Πολιτικό forum

Μια εικόνα από την Ευρώπη

Agnostos X — Wed, 10 Mar 2010 10:10:21 +0000

Πολλές φορές ακούμε ανθρώπους από τα φτωχά λαϊκά στρώματα αυτής της χώρας να ισχυρίζονται ότι μόνο στη χώρα μας η οικονομική κατάσταση είναι σε τέτοια χάλια και ότι μόνο στην Ελλάδα τα προβλήματα του λαού είναι τόσο έντονα.
Είναι όμως πράγματι έτσι η κατάσταση; Μόνο στη χώρα μας έχουν οι εργαζόμενοι τόσα προβλήματα; Σίγουρα η Ελλάδα είναι μια περιφερειακή χώρα στο διεθνές κεφαλαιοκρατικό σύστημα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να παρουσιάζονται πολλές περισσότερες στρεβλώσεις- γραφειοκρατία, μεγαλύτερα ποσοστά διαφθοράς κτλ. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αναδιαρθρώσεις που αφαιρούν συνεχώς δικαιώματα δεν αφορούν μόνο τους Έλληνες εργαζόμενους. Μια εικόνα σε μια σειρά στοιχεία από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι ενδεικτική:
- Στη Γερμανία, μόλις πριν λίγα χρόνια, με το νόμο που ονομάστηκε “Χαρτς 4″, μια σειρά από παροχές που αφορούσαν τους ανέργους-επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, δικαίωμα παραμονής στα ταμεία ανεργίας- μειώθηκαν περίπου στο 50%. Η ανεργία στη χώρα που θεωρείται οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης έχει σκαρφαλώσει στο 8,7% και περίπου το 11% του πληθυσμού βρίσκεται στα όρια της φτώχειας. Επίσης το όριο συνταξιοδότησης έχει ανέβει στα 67 χρόνια.
- Στη Γαλλία χαρακτηριστικό παράδειγμα των εργασιακών ανατροπών είναι η περίπτωση της ιδιωτικοποιημένης πλέον France Telecom. Εργαζόμενοι εξωθούνται σε παραίτηση λόγω της πίεσης που ασκείται ενώ περίπου 40 έχουν αυτοκτονήσει. Επίσης έχει ανοίξει εμμέσως πλην σαφώς συζήτηση για την κατάργηση της μονιμόνητας των εργαζόμενων στο δημόσιο.Αλλά και στο χώρο της παιδείας τα πράγματα δεν είναι πιο ρόδινα. Η γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε από τη νέα σχολική χρονιά να κλείσει όσα σχολεία έχουν λιγότερους από 200 μαθητές, γιατί είναι ασύμφορο το οικονομικό κόστος!!!
- Στη Βρετανία συζητείται η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, ενώ η βασική συνταξη κινείται λίγο πάνω από τα 400 ευρώ.
- Στην Πορτογαλία οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων θα έχουν φέτος μηδενικές αυξήσεις ενώ τόσο σε αυτή τη χώρα όσο και στην Ισπανία συζητείται να καθιερωθούν ακόμα και συμβάσεις εργασίας ανά μέρα!!! Στην Ισπανία πάγωσαν επίσης οι μισθοί και τα επιδόματα, ενώ προωθείται με ταχύτερους ρυθμούς η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, με την ενίσχυση των γραφείων ενοικίασης εργαζομένων.
- Στην Ιρλανδία μεγάλες ήταν οι περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλωνμ, από 5 έως 8%.

Είναι εμφανές λοιπόν ότι ζητήματα όπως το μισθολογικό, η ανεργία, η κοινωνική ασφάλιση, δεν είναι προβλήματα των εργαζόμενων στην Ελλάδα. Είναι προβλήματα πανευρωπαϊκά. Μέχρι πριν μερικά χρόνια ακούγαμε για το ιρλανδικό θαύμα. Τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν μια φούσκα, όπως και η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.
Επομένως, όλα δείχνουν ότι το πρόβλημα είναι δομικό. Κάποιοι παράγουν και φυτοζωούν, και κάποιοι άλλοι τρώνε με χρυσά κουτάλια. Αν δεν αλλάξει αυτό, οι λαοί των χωρών της Ε.Ε. θα βλέπουν καθημερινά το επίπεδο διαβίωσής τους να χειροτερεύει. Είτε με κρίση, είτε χωρίς κρίση.

Πηγή φωτογραφίας

“Να σου δείξω ένα κόλπο;”

Agnostos X — Mon, 08 Mar 2010 10:55:25 +0000

Με αφορμή το βιντεάκι στο οποίο ο επίτιμος ευθαρσώς δηλώνει ότι οι κυβερνήσεις κλέβανε τα λεφτά του ελληνικού λαού, παραθέτω ένα παλιότερο ανέκδοτο, με σαφές πολιτικό νόημα όμως.

