Σύντροφοι και Συντρόφισσες

Καλώς ήρθατε σε μία από τις τακτικές πτήσεις στις Κομμουνιστικές Αερογραμμές προς την Πιονγκ Γιανγκ, και ευχαριστούμε που προτιμήσατε εμάς και όχι τις αστικές αεροπορικές εταιρείες.

Για όσους πετάνε Ruling Class ( αντίστοιχη της First Class) θα σας σερβίρουμε χαβιάρι από την Κασπία, ρούμι και πούρα από την Κούβα, και πίτες φτιαγμένες με παραδοσιακές συνταγές της Βενεζουέλας.
Για όσους πετάνε Working Class (αντίστοιχη της Economy) το μενού θα περιλαμβάνει παραδοσιακά φαγητά από την Κίνα με συνταγές της Μεγάλης Πορείας του Μάο.

Και σε αυτήν την πτήση μας οι επιβάτες της Ruling Class πλήρωσαν το πενταπλάσιο του εισιτηρίου σε σχέση με τα εισιτήρια άλλων εταιρειών έτσι ώστε οι επιβάτες της Working Class να πληρώσουν το ένα τρίτο του κόστους και τα πλέον χαμηλά εισοδήματα να ταξιδέψουν δωρεάν.

Για τους επιβάτες της Ruling Class θα επιδιώξουμε να κάνουμε αυτήν την εμπειρία ξεχωριστή και ξεκινούμε ανακηρύσσοντας σας ως στυγνούς εκμεταλλευτές των λαϊκών στρωμάτων.

Τα προγράμματα διαφώτισης και εξυγίανσης σας που θα παρακολουθήσει και η Working Class για να συνειδητοποιήσει την ανάγκη απεγκλωβισμού της, έχει ως εξής:

Στο Κανάλι 1 τα άπαντα του Αϊζενστάιν όπως το Θωρηκτό Ποτέμκιν και άλλα.

Στο Κανάλι 2 , πέντε βιντεοσκοπημένες ομιλίες του Φιντέλ Κάστρο συνολικής διάρκειας 16 ωρών.

Στο Κανάλι 3 , οι τηλεοπτικές εκπομπές του Ούγκο Τσάβεζ

Στο Κανάλι 4, ένα ντοκιμαντέρ για την Πιονγκ Γιανγκ την πόλη μουσείο του Κομμουνισμού του 20ου αιώνα, που ανακαινίσθηκε με τα χρήματα των Κομμουνιστικών Κομμάτων της 8ης Διεθνούς

Και μερικές πληροφορίες για τις Κομμουνιστικές Αερογραμμές:

Οι Κομμουνιστικές Αερογραμμές γεννήθηκαν από τα υπολείμματα της αμαρτωλής και αστικής Ολυμπιακής.

Ήταν μόλις μερικά χρόνια μετά την 7ηΔιεθνή που συνήλθε στην Χο-Τσι-Μινγκ Σίτυ, που αποφασίστηκε η Ανανέωση της Παγκόσμιας Αριστεράς, με την χρησιμοποίηση της Αγοράς και των μηχανισμών της προς όφελος των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων.

Ακόμη αποφασίστηκε ότι ο καλύτερος και ο πιο βιώσιμος τρόπος να εξαλειφθεί η απόλυτη φτώχεια είναι να προωθηθεί η επιχειρηματικότητα, η γνώση και η πληροφορία που έχει συσσωρευθεί στον καπιταλισμό, στα λαϊκά στρώματα. Σκοπός δεν ήταν πλέον ή καταστροφή των πλουσίων αλλά η βελτίωση της ζωής των φτωχών.

Ο τότε Γ.Γ. του ΚΚΕ και η πρόεδρος του Συνασπισμού, μαζί με όλους τους ηγέτες των Αριστερών Κομμάτων συνέβαλλαν στην διαμόρφωση και ασπάστηκαν την διακήρυξη και κατέστρωσαν ένα σχέδιο πάνω σε αυτές τις αρχές.

Ενεργοποίησαν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και πίεσαν τις Κυβερνήσεις ώστε όλες οι εταιρείες και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Δημοσίου να αποκρατικοποιηθούν.

Σε πολλές περιπτώσεις οι πρώην δημόσιες εταιρείες έσπασαν σε μικρότερες και κάποια κομμάτια πέρασαν στον επιχειρηματικό όμιλο ‘Αρης Βελουχιώτης Α.Ε.’

Στον Όμιλο πέρασαν και πάρα πολλά από τα αποκρατικοποιημένα πλέον Τ.Ε.Ι., Α.Ε.Ι., και σχολεία.

