Μπράβο ρε αγωνισταράδες της ΓΣΕΕ! “Παλέψατε” πάλι σκληρά με το κεφάλαιο για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Και αποσπάσατε αυξήσεις 1 ευρώ τη μέρα για τα επόμενα δύο χρόνια! Συγχαρητήρια! Η εργατική τάξη βρήκε πλέον το αποκούμπι της! Την ώρα που η ακρίβεια καλπάζει και τα προβλήματα μεγαλώνουν η εργατική αριστοκρατία επέλεξε για ακόμη μια φορά να δώσει τα διαπιστευτήριά της στο ελληνικό κεφάλαιο. Ανταγωνιστικότητα, εργασιακή ειρήνη, οτι δήλωσε ο ΣΕΒ μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεων, τα ίδια δήλωσε κι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ.
Δυστυχώς δε μπορώ να εκφραστώ όσο ελεύθερα θα ήθελα. Αυτό όμως που έκανε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, ήταν απλά άλλο ένα ξεπούλημα όσων υποτίθεται οτι εκπροσωπεί και υπερασπίζεται. Ούτε καν για το 10,5% που υποτίθεται οτι θα ζητούσαν αύξηση δεν επέμειναν. Βλέπετε προέχει η κοινωνική ειρήνη! Η οποία όλως τυχαίως πάντα βλάπτει τους εργαζόμενους.
Σκεφτείτε λοιπόν τη ΓΣΕΕ να υπερασπίζεται τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα! Βέβαια, όταν ζητά να εφαρμοστεί ο νόμος Ρέππα, εξ αρχής δεν τα υπερασπίζεται, απλά τα ξεπουλάει με φειδώ!
Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν κάτι καλύτερο από τη σημερινή πλειοψηφία. Ας τους εγκαταλείψουν μαζικά κι ας στηρίξουν τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Μόνο με ταξικά σωματεία και ταξική πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ μπορούν οι εργαζόμενοι να έχουν κατακτήσεις έστω και κάτω από τις δύσκολες κοινωνικές συνθήκες. Η ΓΣΕΕ της κοινωνικής συναίνεσης, της ανταγωνιστικότητας και της εργασιακής ειρήνης, είναι απλά το δεξί χέρι του κεφαλαίου και της εκάστοτε κυβέρνησης. Με τους εργαζόμενους δεν έχει καμία σχέση. Για να δω αύριο κύριε Παναγόπουλε, θα έχετε βγει κι εσείς φωτογραφία χασκογελώντας δίπλα στους κοινωνικούς σας εταίρους, όπως και ο προκάτοχός σας πριν δυο χρόνια; Άμα έχεις τέτοιους φίλους…

Όλοι ξέρουν ότι τις 19 του μηνός υπάρχει απεργία και θα υπάρξουν πορείες… σε διάφορα μέρη και απ όσο ξέρω τουλάχιστον εγώ το Π.Α.ΜΕ καλεί και θα κάνει συγκέντρωση και πορεία σε διαφορετικά μέρη…Ας δούμε τα καθαρά πρακτικά ζητήματα που προκύπτουν… για τα οποία και διαφωνώ με το Π.Α.ΜΕ. Είναι γνωστό από τώρα ότι τις 19 του Δεκέμβρη θα κατέβει πολύς κόσμος στον δρόμο… μιας και είναι μια απεργία που γίνεται γνωστή ακόμα και από τα κανάλια…έστω και με τόσους αρνητικούς σχολιασμούς… Έχουμε σαν δεδομένο λοιπόν ότι θα είναι μια πορεία και απεργία με μεγάλη συμμετοχή. Πολύς κόσμος που δεν κατεβαίνει στον δρόμο (τουλάχιστον σε τακτική βάση) θα κατέβει… ίσως και για πρώτη φορά…. Οπότε πού θα είναι το Π.Α.ΜΕ? τουλάχιστον στο Ηράκλειο απ όσο φαντάζομαι 1χλμ να κάνει την δικιά του πορεία….

Από την στιγμή που το Π.Α.ΜΕ απουσιάζει από εκεί δίνει την δυνατότητα στους παρόντες να κάνουν την ζύμωση τους…. και να στρέψουν κόσμο εναντίον του ή πιο ορθά ενάντια στην πολιτική του. Αφήνει δηλαδή στο έρμαιο της ξεπουλημένης ηγεσίας και των οπορτουνιστών(όπως τους αποκαλεί και είναι) το ποιο μαχητικό κομμάτι που έχει συνειδητοποιήσει το πρόβλημα και ζητά τρόπους αντίδρασης. Αντί λοιπόν να συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια του ανένταχτου κόσμου βοηθώντας τον να οργανωθεί και να αντιδράσει… και να την ξεπεράσει…. τον αφήνει στην τύχη της ηγεσίας που λέει ότι ξεπουλάει τους εργαζομένους… Πραγματικά τι άλλο να θέλει αυτή η ξεπουλημένη ηγεσία; Πάρα να ακούγετε μόνο η άποψη της…. και να κάνει ανενόχλητη ότι θέλει….