Ένα απόγευμα, είχαν συναντηθεί στο “Διόνυσο”, στο υπερπολυτελές εστιατόριο απένατι από την Ακρόπολη, ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Μητσοτάκη, για να συζητήσουν κάποια ζητήματα σχετικά με την πολιτική επικαιρότητα. Σε αυτό το γεύμα, έτρωγαν κυριολεκτικά με χρυσά μαχαιροπήρουνα. Κάποια στιγμή, όπως συζητούσαν, βλέπει ο Παπανδρέου τον Μητσοτάκη να κάνει μια αστραπιαία κίνηση και να βάζει ένα χρυσό μαχαίρι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του.
“Α, τον μπαγαμπόντη, σκέφτεται, κλέβει τα μαχαίρια!Ε…δε γίνεται να κλέβει αυτός κι εγώ να κάθομαι να κοιτάω! Πρέπει να κλέψω κι εγώ ένα μαχαίρι!”.
Προσπαθούσε λοιπόν ο Ανδρέας να βάλει κι εκείνος ένα μαχαίρι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του, αλλά λόγω της ηλικίας και της αδυναμίας που είχε, δεν μπορούσε να κινηθεί αστραπιαία όπως ο Μητσοτάκης. Εκτός αυτού, κάθε φορά που σήκωνε το μαχαίρι από το πιάτο, έτρεμε το χέρι του και χτυπούσε το πιάτο, με αποτέλεσμα να έρχεται το γκαρσόνι και να τον ρωτά αν θα ηθελε κάτι. Ο Ανδρέας πάντα του έλεγε ότι δε θέλει τίποτα και τον έδιωχνε.
Κάποια στιγμή, αφού είδε και αποείδε, φωνάζει τον σερβιτόρο ξανά.
-Θα θέλατε κάτι κύριε Παπανδρέου;
- Ναι παιδί μου, θα ήθελα να σου δείξω ένα ταχυδακτυλουργικό κόλπο.
- Μα, κύριε Παπανδρέου…είστε σίγουρος ότι…
- Θες να το δεις ή να φωνάξω κάποιον άλλο;
- Θα ήθελα να το δω κύριε Παπανδρέου.
- Ωραία τότε. Λοιπόν, πάρε αυτό το μαχαίρι και βάλτο στην εσωτερική τσέπη του σακακιού μου.
- Μα ξέρετε, απαγορεύεται…
- Βρε βάλε το μαχαίρι εκεί που σου είπα!
Ο σερβιτόρος όντως βάζει το μαχαίρι στην τσέπη του Παπανδρέου.
- Ωραία. Για πες μου τώρα παιδί μου, που βρίσκεται το μαχαίρι;
- Στην τσέπη σας.
- Πάρα πολύ ωραία. Τώρα βγάλτο από την τσέπη του Μητσοτάκη!

Πηγή φωτογραφίας

Αποχαιρέτα τη στήριξη που (ισχυριζόσουν ότι) είχες!

Agnostos X — Sun, 07 Mar 2010 11:57:14 +0000

Τι έγινε Γιωργάκη; Που είναι ο κόσμος που σε πλησίαζε κι έλεγε ότι θα έδινε το μισθό του για να σωθεί η πατρίδα; Μήπως τελικά σε πλησίασε κανένας βιομήχανος ή κανένας εισοδηματίας και σου είπε ότι θα έδινε τον μισθό του, γιατί πολύ απλά από αυτούς δεν πρόκειται ούτως άλλως να πάρεις τίποτα; Μήπως ο κύριος που σε πλησίασε ήταν ο Μητσοτάκης;
Πάντως, πλέον ούτε δημοσκοπήσεις δεν μπορείς να στήσεις για να σε σώσουνε. Και όταν πάρεις και το επόμενο πακέτο μέτρων που θα αφορά τον ιδιωτικό τομέα, τότε να δω που θα τρέχεις να κρυφτείς, για να μη σε πάρει με τις ντομάτες ο κόσμος που εξαπάτησες πριν μερικούς μήνες. Και μια και μίλησα για δημοσκοπήσεις, ιδου: η πρώτη .
Πέραν όμως της αγανάκτησης μην ξεχνάμε να κατεβαίνουμε και σε καμιά κινητοποίηση, έτσι; Να νιώσουν ότι είτε περάσουν είτε δεν περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, στη συνείδησή μας έχουν χρεοκοπήσει. Και τα μέτρα, αλλά και αυτοί που τα πήραν.

Αυτοί οι αδίστακτοι υποτίθεται ότι μας προστατεύουν;