Παράλληλα κάποια κονδύλια επενδύθηκαν αγοράζοντας μετοχές σε μεγάλους οργανισμούς, τράπεζες και χρηματιστήρια.

Τέλος, εκπονήθηκαν προγράμματα για σεμινάρια, εκμάθησης Η/Υ, Λογιστικής, Προώθησης , Εμπορίας και Διαφήμισης, σε μη προνομιούχους εργαζόμενους και νέους.

Τα προγράμματα αυτά χρηματοδοτήθηκαν από δωρεές αλλά και απο τα κέρδη των μετοχών.

Μόλις 5 χρόνια μετά από την έναρξη εφαρμογής του σχεδίου είχαν στηθεί 30,000 επιχειρήσεις από απόφοιτους των Λαϊκών Πανεπιστημίων και ήδη έχει αρχίσει να σημειώνεται η μείωση της φτώχειας αφού πάνω από 5,000 νοικοκυριά στην Ελλάδα, κατάφεραν να ξεφύγουν από την ανέχεια.

Σε παγκόσμιο επίπεδο ο ανταγωνισμός των λαϊκών επιχειρήσεων με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις οδήγησε σε καλύτερα και φθηνότερα αγαθά και υπηρεσίες αλά και μία επιπλέον επιλογή για τον εργαζόμενο.

Πριν από 2 χρόνια το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας βραβεύτηκε με Νόμπελ Ειρήνης για την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας στην Ινδία, αφού χάρη στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, κανένας Ινδός πλέον δεν ζει με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.

Η Αριστερή Τράπεζα της Κούβας, πήρε βραβείο νεωτερισμού από το Economist για νέα τραπεζικά προϊόντα που στοχεύουν στην εκπαίδευση και επιμόρφωση των νέων επιχειρηματιών.

Στην Γερμανία, 200,000 εργαζόμενοι έφυγαν από καπιταλιστικές επιχειρήσεις για να δουλέψουν στις επιχειρήσεις του ομίλου ‘Καρλ Μαρξ’ .

Σήμερα σε πολλές χώρες Αριστερές Λαϊκές Επιχειρήσεις κατέχουν το 20 με 30 % της αγοράς στους τομείς με τους οποίους ασχολούνται.

Εκτός από το δρομολόγιο της Πιονγκ Γιανγκ και άλλους προορισμούς γνωστούς στο Κομμουνιστικό Κίνημα, οι Κομμουνιστικές Αερογραμμές χρηματοδοτεί από τα κέρδη της δρομολόγια σε 10 νησιά άγονης γραμμής όπου το εισιτήριο για τα χαμηλά εισοδήματα θα είναι το 1/10 το κανονικού.

Ο στόχος για την επόμενη δεκαετία για την Ελλάδα, είναι να επιτευχθεί ή πλήρης πρόσβαση των λαϊκών σχολείων στο ευρυζωνικό διαδίκτυο.

Προλετάριοι και Προλετάριες , Αστοί και Καπιταλιστές σας ευχόμαστε μια ευχάριστη πτήση και ελπίζουμε να συνεχίσετε να ενισχύετε την Αγωνιζόμενη Μεταμορφωμένη και μάχιμα Αποτελεσματική Αριστερά

πηγές φωτογραφίας: xiaming, Délirante bestiole [flying foxy], anarchosyn,caribb

photo by karpidis

Οργή, αγανάκτηση, μίσος και μανία είναι τα αισθήματα των τελευταίων εβδομάδων.
Μάλλον είμαι εκτός πραγματικότητας γιατί τις τελευταίες εβδομάδες αισθάνομαι μία ανία και βαριεστημάρα.
Ανία και βαριεστημάρα γιατί όλα αυτά που έγιναν και που ειπώθηκαν επαναλαμβάνονται με βαρετή ακρίβεια και έχω την κατάρα να έχω καλή μνήμη. Από τον φόνο του Καλτεζά, στο κάψιμο του άγνωστου στρατιώτη, στις κινητοποιήσεις για τα πανεπιστήμια, στα επεισόδια με τους χρυσαυγίτες, οι μέν θα εστιάσουν και θα στηλιτεύσουν την αστυνομική δράση, παρουσία και το δεξιό παρακράτος και οι δέ θα καταδικάσουν το αριστερό παρακράτος και τους πάσης φύσεως ταραξίες που θα τα σπάσουν.
Ανία και βαριεστημάρα από τις πάσης φύσεως διαμαρτυρίες και αναλύσεις, χωρίς καμία πρόταση και σκέψη για το πώς θα λυθούν τα βαθύτερα προβλήματα που πηγάζουν από το πρόσφατο περιστατικό φόνου ενός πολίτη από όργανο της τάξης.
Ανία και βαριεστημάρα τέλος, από τα γενικόλογα ευχολόγια που κατατίθενται ώς προτάσεις όταν αυτές τελικά αρθρώνονται. Τι σημαίνει ‘να αναμορφωθεί η αστυνομία’; Τί σημαίνει να ‘επιβληθεί η τάξη και να εφαρμοστεί ο νόμος;’ Ποιος δεν θέλει ‘τον εκδημοκρατισμό των θεσμών‘. Πώς θα γίνουν όλα αυτά; Πιστεύω ότι το πρόβλημα με τον φόνο δεν θα λυθεί ακόμα και άν βάλουν τον ειδικό φρουρό φυλακή. Χρειάζονται και συστημικές αλλαγές.
Εδώ και μερικές μέρες κατέθεσα τις δικές μου προτάσεις που επαναλαμβάνω εδώ, ακριβώς επειδή έχω βαρεθεί την προβλεψιμότητα με την οποία εκτυλίσσονται τα γεγονότα.