Το επιχείρημα που ακούγεται πιο συχνά είναι ότι μέσω της δράσης του ΚΚΕ στα σωματεία όλη την χρονιά ο εργαζόμενος ξέρει την στάση σας κτλ….
Καταρχάς το επιχείρημα αυτό ίσως να έστεκε σε ένα κατακόκκινο σωματείο…. (που και πάλι έχω κάποιες αμφιβολίες… μιας και η συμμετοχή σε όλα τα σωματεία είναι σχεδόν μηδαμινή… ακόμα και στα κόκκινα…) αλλά σίγουρα δεν ισχύει σε ένα Ηράκλειο που από τους 11.000 οι περισσότεροι… δεν είναι καν γραμμένοι… ή δεν ξέρουν καν ότι υπάρχει… Επίσης σίγουρα δεν ισχύει πανελλαδικά(τότε δεν θα υπήρχε λόγος ύπαρξης του Π.Α.ΜΕ). Πέρα από οποιοδήποτε λόγο… προφανώς για να ακολουθούν την ξεπουλημένη ηγεσία και τους οπορτουνιστές….(όπως λέει το ΚΚΕ) δεν έχουν πειστεί για την θέση του Π.Α.ΜΕ.
Εκεί πρέπει να είναι ένας από τους βασικούς ρόλους οποιουδήποτε λέει ότι θέλει να αλλάξει τους συσχετισμούς….. στα σωματεία…. να καταγγέλλει και να δείχνει τους στους εργαζόμενους τον ρόλο των ξεπουλημένων ηγεσιών του…. και τα συμφέροντα τα οποία εξυπηρετούν….. κάθε στιγμή και σε κάθε σημείο…. και όχι να τους χαρίζεις το γήπεδο για να παίξουν ελεύθεροι μπάλα….

Τώρα το αμέσως επόμενο επιχείρημα που ακούγεται είναι το είδος των αιτημάτων που βάζει η ΓΣΕΕ κτλ…. Καταρχάς πολύ αμφιβάλω… αν ο μέσος εργαζόμενος που είναι σε μια πορεία έχει διαβάσει έστω και το 1/2 από αυτά…. μιας και μάλλον η όλη διαδικασία των αιτημάτων είναι υπόθεση της πρωτοπορίας… που ζει στον κόσμο της και καμιά σχέση δεν έχει με τον απλό εργαζόμενο.. Ας παραβλέψουμε όμως το γεγονός ότι ο μέσω εργαζόμενος δεν έχει ιδέα των αιτημάτων…. τα οποία διεκδικεί…. στον δρόμο. Ας υποθέσουμε ότι ξέρει τα αιτήματα του σωματείου του…. Τότε ο ρόλος κάποιου που θέλει να ανατρέψει τους συσχετισμούς δεν μπορεί να είναι διαφορετικός… από την δραστηριοποίηση μέσα στην συγκέντρωση δείχνοντας τον ρόλο της αντιδραστικής ηγεσίας κτλ αν ακόμα και εκεί… οι εργαζόμενοι προτιμήσουν… να στηρίξουν την ξεπουλημένη ηγεσία… από το Π.Α.ΜΕ τότε αν κάτι θα έπρεπε να γίνει είναι να προβληματιστεί… είτε για το πόσο σωστές είναι οι θέσεις σας…. είτε κατ πόσο υπάρχει μια στοιχειώδη γείωση με την πραγματικότητα του μέσου εργαζομένου….

Ένα άλλο ζήτημα είναι η διάσπαση των εργαζομένων… απέναντι σε σημαντικά ζητήματα. Όπως π.χ. στην φωτογραφία του ποστ. Η φωτογραφία είναι από διαδήλωση του ΠΑΜΕ (Σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων Ηρακλείου) που είχα κατέβει για την απόλυση εργαζόμενης επειδή κατέβηκε σε απεργία. Ο τρόπος που τέθηκε το ζήτημα τουλάχιστον εγώ αισθάνθηκα ότι απέκλειε όσους διαφωνούν με το Π.Α.ΜΕ…(ιδιαίτερα συνθήματα του στυλ εμπρός με το ΠΑΜΕ αντίσταση και πάλι κτλ) ιδιαίτερα για τέτοια ζητήματα πιστεύω ότι θα έπρεπε να βρεθεί ένα minimum πλαίσιο ώστε να συσπειρώσει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο έτσι ώστε οι εργαζόμενοι να μην φοβούνται…. τόσο ότι θα απολυθούν όταν απεργούν. Μια αποτυχημένη διαδήλωση για τέτοιο θέμα… έχει σίγουρα αρνητικό αντίκτυπο για όσους σκοπεύουν να απεργήσουν μελλοντικά.