Agnostos X — Sat, 06 Mar 2010 10:02:50 +0000

Ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις ότι ο Μανώλης Γλέζος ως προσωπικότητα αντανακλά ένα συμβολισμό. Μαζί με τους υπόλοιπους συναγωνιστές του, κατά την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης, συμβολίζουν τη λαϊκή πάλη, τον αγώνα των λαϊκών ανθρώπων για μια ζωή με δικαιώματα, για μια ζωή που ο καθένας θα προκόβει και θα μπορεί να περπατά με ψηλά το κεφάλι. Συμβολίζουν την πάλη ενάντια σε κάθε μορφή “Νέας Τάξης” που προσπαθεί να βάλει στο γύψο τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Αυτόν τον άνθρωπο εχθές λοιπόν, τον “ψέκασαν” λες και είναι κατσαρίδα, κάποιοι άνθρωποι(;) οι οποίοι δεν είναι απλά ανιστόρητοι, όπως διάβασα κι αλλού, αλλά και αδίστακτοι, τυφλά ρομποτάκια στις επιταγές της εκάστοτε εξουσίας. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δυστυχώς πλέον δεν μπορώ αυτούς τους ανθρώπους(;) να τους θεωρώ παιδιά που απλά πήγαν στην αστυνομία γιατί προέρχονταν από φτωχές οικογένειες και έπρεπε με κάποιο τρόπο να βγάλουν το ψωμί τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους δε μπορεί πια ο λαός μας να δώσει συγχωροχάρτι. Πλέον φτάσαμε στο σημείο, να περπατάμε στο δρόμο, να βλέπουμε αστυνομικό και να αλλάζουμε πεζοδρόμιο, λες και βρισκόμαστε σε περίοδο δικτατορίας(τυπικά, γιατί ουσιαστικά μάλλον έχουμε βρεθεί εδώ και πολλά χρόνια). Ούτε δέχομαι ότι απλά εκτελούν εντολές. Πέραν των εντολών, υπάρχει και η προσωπική βούληση, υπάρχει και η προσωπική αξιοπρέπεια του κάθε ανθρώπου. Αν σου δώσουν εντολή που είναι απαράδεκτη, απλά μην την εκτελέσεις.
Τελικά γίνεται όλο και πιο φανερό ότι οι υποτιθέμενοι προστάτες την κοινωνίας, δεν είναι τίποτα άλλο από τη σιδερένια γροθιά του κατεστημένου. Δεν είναι τυχαίο ότι την ώρα που μειώνονται τα επιδόματα των γιατρών και των εκπαιδευτικών, τα επιδόματα στο χώρο των σωμάτων ασφαλείας παραμένουν άθικτα! Γιατί άραγε; Μα γιατί ακριβώς το επόμενο διάστημα όλο και περισσότερος κόσμος θα βγει στους δρόμους. Και τότε ποιος θα κληθεί να τους αντιμετωπίσει; Μα φυσικά αυτοί που εχθές ψέκασαν και τον Γλέζο.
Μη νομίζει κανείς ότι το πρόβλημα αφορά μόνο το γεγονός ότι αντιμετώπισαν σαν κατσαρίδα έναν άνθρωπο με το δικό του ιστορικό παρελθόν. Το πρόβλημα είναι γενικό και αφορά συνολικά το πως έχουν μάθει αυτοί οι άνθρωποι να αντιμετωπίζουν τον πολίτη που βρίσκεται απέναντί τους. Αυτός που ψέκασε τον Γλέζο, θα μπορούσε να ψεκάσει κι ένα παιδί ή και τον παππού του ακόμη. Και πάντα κρύβεται πίσω από τις άνωθεν εντολές αν δεν καυχιέται κιόλας για τα κατορθώματά του( αλήθεια αυτός που έριξε τα χημικά στον Γλέζο, μετά γυρνώντας σπίτι θα ένιωθε καμιά τύψη, ή θα περηφανευόταν κιόλας ότι του έκανε ότι δεν μπόρεσαν να του κάνουν οι Γερμανοί;).
Η κρατική καταστολή δεν είναι καινούρια. Στράφηκε πολλές φορές εναντίον του λαϊκού κινήματος. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το αιματοκύλισμα στην απεργιακή συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά το 2002; Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον ξυλοδαρμό των συνταξιούχων το 1998; Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα μεμονωμένα θύματα της αποθρασυμένης αστυνομικής βίας; Τους κλάδους που απεργούν και σέρνονται στα δικαστήρια για να κηρυχθούν οι απεργίες τους παράνομες και καταχρηστικές;
Ήδη άρχισαν να μη νιώθουν και πολύ σίγουροι αυτοί που μέχρι σήμερα ένιωθαν παντοδύναμοι. Οι λαοί έχουν αρχίσει να νιώθουν την πίεση όλο και πιο εντόνα, όλο και περισσότεροι νέοι βγαίνουν πλέον στους δρόμους. Και αυτό είναι που τους τρομάζει. Ότι σε λίγο δε θα μπορούν πλέον να χειραγωγήσουν. Εξάλλου όπως τραγουδούσε κι ο μεγάλος Νίκος Ξυλούρης, “αν ξυπνήσεις, μονομιάς, θα έρθει ανάποδα ο ντουνιάς”.

Η φωτογραφία από το Έθνος

Δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς!

