλ, όπως έμοιαζε ο ΣΥΝ -και ακόμα περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ- τα προηγούμενα χρόνια. Συνέχεια… »

” Προτιμώ ένα 20% του ΣΥΡΙΖΑ με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ αρκετά κάτω από το 33%, παρά ένα 22% με τους άλλους δύο πάνω από το 33%”. Αυτή η δήλωση ανήκει στον επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκο Αλαβάνο. Καμιά αντίρρηση ως προς την ανάγκη να αποδυναμωθούν τα δύο κόμματα εξουσίας, να πέσει το ποσοστό τους και το κύρος τους στο λαό όσο πιο χαμηλά γίνεται. Ακόμη και στις ευρωεκλογές να γίνει αυτό θα είναι ένα πρώτο βήμα.
Φίλε Αλέκο, όμως θα πρέπει επιτέλους να μας εξηγήσει ο ΣΥΝ τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει με το όποιο ποσοστό έχει, ακόμα και με το τωρινό του. Γιατί το θες αυτό το ποσοστό; Θα το αξιοποιήσεις για την άνοδο του λαϊκού κινήματος; Για την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και το κεφάλαιο; Ή απλά θα το χρησιμοποιήσεις για να γίνεις ρυθμιστής στην τωρινή πολιτική κατάσταση;
Όπως καταλαβαίνεις, κάτι τέτοιο δεν είναι και πολύ αριστερό ως αντίληψη. Αν είναι να παίξεις στο παιχνίδι που παίζουν κι οι άλλοι, παίξε και με το ποσοστό που έχεις. Κι αν πάλι θεωρείς ότι θα μπορέσεις εσύ να παίξεις καλύτερα από τους άλλους δύο, απλά ρίξε μια ματιά στην υπόλοιπη Ευρώπη και τις συμμαχίες της κεντροαριστεράς. Γέννησαν ελπίδες, που αποδείχθηκαν φρούδες, και όχι μόνο αυτό, έστρεψαν εκ νέου τον κόσμο στην παραδοσιακή δεξιά.
Περιμένουμε λοιπόν επιτέλους μια ξεκάθαρη απάντηση και όχι ψάρεμα στα θολά νερά. Άκουσα τις προάλλες στον Κορυδαλλό τον πρόεδρο του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα, να λέει: ” Μας κατηγορούν ότι δεν έχουμε πρόγραμμα. Εμείς δεν πρόκειται να φτιάξουμε πρόγραμμα για να παίξουμε στα μέτρα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Γιατί εκείνοι αυτό θέλουν”. Να με συγχωρείς Αλέξη, αλλά το επιχείρημα είναι παιδικό. Αφού δε θες να παίξεις στα μέτρα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, φτιάξε πρόγραμμα που θα έρθει σε σύγκρουση με την πολιτική αυτών των δύο κομμάτων. Όλα τα άλλα είναι για λαϊκή κατανάλωση.

photo via