Πλέον περιμένουμε την παραίτησή σου και την απόσυρσή σου από την πολιτική ζωή κύριε Πάγκαλε. Η προβοκάτσια του κόμματός σου και των ακροδεξιών φίλων σου εναντίον του ΚΚΕ έλαβε τέλος με τον πιο σκληρό για σένα τρόπο. Στέλεχος και πρώην βουλευτής του κόμματός σου είναι ο Χρήστος Βερελής. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι παρόλο που ρωτήθηκε μετ’ επιτάσεως από τον εισαγγελέα αν το ΚΚΕ έχει οποιαδήποτε σχέση με την εταιρεία “Γερμανός” εκείνος απάντησε ξεκάθαρα ότι ουδέποτε αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο. Τι έγινε παιδιά; Άδειασμα από τους ίδιους τους συντρόφους μας; ΧΑΧΑΧΑ!!!
Βέβαια, το -ανύπαρκτο-ήθος του ανδρός δε μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε ότι θα τηρήσει την υπόσχεσή του. Εξάλλου η πολιτική αλητεία έχει καταντήσει μόνιμη πρακτική του συγκεκριμένου πολιτευτή και του κόμματός του. Το γεγονός όμως ότι ξεσκεπάστηκαν -για να μη χρησιμοποιήσω χειρότερη λέξη- και φάνηκε η γύμνια των φαιοπράσινων συμμάχων είναι αρκετό. Βοηθάει τον λαϊκό κόσμο να βγάλει συμπεράσματα και να σκεφτεί καλύτερα για ποιο λόγο στήθηκε όλη αυτή η προπαγάνδα γύρω από το ΚΚΕ. Ούτως ή άλλως, και να φύγει ο Πάγκαλος, θα ξεφυτρώσουν άλλοι Πάγκαλοι στη θέση του. Το θέμα είναι να εξαφανιστούν γενικά οι “Πάγκαλοι” και όλα τα τρωκτικά που ζουν εις βάρος του κοσμάκη.

photo via Nikos Drandakis

Το ακούσαμε κι αυτό! Ο πολύς Θεόδωρος Πάγκαλος κατηγορεί το ΚΚΕ πως θέλει νεκρούς στις κινητοποιήσεις. Λίγες μέρες μετά τη γκαιμπελική επίθεση των ακροδεξιών ουρακοτάγκων και πιθηκοειδών του καρατζαφερικού συρφετού, τη σαπισμένη σκυτάλη της συκοφαντίας παίρνει ο master του είδους, το πράσινο πληθωρικό μαντρόσκυλο της κεφαλαιοκρατίας.

Σε συνέντευξή του λοιπόν ο κ.Πάγκαλος αναφέρει πως το ΚΚΕ «όπλισε με τα κυρήγματα του τους δολοφόνους της Marfin από κοινού με τον Συνασπισμό» (!) και πως θέλει να υπάρξουν θύματα στις κινητοποιήσεις για να μπορέσει να εφαρμόσει «την αδιέξοδη πολιτική του».

Ωστόσο, «πλανάται» ο κ.Πάγκαλος και οι κύριοι ακροδεξιοί μπαμπουίνοι που τον σιγοντάρουν. «Ξεχνούν» άραγε πως ιστορικά σε κινητοποιήσεις οι θύτες ήταν πάντα η ίδια η αστική εξουσία και οι δυνάμεις καταστολής και τα θύματα οι εργάτες που ασκούσαν τα ίδια τα δικαιώματά τους; Ξεχνούν πως το πάνω χέρι το έχει η αστική εξουσία;

Εντούτοις, δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε. Όλο το φάσμα των κοπροκάνθαρων της αστικής τάξης βρίσκεται σε εγρήγορση. Φοβούνται πως ο κόσμος της εργασίας ριζοσπαστικοποιείται. Ξέρουν πως ο λαός διαφωνεί με το μνημόνιο και τα εγκληματικά μέτρα της εξουσίας. Και θέλουν εκ των πρωτέρων να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας εις βάρος των αντιδράσεων του. Θέλουν τον κόσμο φοβισμένο, να μην τολμήσει να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν, και την ελευθερία που του στερούν οι αστοί.

Πίσω από τα λόγια του Πάγκαλου και τις άναρθρες κραυγές των ακροδεξιών κρύβεται μια τρομερή απειλή: «Μαζευτείτε, βουλώστε το γιατί έτσι και διεκδικήσετε τίποτα θα φτύσετε αίμα». Και αυτό με τη δικαιολογία πως κάποιες δυνάμεις «παραέχουν ριζοσπαστική διάθεση».
Το ζήτημα είναι τώρα άλλο. Να αφαιρέσει ο εργαζόμενος λαός κάθε νομιμοποίηση από την αστική εξουσία, την Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Να νομιμοποιήσει ο ίδιος το πρόταγμα της Ελευθερίας του. Και της δυνατότητας να εξασφαλίζει για τον ίδιο-και όχι για τους καπιταληστές- αυτά που παράγει. Αυτό ακριβώς είναι πλέον το θέμα και αυτό φοβούνται όλοι οι γκαιμπελίσκοι του αστισμού.