Agnostos X — Fri, 05 Mar 2010 15:23:30 +0000

Κύριε Σαμαρά, δεν έχεις δικαίωμα να βγαίνεις και να προσπαθείς να κάνεις αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση τρόπος του λέγειν δηλαδή. Γιατί μέχρι πριν λίγες εβδομάδες έβγαινες κι έλεγες ότι θα στηρίξεις την κυβέρνηση στα αντιλαϊκά μέτρα που θα γδάρουν τους εργαζόμενους. Γιατί μέχρι και την παραμονή των εκλογών, ο μέχρι τότε πρωθυπουργός και σήμερα βουλευτής του κόμματός σου, τα ίδια μέτρα πάνω-κάτω προκήρυσσε. Απλά φοβόταν ότι τα πράσινα συνδικάτα δε θα τον άφηναν να προχωρήσει στις αναδιαρθρώσεις, και προτίμησε να αφήσει αυτή τη δουλειά στο ΠΑΣΟΚ.
Αλήθεια, γιατί ξαφνικά το γύρισες στη μαγειρική κι αναφέρεσαι για μείγμα μέτρων; Μήπως ξέχασες το μείγμα της πολιτικής του προκατόχου σου; Μήπως ξέχασες ότι μόλις πέρσι η κυβέρνηση του δικού σου κόμματος, στην οποία ΕΣΥ ήσουν υπουργός, πάγωσε τους μισθούς των συνταξιούχων και των μισθωτών; Η δική σου κυβέρνηση δεν έδωσε πέρσι 28 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε μια νύχτα στις τράπεζες- αλλά για το λαό δεν άντεχε η οικονομία. Το δικό σου κόμμα δεν έφερε το νόμο-Πετραλιά για το ασφαλιστικό που ουσιαστικά πρόεβλεπε ότι φέρνει τώρα και το ΠΑΣΟΚ με τον Λοβέρδο;
Άσε λοιπόν την παραμύθα. Είδαμε πολύ καλά και ζήσαμε στο πετσί μας την πολιτική του κόμματος σου. Εσυ και το κόμμα σου δεν μπορείτε να αποτελείτε λύση για τα μικρομεσαία στρώματα. Έχουμε την πράσινη θηλειά, δε θέλουμε και την μπλε.
Υ.Γ. Άσε που έχεις κι αυτό τον επίτιμο να σε εκθέτει. Και όχι μόνο μια φορά. Και ξανά… Δυστυχώς για σένα, πλέον δεν μένουν μόνο τα γραπτά, αλλά και τα προφορικά…

Πηγή φωτογραφίας

Παπανδρέου παπατζή…

Agnostos X — Thu, 04 Mar 2010 11:41:31 +0000

Χωρίς σχόλια: Πριν τις εκλογές.
Μετά τις εκλογές.
Εμ, κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία, σόι πάει το βασίλειο. Όλοι οι Παπανδρέου λαοπλάνοι ήσαστε και είστε. Για θυμήσου το σύνθημα που φώναζε ο ελληνικός λαός στον παππού σου- γέρο της “δημοκρατίας”κατά τ’ αλλα- παραμονή του εμφυλίου. “Παπανδρέου παπατζή χίτης έγινες κι εσύ”.
Ο μέγιστος λαοπλάνος Ανδρέας Παπανδρέου, έκλεψε τα συνθήματα της αριστεράς, τα καπηλεύτηκε, διέλυσε το συνδικαλιστικό κίνημα, ήταν ο πρώτος που απαγόρευσε τις αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα με νομοθετικό διάταγμα (1986).
Και τώρα ήρθε ο Γ.Α.Π., για να σαρώσει ότι έχει απομείνει στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου. Και αφου προεκλογικά φώναζες ότι “λεφτά υπάρχουν”, τελικά απέδειξες ότι το αίμα νερό δε γίνεται και βρήκες τα λεφτά στην τσέπη των εργαζόμενων.
Ως πότε όμως; Ως πότε η οικογένειά σου και τα φιλαράκια σου θα καταδυναστεύουν αυτό τον τόπο;Να δω πως θα φύγεις σε μερικά χρόνια. Ο Καραμανλής έφυγε με κλωτσιές, εσύ θα φύγεις με τις πέτρες. Όλα έχουν όρια, και πλέον για τον ελληνικό λαό αυτά τα όρια έσπασαν και περάσαμε την “κόκκινη γραμμή”- για να χρησιμοποιήσω μια προσφιλή στο κόμμα σου έκφραση. Τελικά θα μας πεις που πήγαν τα λεφτά από το 1981 και έπειτα; Τωρα που είσαι κυβέρνηση θα μας αποκαλύψεις που πήγαν τα λεφτά του ελληνικού λαού; Φευ! Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

Οι εργαζόμενοι στο “γύψο”!

Agnostos X — Wed, 03 Mar 2010 14:21:08 +0000

- Μείωση των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων κατά 12%
- Μείωση του δώρου πάσχα, χριστουγέννων, επιδόματος αδείας κατά 30%
- Πάγωμα των συντάξεων
- Αύξηση του ΦΠΑ, από 4,5 σε 5, απο 9 σε 10 και από 19 σε 21%
- Αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ
- Αύξηση του φόρου σε τσιγάρα και καύσιμα
- Φορολόγηση του αέρα που αναπνέουμε… (σταμάτα ρε Πεταλωτή, αυτό θα το ανακοινώσουμε όταν φέρουμε τα νέο πακέτο μέτρων σε 2-3 μήνες!)
- Καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα…(ρε Πεταλωτή αγόρι μου, σε βάλαμε για να βγάλεις το φίδι από την τρύπα και θα μας κάψεις! Αυτά θα τα ανακοινώσουμε όταν φέρουμε το πέμπτο πακέτο μέτρων το φθινόπωρο!)