1. Κατάργηση των ΜΑΤ και ‘των ειδικών φρουρών’ και οποιονδήποτε άλλων παρα-αστυνομικών δυνάμεων. Είναι ένας θεσμός τόσο φθαρμένος που δεν έχει κανέναν σεβασμό από κανένα, και τελικά δεν είναι και αποτελεσματικός.

2. Κατάργηση της οπλοχρησίας των αστυνομικών.
Οι αστυνομικοί θα έχουν όλα τα κατάλληλα εργαλεία για να αμυνθούν και να προστατευτούν, αλεξίσφαιρα γιλέκα, γνώση πολεμικών τεχνών, εργαλεία εύκολης και άμεσης επικοινωνίας, αντε μέχρι και γκλομπ ή τεηζερ επαφής.

3. Μόνο επίλεκτες ομάδες θα έχουν δικαίωμα οπλοχρησίας και για να φτάσεις εκεί θα πρέπει να περνάς συγκεκριμένα τέστ (από ψυχολογικά μέχρι ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων). Θα καλούνται μόνο σε περίπτωση που υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι συγκεκριμένοι εγκληματίες μπορεί να οπλοφορούν

4. Αναμόρφωση του δικαστικού πλαισίου προστασίας μαρτύρων ώστε να μπορεί ο αυτόπτης μάρτυρας να αισθάνεται ασφάλεια όταν καταθέτει στο δικαστήριο ενάντια σε εκπροσώπους της εξουσίας. Επειδή αυτόπτες μάρτυρες (ή μη) μίλησαν στα κανάλια δεν σημαίνει ότι οι μαρτυρίες τους θα σταθούν και στο δικαστήριο

5. Ανάληψη του υλικού των βιντεοκαμερών σε δημοσίους από την Αρχή Προστασίας προσωπικών Δεδομένων ή οποιονδήποτε άλλο θεσμό που οι Έλληνες θα θεωρήσουν άφθαρτο (ας είναι και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή υπηρεσία που θα υπάγεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). Τότε θα μπορέσουν να τοποθετηθούν οι κάμερες σε περισσότερους δημόσιους χώρους και τότε και ο αναρχικός και ο αστυνομικός θα ξέρουν ότι θα υπάρχουν ακράδαντα ντοκουμέντα για τις παρανομίες που θα κάνουν.
Με αίτηση του δικαστηρίου το υλικό αυτό θα είναι διαθέσιμο για συγκεκριμένες υποθέσεις.
Μιλάμε πάντα για δημόσιους χώρους.

6. Εκπαίδευση των ίδιων των αστυνομικών στον χειρισμό καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, και πλήθους με εχθρικές προθέσεις .

Δηλαδή να μην υπάρχουν ξεχωριστές ομάδες για τον χειρισμό του πλήθους. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει ο πολίτης ότι ο αστυνομικός που γνωρίζει στην γειτονιά θα είναι αυτός που θα τον προστατέψει απέναντι σε κάποιον καταστροφικό όχλο.
Εδώ παίζουν ρόλο και οι αριθμοί. Η ισχυρή αστυνομική (αλλά πάντα άοπλη) δύναμη που σχεδόν θα συναγωνίζεται τον αριθμό των διαδηλωτών (στο μέτρο του δυνατού) είναι το κλειδί για να τελειώνουν τα επεισόδια πρίν αρχίσουν. Σε κάποιες από τις πρόσφατες διαδηλώσεις ‘αντιπαγκοσμιοποιημένων’ στο Λονδίνο, 3000 αστυνομικοί, αντιμετώπισαν 5000 διαδηλωτές. Οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν τις βιτρίνες ενός μόνο μαγαζιού (ειρωνικά του John Lewis του μόνου απο τα μεγάλα καταστήματα που οι εργαζόμενοι έχουν συμμετοχή στην διοίκηση και στα κέρδη)