photo via Nikos Drandakis

Λες είναι γιορτινές(;) οι μέρες, θες να χαλαρώσεις λίγο, αλλά δεν σε αφήνουν και οι εξελίξεις να αγιάσεις. Εξάλλου το σύστημα δουλεύει καθημερινά, όλο το 24ωρο καθώς τα κέρδη δεν μπορούν να περιμένουν.
Τους τελευταίους μήνες, όλοι όσοι ασχολούνται με τις πολιτικές εξελίξεις έχουν διαπιστώσει μια τάση πτώσης των δύο ισχυρότερων κομμάτων της χώρας, ανεξάρτητα με το ποιο από τα δύο είναι πρώτο. Επίσης, με βάση τα μέχρι στιγμής διαφαινόμενα ποσοστά τους και με πιθανή την ύπαρξη βουλής έξι κομμάτων, αυτοδυναμία δεν προκύπτει όσο κι αν θα το ήθελαν.
Τι γίνεται λοιπόν; Θα μείνει ή χώρα στο έλεος του Θεού- όπως λένε συνήθως όσοι σπέρνουν πανικό στον κοσμάκη; Πως θα συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις χωρίς ισχυρή κυβέρνηση; Πως θα ξηλωθούν και τα τελευταία δικαιώματα των εργαζομένων προκειμένου να μην πέσει το μέσο ποσοστό κέρδους του κεφαλαίου παρούσης και της οικονομικής κρίσης; Πρέπει να βρεθεί λύση. Αν είναι να μην έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση τουλάχιστον ας έχουμε κυβέρνηση συνεργασίας. Θα είναι άραγε ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ; Θα είναι ΝΔ-ΛΑΟΣ; Θα είναι ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ;
Το ΠΑΣΟΚ βέβαια βλέποντας τον τελευταίο μήνα την “κουτάλα” της εξουσίας να πλησιάζει μετά από καιρό κοντά του, απορρίπτει μετά βδελυγμίας κάθε συζήτηση για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ. Κι η ΝΔ με τη σειρά της σου λέει “έχω την πίτα ολόκληρη, γιατί να τη μοιραστώ με άλλους;”. Και με αυτό το σκεπτικό και οι δύο προσπαθούν να αποδείξουν- μάλλον να διαφημίσουν, μόνο ατάκες ακούμε- στο λαό ποιος είναι ο περισσότερο “ικανός” να κυβερνήσει αυτή τη χώρα.
Όταν όμως είσαι ενεργούμενο και εντολοδόχος της οικονομικής ολιγαρχίας, πέραν του ότι ασκείς πολιτική κατά παραγγελία και κομμένη στα μέτρα της, όταν νιώσει ότι έχει ανάγκη για κάτι διαφορετικό από αυτό που επαγγέλλεσαι, θα σε εκθέσει, απλά και χωρίς πολλές περιστροφές.
Αυτό λοιπόν έκανε και ο πρόεδρος του ΣΕΒ την περασμένη εβδομάδα. Εξέθεσε την προσπάθεια των δύο κομμάτων εξουσίας να αποδείξουν τη διαφορά του ενός έναντι του άλλου. Ιδού τι δήλωσε: “Καλή θα ήταν μια κυβέρνηση συνεργασίας για να δώσει λύσεις. Αν όμως δεν μπορεί να γίνει αυτό, μπορεί να έχουμε συνεργασία των κομμάτων σε συγκεκριμένα θέματα. Εξάλλου, άμα βάλουν τα κόμματα τα προγράμματά τους το ένα πάνω στο άλλο, σε πολλά σημεία δεν ξεχωρίζουν. Είναι τα ίδια” Με λίγα χρόνια ” ξεχάστε αυτά που ξέρατε, το αφεντικό έχει ανάγκες, κοιτάξτε να τα βρείτε στη μοιρασιά για να περάσετε και τα μέτρα που θέλουμε χωρίς πολλές αντιδράσεις”.
Αλίμονο όμως, υπάρχουν και συγκεκριμένοι πολιτικοί από αυτούς τους δύο φορείς, που αποφάσισαν να ντυθούν άγιοι βασίληδες της πλουτοκρατίας κι έσπευσαν να υπερθεματίσουν των προτάσεων του ΣΕΒ. Από το ΠΑΣΟΚ πρώτος και καλύτερος ο Πάγκαλος κι από τη ΝΔ οι Ψωμιάδης και Βαρβιτσιώτης, έσπευσαν να διαλύσουν τις όποιες ψευδαισθήσεις μπορεί να υπήρχαν για δήθεν διαφορές ανάμεσα στα δύο κόμματα, ζητώντας συνεννόηση και πολιτική σύμπλευση στα κεντρικά πολιτικά ζητήματα.
Είναι εμφανές ότι το σύστημα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση, όχι απλά ισχυρή, αλλά και με ευρύτερη συναίνεση, ώστε να περάσουν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα και να μην ανοίξει ρουθούνι. Αυτό είναι σίγουρο. Κι οι εργαζόμενοι όμως ας κρατήσουν αυτές τις εξελίξεις καλά στο μυαλό τους. Όταν σε λίγους μήνες-εκλογές γαρ- θα προσπαθούν να τους παραμυθιάσουν αυτοί οι δύο ότι τα προγράμματά τους δήθεν διαφέρουν και ότι δήθεν το ενδιαφέρον τους στρέφεται στα φτωχά λαϊκά στρώματα, ας θυμούνται αυτές τις δηλώσεις που ούτε τυχαίες είναι ούτε εκφράζουν απλά προσωπικές απόψεις. Κόμματα που υπηρετούν το κεφάλαιο δεν μπορούν να υπηρετήσουν και τον λαό. Έχει αποδειχθεί πλέον και ιστορικά. Όπως λέει καμιά φορά κι ο λαός μας ” ή με το διάβολο θα είσαι, ή με το θεό, και με τους δύο δε γίνεται”.

Photo via Dora_Bakoyannis