Μήπως ψήφισες Παπανδρέου και σου βγήκε Καραμανλής; Μήπως το πράσινο έγινε αίφνης γαλάζιο; Μήπως ξαφνικά συνειδητοποίησες ότι σε ξεγέλασε για ακόμη μια φορά ο λαϊκισμός των σοσιαληστών; Τελικά μήπως δεν ήταν κινδυνολόγοι όσοι σε προειδοποιούσαν πριν μερικούς μήνες για τα μέτρα που θα έπαιρνε η σοσιαληστική κυβέρνηση του Γ.Α.Π.; Τώρα οργίζεσαι, τα βάζεις με την κακιά σου την τύχη που σε έφερε στην Ελλάδα, για τα λεφτά που έφαγαν, αλλά πάντα τους έδινες ένα συγχωροχάρτι και μια καινούρια ευκαιρία επειδή άλλαζε ο αρχηγός, τα πρόσωπα.
Και λες: “Αυτοί έφαγαν μαζί με μια χούφτα λαμόγια τα λεφτά στο χρηματιστήριο! Αυτοί έφαγαν τις μίζες από τα δημόσια έργα! Αυτοί λάδωναν και λαδώνονταν από τη Siemens. Αυτοί δημιούργησαν τα Βατοπέδια. Αυτοί άδειασαν τα ασφαλιστικά ταμεία! Αυτοί χάριζαν χρέη σε εφοπλιστές και επιχειρήσεις, αυτοί δεν άγγιξαν ποτέ τον αμύθητο εκκλησιαστικό πλούτο! Γιατί να πληρώσω εγώ για το δικό τους χάλι;”.
Γιατί δυστυχώς εκμεταλλεύτηκαν ότι τόσα χρόνια κάποια πράγματα τα θεωρούσες δεδομένα. Σου πέταξαν το τυρί, αλλά τη φάκα δεν την είδες. Πίστευες ότι κάποια πράγματα δε θα τα αγγίξουν ποτέ, πίστευες ότι όσα σου έδωσαν ήταν κατοχυρωμένα. Και κούρνιαξες στην δουλίτσα σου, ξάπλωσες στον καναπέ σου, άφησες συνδικαληστές όπως ο σημερινός πρόεδρος της ΓΣΕΕ να “υπερασπιστούν” τα δικαιώματά σου.
Και ξαφνικά ξύπνησες από το όνειρο και βρέθηκες στον εφιάλτη. Και τώρα δεν ξέρεις τι να κάνεις. Οι υποχρεώσεις τρέχουν αλλά το κόστος ζωής ανεβαίνει κατακόρυφα. Τι μπορείς να κάνεις; Είσαι αδύναμος; ΌΧΙ! Δεν είσαι! Έχεις πολλούς ανθρώπους που είναι στην ίδια θέση με εσένα. Κι είστε πολλοί, πάρα πολλοί, αρκετοί για να πετάξετε στην άκρη τα λαμόγια και αυτούς που ήπιαν το αίμα του ελληνικού λαού τόσα χρόνια. Όμως, αν θέλεις να κάνεις μια αρχή, θα πρέπει να αφήσεις τον καναπέ και το τηλεκοντρόλ σου. Θα πρέπει να κάνεις αυτό που ξέχασες να κάνεις τόσα χρόνια. Να βγεις στο δρόμο! Μαζί με τους συναδέλφους σου, μαζί με αυτούς που σου έλεγαν εδώ και χρόνια ότι έρχονται τα χειρότερα, αλλά εσύ τους θεωρούσες εκτός πραγματικότητας.
Και κοίταξε να απομονώσεις του συνδικαλιστές που κάνουν πλάτες στην κυβέρνηση. Αν διαισθανθείς ότι γίνεται κάτι τέτοιο, στείλε τους από εκεί που ήρθαν. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται ένα Δ.Σ. ή μια Ομοσπονδία για να οργανώσουν την πάλη τους. Έχουν τις συνελεύσεις τους που μπορούν να πάρουν αποφάσεις για όλα.
Η Ελλάδα αλλάζει. Πως αλλάζει όμως; Με περισσότερη φτώχεια. Πάντα άκουγες ότι χρειάζονται θυσίες. Κάποτε για να περάσουμε τη στενωπό. Κάποτε για να βγούμε από το τούνελ. Αργότερα για να μπούμε στην ΟΝΕ. Τώρα για να βγούμε από την κρίση. Και πάντα έκανες υπομονή γιατί πίστευες ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Τώρα βλέπεις ότι όλες οι θυσίες ήταν μονόπλευρες. Εσύ φτώχυνες, και κάποιοι άλλοι αποθησαύρισαν αμύθητα ποσά. Τώρα θέλουν να φτωχύνεις κι άλλο, για να μην παρουσιάσει έστω την ελάχιστη πτώση η κερδοφορία τους. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη λύση. Ή βγαίνεις και παλεύεις, ή κάθεσαι στα αυγά σου και περίμενε τα χειρότερα.
Και αν δεν σου έμαθαν ποτέ στο σχολείο τι έλεγε ο λαός μας όταν η Ελλάδα ογηγείτο στο χείλος του εμφυλίου από τους υποτιθέμενους συμμάχους της, θα στο μάθω εγώ: “ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΔΙΑΛΕΓΕΙ Ή ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Ή ΤΑ ΟΠΛΑ”
Από εδώ και πέρα ο καθένας κάνει την επιλογή του. Ή αγωνίζεται για να μην εξαφανιστούμε ή κάθεται στον καναπέ και περιμένι τον αργό του θάνατο. Πάρε θέση λοιπόν γρήγορα!