Τα παραπάνω δεν λύνουν καθολικά το πρόβλημα. Αν θέλει ο Αστυνομικός μπορεί να σκοτώσει και με το γκλόμπ. Αλλά τουλάχιστον περιορίζει τις πιθανότητες για περιστατικά σαν και αυτά. Και όσο και παράξενο και αν φαίνεται οι βιντεοκάμερες στους δημόσιους χώρους που τόσο έχουν κατηγορηθεί μπορούν να αποτελέσουν σημαντικότατο εργαλείο εναντίον της αστυνομικής αυθαιρεσίας και φυσικά των εγκληματικών στοιχείων που καίνε και καταστρέφουν.

Πόσο καιρό είχε να γραφτεί το παραμικρό στο φόρουμ; Πάνω από δυο μήνες. Κάτι τα προβλήματα που αντιμετώπισε η ιστοσελίδα, κάτι η αργοπορία στη διόρθωση των προβλημάτων, δε μας έδωσε τη δυνατότητα να σχολιάσουμε τα πραγματικά πολλά γεγονότα που μεσολάβησαν αυτό το δίμηνο. Τώρα, αν και η ζέστη του καλοκαιριού μας ρίχνει απελπιστικά τη διάθεση, ωστόσο θα προσπαθήσουμε να ξαναλειτουργήσουμε το blog και το forum όσο καλύτερα γίνεται.
Κι επειδή το καλοκαίρι το θερμόμετρο ανεβαίνει επικίνδυνα, αλλά κι επειδή έχω καιρό να γράψω, λέω να αφήσω λίγα σχολιάκια για διάφορα ζητήματα της επικαιρότητας και από το επόμενο post να επανέλθω στα συνηθισμένα
Σχόλιο 1: Γερό το χαστούκι που έφαγαν στην Ε.Ε. με την απόρριψη της Ευρωσυνθήκης από τον λαό της Ιρλανδίας. Βέβαια στη δημοκρατική Ε.Ε. δεν κωλώνουν, και είναι σίγουρο οτι θα γράψουν και αυτό το δημοψήφισμα στα παλιά τους τα παπούτσια, και θα την επαναφέρουν κάποια στιγμή, ή θα την περάσουν από το παράθυρο. Τελικά ο Γ.Παπανδρέου δεν αποτελεί άδικα τον άνθρωπο που σχολιάζω περισσότερο απ’ όλους. Τον ρώτησε χθες ο δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη αν είναι υποκριτική η αίτηση του ΠΑΣΟΚ για δημοψήφισμα και στην Ελλάδα, ώστε να αποφασίσει ο λαός για την ευρωσυνθήκη, τη στιγμή που οι ευρωβουλευτές του κόμματος την έχουν υπερψηφίσει στο ευρωκοινοβούλιο. Κι εκείνος απάντησε ” η θέση μας είναι ενιαία”. Φυσικά και είναι! Υπέρ της ευρωσυνθήκης όμως…
Σχόλιο 2: ” Όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα”. Ε, τελικά κύριε Σημίτη, τα στοιχεία βγήκαν στη φόρα και θα επέμβει και ο εισαγγελέας. Το θέμα όμως είναι το εξής. Αν όντως η Ζήμενς διέθετε το 2% του τζίρου της για τέτοιου είδους “διευκολύνσεις”, το ποσό αποκλείεται να ήταν μόνο 400.000 ευρώ. Αναζητούνται μερικά εκατομμύρια ευρώ ακόμα. Που να είναι άραγε…
Σχόλιο 3: Και με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και με τα δημόσια Αλέξη; Πως γίνεται ένα αριστερό κόμμα να είναι και με τα δύο; Μπορείς να μας το εξηγήσεις;
Σχόλιο 4: Κύριε Ρουσόπουλε, έχετε απίστευτο ταλέντο στο να κάνετε το μαύρο, άσπρο. Ξέρουμε ποιον υπηρετείτε κι εσείς και το κόμμα σας. Ωστόσο λίγο ήθος και λίγη ντροπή δε θα έβλαπτε στην περίπτωση της γυναίκας που σκοτώθηκε στην Κέρκυρα πριν ένα μήνα εξαιτίας της επέμβασης των ΜΑΤ. Αλλά πλέον έχετε χάσει κι εσείς και τα αφεντικά σας κάθε όριο…