Σίγουρα είναι αρκετά άλλα ζητήματα τα οποία θα μπορούσα να θίξω για την στάση του Π.Α.ΜΕ. όπως αν θα έπρεπε να αποφασιστεί μετά το τέλος της πορείας το τι θα γίνει…. έτσι ώστε να συμμετέχει και ο ανένταχτος κόσμος…. βάζοντας τον έτσι σε μια διαδικασία κινητοποίησης και ξεπερνώντας τι ξεπουλημένες ηγεσίες… αλλά πιστεύω ότι η στάση του Π.Α.ΜΕ είναι σημαντικότερη μιας και αφορά μεγάλο μέρος της Αριστεράς

υγ1.Η συμμετοχή στην διαδήλωση της φωτογραφίας ήταν 15 φοιτητές 5 εργαζόμενοι(οι εργαζόμενοι γνωστοί συνδικαλιστές που ασχολούνται…)Αν αυτό δεν είναι μηδαμινή απήχηση στην κοινωνία τότε τι είναι?

υγ2.Συμφωνώ 100% ότι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ είναι ξεπουλημένα σωματεία.

Πλησιάζει η 13η Φλεβάρη, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη πανελλαδική απεργία μέσα σε διάστημα δύο μηνών. Ευτυχώς, επιτέλους θα υπάρξει μια ευκαιρία να ξεκολλήσει ο κόσμος από τη σκανδαλολογία, τα DVD και τον Μάκη και να ασχοληθεί και με κάτι που πραγματικά τον καίει.
Την εβδομάδα που μας έρχεται θα τεθεί επί τάπητος το θέμα του ασφαλιστικού και φυσικά οι προοπτικές που ανοίγονται για τους εργαζόμενους μετά και το τέλος του “διαλόγου” μόνο ευοίωνες δεν χαρακτηρίζονται. Εξάλλου όπως έλεγε κι ένας πολιτικός αναλυτής στην τηλεόραση “διάλογος δε γίνεται όταν πρόκειται να δοθεί κάποια παροχή, αλλά όταν θέλει η κυβέρνηση να πάρει”.
Το γιατί γίνεται η απεργία είναι γνωστό και δεν πρόκειται να το αναλύσω. Θέλω όμως να ενημερώσω τον πρόεδρο και γενικότερα την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ οτι οι απεργίες δεν οργανώνονται μέσω τηλεοπτικών συνεντεύξεων και φαξ. Για να είναι επιτυχημένη μια απεργία πρέπει να “οργώσεις” τους χώρους δουλειάς και να ενημερώσεις τους εργαζόμενους. Πρέπει να πας εκεί που η τρομοκρατία οργιάζει και να βοηθήσεις αυτούς που θέλουν να απεργήσουν. Πρέπει εάν απολυθεί κάποιος εργαζόμενος επειδή απήργησε να ξεσηκώσεις τον κόσμο μέχρι να επαναπροσληφθεί και όχι να σφυρίζεις αδιάφορα και να το παίζεις δεξί χέρι της εργοδοσίας. Αυτό είναι το χρέος του συνδικαλιστή, του σωματείου, της ΓΣΕΕ.
Και για να μην θεωρηθεί οτι αυτό είναι μια κατάσταση που αγκαλιάζει όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ όπως σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση, έχουν ξεκινήσει αμέτρητες περιοδείες προκειμένου να ενημερωθεί ο εργατόκοσμος για τις εξελίξεις και την απεργία. Την Τετάρτη θα δώσουν μάχη στα γκέτο από νωρίς το πρωί για να απεργήσουν οι εργαζόμενοι και δε θα πάνε στις 11.00 αγουροξυπνημένοι με τα κοστούμια τους στην πορεία. Αν απολυθεί απεργός συνάδελφος θα κηρύξουν κινητοποιήσεις μέχρι να ξαναπροσληφθεί(όπως έγινε και με την προηγούμενη απεργία σε Καρφούρ, Ρενό και Αστέρα Βουλιαγμένης).
Βεβαίως υπάρχει και το ζήτημα των αιτημάτων. Τι διεκδικεί το ΠΑΜΕ και τι η ΓΣΕΕ. Οι διαφορές είναι χαώδεις αλλά εγώ θα σταθώ μόνο στο εξής. Γιατί συναγωνιστές της ΓΣΕΕ πασχίζετε να μην περάσει ο νόμος-Μαγγίνα αλλά να εφαρμοστεί ο νόμος-Ρέππα; Στην ουσία τους είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα-όπως είχε πει και ο γνωστός εργατολόγος, Μητρόπουλος. Άρα; Τι ακριβώς διεκδικούμε; Πόσο λιγότερα θα χάσουμε;
Πιο παλιά σε ένα post στο πολιτικό μπλογκ είχε ρωτήσει κάποιος αναγνώστης: “Εγώ θέλω να κατέβω στη συγκέντρωση, αλλά δε θέλω να πάω με το ΠΑΜΕ. Να μην κατέβω δηλαδή καθόλου;”. Όχι ρε παιδιά, πηγαίνετε όπου θέλετε. Αλλά να ξέρετε και τι κατεβαίνετε να διεκδικήσετε με τον κάθε φορέα. Και να βλέπετε και ποιοι είναι αυτοί που ηγούνται των συγκεκριμένων διεκδικήσεων.