Υ.Γ. Παπανδρέου παπατζή…

“Θα σας στηρίξουμε κύριε πρωθυπουργέ”

Agnostos X — Tue, 02 Mar 2010 22:05:13 +0000

Βγαίνει ένα πρωί ο Γιώργος Παπανδρέου για τον καθιερωμένο πρωινό του περίπατο. Η μέρα δεν προδιαγραφόταν ιδιαίτερα ευχάριστη. Από τη μια περίμενε τους ελεγκτές της Ε.Ε., για να του παραδώσουν το φιρμάνι με τα νέα μέτρα, από την άλλη όλο για απεργίες άκουγε. Τον είχαν βάλει δηλαδή στη μέση, και δεν ήξερε τι να κάνει.
Εκεί που περπατούσε λοιπόν και σκεφτόταν πως θα συμβιβάσει την κατάσταση, ξαφνικά τον πλησιάζει ένας καλοντυμένος κύριος, μέσης ηλικίας. Τον χαιρετά και του λέει:
“Κύριε πρόεδρε, θα ήθελα να σας εκφράσω την αμέριστη στήριξή μου στα μέτρα που πρόκειται να πάρετε. Πάρτε όσα μέτρα χρειάζεται για να σωθεί η χώρα. Αν το κάνετε, εγώ είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω όχι έναν, δύο μισθούς!”.
Ο Γιωργάκης συγκινείται που ακούει αυτά τα λόγια και του ανταπαντά:
“Κύριέ μου, είστε σωστός πατριώτης και παράδειγμα προς μίμηση. Σας ευχαριστώ πολύ, μακάρι να σκέφτονταν έτσι όλοι. Δεν ξέρετε πόσο κουράγιο μου δίνετε! Μέχρι στιγμής όλο γκρίνιες άκουγα. Παρεπιπτόντως, ποια είναι η εργασία σας; Μήπως είστε δημόσιος υπάλληλος;”.
Και ο περαστικός απαντά με τη σειρά του:
“Όχι κύριε πρόεδρε δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος. Για την ακρίβεια δεν είμαι καν εργαζόμενος. Εισοδηματίας είμαι ,έχω 5 σπίτια και 3 μαγαζιά, τα νοικιάζω και ζω με τα νοίκια. Αν όμως ήμουν εργαζόμενος, τότε θα θυσιαζόμουν!!!”

Ή ξεσηκωνώμαστε ή χανόμαστε!