photo via marcopako

Τι ωραία που κινείται η αστική δημοκρατία! Όλοι μας μεγαλώσαμε μαθαίνοντας οτι στη δημοκρατία-την αστική φυσικά- ο καθένας έχει τη δυνατότητα να λέει ελεύθερα τη γνώμη του. Μπορώ να πω οτι ακριβώς αυτή η ελευθερία δόθηκε κάποια στιγμή για να συμβάλλει στον κατευνασμό διεκδικήσεων που είχαν στόχο άλλους τομείς. Και πόσοι αλήθεια δεν εισέπραξαν τοις μετρητοίς αυτή τη “δωροδοκία”; Σου λέει, μπορεί να μην έχουμε κάποιες άλλες παροχές, αλλά μπορούμε να λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας. Άσχετα με το η γνώμη που μπορείς να εκφράσεις, εάν δεν είναι μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας του, θα αποσιωπηθεί, θα λοιδωρηθεί με τον πιο αισχρό τρόπο, και σε περίπτωση που οξυνθεί η κατάσταση θα κυνηγηθεί. Μια ψευδεπίγραφη αίσθηση ελευθερίας.
Πρώτα συνηθίσαμε στην κάμερα-δήθεν για τη μείωση της εγκληματικότητας-, μετά στην παρακολούθηση των τηλεφωνικών μας συνδιαλέξεων-γιατί θα μας την πέσουν…οι τρομοκράτες!-, μάθαμε οτι οι απεργίες είναι παράνομες και καταχρηστικές-και παράλληλα πόσο ταξικά τυφλή είναι η δικαιοσύνη. Και πάνω που βρήκαμε μέσω του διαδικτύου έναν τρόπο έκφρασης, άρχισαν τα όργανα.
Σχετικά με το θέμα έχει γράψει και ο Καρπίδης στο politikoblog. Δε θέλω να επαναλάβω μεγάλο κομμάτι της επιχειρηματολογίας του που με βρίσκει σύμφωνο. Απλά να πω οτι καλό είναι να μην εφησυχάζουμε με τη λογική “έλα μωρέ και τι θα γίνει”. Κι άλλες φορές στο παρελθόν είδαμε πως συγκεκριμένα γεγονότα έγιναν αφορμή για πιο γενικευμένα κατασταλτικά μέτρα. Αν μάλιστα σκεφτούμε οτι η κυβέρνηση καταφεύγει σε ΗΠΑ και Ε.Ε. για να της υποδείξουν πως θα ελεγξει το “διαδικτυακό έγκλημα”, τότε θα αντιληφθούμε το μέγεθος του κινδύνου. Στην τελική αν επιτρέψουμε να φιμώσουν και τα blogs, είμαστε άξιοι της μοίρας που μας επιφυλάσσουν!
photo via shaycam

Ξεκινώντας το blog πριν 14 μήνες δεν περίμενα πως θα έχει τέτοια ανταπόκριση. Τώρα κάνω το επόμενο βήμα ανοίγοντας μια νέα διαδικτυακή αγορά. Ενώ στο πολιτικό blog θα συνεχίσω να γράφω, στο forum.politikoblog.gr θα μπορεί όποιος αναγνώστης θέλει, να εγγραφεί και να γράψει κάτι που θα του αρέσει. Οι κανόνες ποίοι είναι; Ακόμα δεν τους γνωρίζω αλλά σίγουρα θα ήθελα να ελέγχω τα κείμενα πριν βγουν για πολλούς λόγους. Πρώτος λόγος για να μην υπάρχουν κείμενα μίσους, υβριστικά και άλλα κείμενα που δεν θα έβαζα προσωπικά σε δικό μου χώρο. 2ος λόγος; Να μην χρησιμοποιείται copyrigthed υλικό και να εμπλουτίζουμε το κείμενο με κάποιο φωτογραφικό υλικό.
Ίσως τώρα να αναρωτηθεί αν θα μπορεί να ανεβάσει ένα κείμενο με το οποίο διαφωνώ. ΣΙΓΟΥΡΑ. Ο λόγος είναι να μεγαλώσει και απελευθερωθεί ο διάλογος. Και αν το πείραμα πετύχει ίσως τελικά να μην χρειάζεται το δικό μου moderation αφού οι ίδιοι οι χρήστες θα έχουν τον έλεγχο μόνοι τους. Πως μπορεί κάποιος να γίνει αρθρογράφος; Ας κάνει κλικ δεξιά στην εγγραφή.
φωτογραφία από τον jtstewart