Πολιτικό forum

Όλοι μας έχουμε ακούσει το ανέκδοτο όπου ένας επισκευαστής υπολογιστών χρεώνει τον πελάτη του 100 ευρώ για την επισκευή του υπολογιστή του στρίβοντας μια βίδα. Όταν ο πελάτης ζητά εξηγήσεις για τον λογαριασμό, ο επισκευαστής του στέλνει μια ανάλυση του λογαριασμού σύμφωνα με την οποία το στρίψιμο της βίδας κοστίζει 1 ευρώ αλλά το να ξέρεις ποια βίδα να στρίψεις κοστίζει 99 ευρώ.
Η μετάβαση στην οικονομία και κοινωνία της γνώσης είναι προτεραιότητα υψίστης σημασίας για μια αναπτυγμένη χώρα.
Η οικονομία της γνώσης είναι πιο κερδοφόρα. Μια οικονομία της γνώσης μπορεί να προσαρμοστεί καλύτερα και να ξεπεράσει παροδικές κρίσεις.
Οι εργαζόμενοι στην οικονομία της γνώσης κερδίζουν περισσότερα, γιατί το προϊόν που εμπεριέχει γνώση πληρώνεται περισσότερο από τα απλά βιομηχανικά ή αγροτικά προϊόντα.
Στην οικονομία της γνώσης ο εργαζόμενος έχει περισσότερη διαπραγματευτική δύναμη, γιατί αυτό που διαπραγματεύεται, οι γνώσεις του, η εφευρετικότητα του, το ταλέντο του δεν μπορεί κάποιος να το βρεί εύκολα σε άλλο εργαζόμενο.
Η οικονομία της γνώσης δημιουργεί μνημεία που θα τα επισκέπτονται οι τουρίστες του μέλλοντος. Η οικονομία και κοινωνία της γνώσης προκαλεί σεβασμό στις μελλοντικές γενιές.
Φθηνά εργατικά χέρια μπορείς να βρείς εύκολα. Όπως εύκολα μπορείς, να μεταφέρεις μία βιομηχανία σε μια χώρα με χαμηλό κόστος παραγωγής. Όμως, δύσκολα θα βρείς φθηνά δημιουργικά μυαλά. Δύσκολα θα μεταφέρεις κέντρα έρευνας, πανεπιστήμια και δεξαμενές σκέψεις.
Στην οικονομία της γνώσης πραγματώνεται το όραμα των αριστερών που όμως οι ίδιοι απέτυχαν να πραγματοποιήσουν, να αποκτήσει δηλαδή ο εργαζόμενος τα μέσα παραγωγής. Γιατί, σε μια οικονομία και κοινωνία γνώσης ο εργαζόμενος είναι ο ίδιος το μέσο παραγωγής, αφού παράγει τις δικές του ιδέες.
Το ταλέντο, είναι ο χρυσός του 21ου αιώνα.
photo by Extra Ketchup

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Tuesday, July 13th, 2010 στις 11:29 am στην κατηγορία οικονομία. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed. Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή ένα trackback από το site σου.