Agnostos X — Sun, 21 Feb 2010 00:02:14 +0000

Είναι πολύ πρόσφατη η τελευταία προεκλογική περίοδος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που προσπαθούσαν να πείσουν τον ελληνικό λαό-και φυσικά το κατάφεραν- ότι ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας συγκρούονται δυο διαφορετικές αντιλήψεις. Από τη μια μεριά, ο “κακός” Καραμανλής, που προσπαθεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση βάζοντας τον λαό στο “ψυγείο”, κι από την άλλη ο “καλός” Παπανδρέου, που θα έρθει να βάλει σε τάξη τα οικονομικά της χώρας, χωρίς να πληρώσουν οι συνήθεις ύποπτοι.
Δε χρειάστηκαν ούτε 4 μήνες για να αποδειχθεί αυτό για το οποίο πολλοί προειδοποιούσαν. Το ΠΑΣΟΚ δεν ήρθε στην εξουσία-και με πρωτοφανές σπρώξιμο- απλά και μόνο επειδή έπεισε τον λαό ότι είχε μια διαφορετική πολιτική από τον προκάτοχό του. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην εξουσία, έτσι ώστε, με νωπή τη λαϊκή εντολή και με όλο το συνδικαλιστικό κίνημα υποταγμένο στους μηχανισμούς του, να σαρώσει ότι είχε απομείνει από τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Πλέον κανείς δε μπορεί να θεωρήσει τυχαίο ούτε καν το γεγονός ότι ο Κ.Καραμανλής ανακοίνωσε παραμονή των εκλογών όλα αυτά τα σκληρά μέτρα. Έπαιξε και αυτός στο παιχνίδι που του ζήτησαν τα αφεντικά του και έσπρωξε το ΠΑΣΟΚ σε μια άνετη νίκη.
Για τους εργαζόμενους το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Το ΠΑΣΟΚ έχει μια πρωτοφανή στήριξη ως κυβέρνηση από τα ΜΜΕ. Αυτό καθόλου παράξενο ή τυχαίο είναι. Από τη μια μεριά, η τρομοκρατία για ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας πάει κι έρχεται, από την άλλη όποιος τολμήσει να αντιδράσει στην αντιλαϊκή λαίλαπα που έρχεται- και θα συνεχιστεί- λοιδωρείται και στήνεται στο απόσπασμα από τους δημοσιογράφους με τους παχυλούς μισθούς (τι ειρωνεία, να ρωτάνε άνθρωποι που παίρνουν 1000 ευρώ τη μέρα(!) γιατί ο εκπαιδευτικός που παίρνει 1200 ευρώ το μήνα δε θέλει να “συνεισφέρει” στην κρίση χάνοντας 600 ευρώ το χρόνο).
Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αυτή τη στιγμή είναι να πειστεί ο λαός πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Και παράλληλα να προσπαθεί ο ένας εργαζόμενος να φορτώσει τα βάρη στον άλλο. Όμως σύντομα όλοι θα διαπιστώσουν ότι τα βάρη θα είναι αβάσταχτα για τους εργαζόμενους τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Ήδη, η κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού συζητιέται όχι μόνο για τους εργαζόμενους στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, για λόγους…ανταγωνιστικότητας. Η αύξηση του ΦΠΑ θα χτυπήσει τις τσέπες όλων. Το σχέδιο “Καλλικράτης” θα ξεχαρβαλώσει ολοκληρωτικά τις όποιες δομές έχει η δημόσια εκπαίδευση και θα επιβαρύνει τις τσέπες του κοσμάκη ακόμη περισσότερο μέσα από την αυξημένη τοπική φορολογία.
Αυτά τα μέτρα δεν είναι προσωρινά. Όποιος πιστεύει τα όσα διαρρέουν, ότι ο 14ος μισθός π.χ, ή η περικοπή επιδομάτων θα είναι υπόθεση 1-2 χρόνων μέχρι να πέσει το έλλειμμα, είναι γελασμένοι. Αυτά τα μέτρα έρχονται για να μείνουν, και κανείς δεν πρέπει να καταπιεί το υπνωτικό που προσφέρουν οι εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας και τα κανάλια του Λάτση και του Βαρδινογιάννη. Εξάλλου ήδη, πέραν του γεγονότος ότι συζητιέται η μηδενική αύξηση και για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, που η συντριπτική τους πλειοψηφία ζει με μισθούς ντροπής και εξαθλίωσης, εξετάζεται και η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων! Τότε λοιπόν, η πλήρης ασυδοσία θα είναι γεγονός και τα μηνιάτικα μπορεί να ξεκινάνε και από τα 400 και τα 500 ευρώ.
Κι όμως κάποιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Κάποιοι συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους με γοργούς ρυθμούς, αλλά λόγω κρίσης φοβούνται μήπως χάσουν έδαφος και ζητάνε περισσότερο αίμα-χωρίς εισαγωγικά. Οι τράπεζες πέρσι στην Ελλάδα σημείωσαν νέα εκτίναξη στα κέρδη τους, η εκκλησιαστική περιουσία συνεχίζει να φορολογείται με 0%, οι εφοπλιστές συνεχίζουν να πληρώνουν 0 ευρώ στην εφορία- γιατί συναλλάσσονται με το αφορολόγητο δολάριο-, η φορολογία των επιχειρήσεων πέφτει από το 25 στο 20%.
Είναι εμφανές ότι την κρίση δεν την πληρώνουν όλοι. Θα την πληρώσουν όλα τα λαϊκά στρώματα. Οι πλούσιοι και η Εκκλησία Α.Ε. θα συνεχίσουν να αποθησαυρίζουν όλο και μεγαλύτερα κέρδη, την ώρα που οι μισθωτοί θα συνεχίσουν να ματώνουν- πάλι χωρίς εισαγωγικά- όλο και περισσότερο. Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι είναι πατριωτικό καθήκον να δεχθούν οι εργαζόμενοι τις θυσίες. Κι όμως, πατριωτισμός χωρίς δικαιώματα για το λαό δεν υφίσταται. Ένας τέτοιος πατριωτισμός είναι πατριωτισμός για το κεφάλαιο, όχι για τον κοσμάκη. Το να φτάσουμε στην απόλυτη εξαθλίωση έναν λαό δεν είναι πατριωτικό καθήκον, είναι ταξική επιταγή και επιλογή, που εκπορεύεται από την πλουτοκρατία και τους πολιτικούς εκφραστές της.
“Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε”. Αυτή τη φράση χρησιμοποίησε ο Γ.Α.Π. προεκλογικά. Εγώ λοιπόν θα την παραφράσω και θα πω: “Ή ξεσηκωνόμαστε ή χανόμαστε”. Αν θέλουμε εμείς οι νέοι να έχουμε μέλλον, αν θέλουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι και όχι σαν σκουπίδια, δε μας μένει παρά να ξεσηκωθούμε, πριν ο τυφώνας εκ Βρυξελλών σαρώσει τα πάντα. Αν δεν το κάνουμε είμαστε άξιοι της μοίρας μας και θα δούμε ακόμη χειρότερα (οι εποχές που σε ένα σχολείο έκαναν μάθημα 40 μαθητές ανά τμήμα και ο δάσκαλος δίδασκε έναντι πινακίου φακής θα γίνουν ξανά πολύ επίκαιρες).

φωτογραφία via xamogelo

Για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Agnostos X — Thu, 19 Feb 2009 15:08:31 +0000

Το 18ο συνέδριο του ΚΚΕ βρίσκεται σε εξέλιξη τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Ένα συνέδριο που λοιδωρήθηκε περισσότερο κι από τα προηγούμενα συνέδρια του ΚΚΕ. Δεν προκαλεί όμως έκπληξη σε όσους παρακολουθούν από κοντά την τακτική του αστικού τύπου, ιδιαίτερα του ηλεκτρονικού και του γραπτού. Το ίδιο το ΚΚΕ γνώριζε καλά τι είχε να ακουστεί κατά τη διάρκεια της προσυνεδριακής διαδικασίας. Πόση χολή είχαν να εκτοξεύσουν όλοι οι “φίλοι” του ΚΚΕ, που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το γεγονός ότι σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος και σαρώματος των λαϊκών δικαιωμάτων το ΚΚΕ επιμένει να μην αποκηρύσσει τα ιδανικά του. Επιμένει να χαλάει τη σούπα της συναίνεσης. Να προβάλλει σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης πρόταση διεξόδου για τους εργαζόμενους και όχι για τους πλουτοκράτες που υπηρετούν ορισμένοι κονδυλοφόροι με παχυλούς μισθούς.
Αλλά σε αυτό το συνέδριο πέραν από τον κλασικό απολογισμό δράσης συζητείται και η αντίληψη του ΚΚΕ για τον σοσιαλισμό που γνωρίσαμε αλλά και για το σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα. Κι αυτό το ΚΚΕ…Χάθηκε να σερβίρει το σοσιαλισμό με “δημοκρατία” και “ελευθερία” όπως κάνουν οι όπου γης αναθεωρητές; Σαν το Λαφοντεν στη Γερμανία, σαν το ΚΕΑ, σαν το ΣΥΡΙΖΑ; Δε μπορεί να αποκηρύξει τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού του 20ου αιώνα; Να ευθυγραμμιστεί εν τέλει με την Ε.Ε. και την σκοταδιστική της προπαγάνδα; Με την πολιτική αυτή που έχει φορτώσει όλα τα βάρη στον κοσμάκη; Γιατί συνεχίζει να δίνει το κακό παράδειγμα, να καλεί την εργατική τάξη σε απειθαρχία, να δείχνει το δρόμο και να κρατά το όνειρο ζωντανό;
Δεν τα γράφουν βέβαια έτσι οι απολογητές της κεφαλαιοκρατικής πολιτικής. Όχι, αυτοί τα γράφουν γιατί κόπτονται για το καλό του ΚΚΕ. Γιατί το βλέπουν συντηρητικό ,παρωχημένο και απομονωμένο και στεναχωριούνται. Αν δε στεναχωριούνταν δηλαδή πόσα άλλα κοσμητικά επίθετα θα του προσάπτονταν; Αλλά έτσι είναι, αφού δεν κατάφεραν στο 13ο συνέδριο να το διαλύσουν και να το μετατρέψουν σε ένα μικρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, από τότε η τακτική άλλαξε. Τα επιχειρήματα όμως τα τελευταία 18 χρόνια είναι ίδια και απαράλλαχτα, γενικά και αόριστα, ενίοτε στη λογική του Γκαίμπελς.
Όπως κι αν έχει, το συνέδριο του ΚΚΕ έχει στόχο να βγάλει το κόμμα ακόμα πιο δυναμωμένο, ακόμα πιο μαχητικό, για να εκπληρώσει το καθήκον που έχει έναντι των εργαζομένων και των μικρομεσαίων στρωμάτων που κατοικούν στο χωριό και στην πόλη. Και αυτό θα γίνει με σοβαρές εσωκομματικές διαδικασίες, με θέσεις που δημοσιεύθηκαν και συζητήθηκαν και ψηφίστηκαν σε όλες τις κομματικές οργανώσεις, με αιρετούς και όχι “φυτευτούς” αντιπροσώπους, με το βλέμμα στα λαϊκά προβλήματα και όχι στις κάμερες που -δεν- θα υπάρχουν στο χώρο. Γι’ αυτό κιόλας ήταν εκατοντάδες οι συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν προσυνεδριακά, με τη συμμετοχή πολλών ανθρώπων που προσβλέπουν στο ΚΚΕ και την πολιτική του.
Το συνέδριο του ΚΚΕ δεν πραγματοποιείται ούτε για να γίνει show και να δημιουργηθούν εντυπώσεις, ούτε για να εκλεγεί “αρχηγός”, όπως σε κάποια άλλα κόμματα. Εξάλλου ο επικεφαλής του ΚΚΕ είναι η Κεντρική του Επιτροπή, και αυτή δεν υποκαθίσταται ούτε καπελώνεται από κανένα γενικό γραμματέα. Αυτό διαβάστε το και προσπαθήστε να το “χωνέψετε” όλοι οι “αδέσμευτοι” δημοσιογράφοι που αναγάγετε σε νούμερο ένα θέμα του συνεδρίου το αν θα επανεκλεγεί στη θέση του γ.γ. η Αλέκα Παπαρήγα ή αν θα έχουμε αλλαγή.
Το ζητούμενο είναι το ΚΚΕ να μπορεί από την επομένη του συνεδρίου του να παίξει το ρόλο του. Και σε αυτό θα κριθεί από το λαό, από το αν θα μπορέσει να τον βοηθήσει να αντέξει στην επίθεση που θα δεχθεί με πρόσχημα και την οικονομική κρίση, από το αν θα μπορέσει να βοηθήσει αποφασιστικά στην οργάνωση των λαϊκών αγώνων. Όλα τα άλλα είναι αποπροσανατολιστικά και δεν αφορούν ούτε το ΚΚΕ ούτε πολύ περισσότερο το λαό της χώρας μας.