ΧΑΘΗΚΕ: Ο νομπελίστας της ειρήνης Μπάρακ Ομπάμα. Πληροφορίες και κακοήθεις φήμες που τον θέλουν να να γνώριζε εκ των προτέρων τις διαθέσεις της Ισραηλινής κυβέρνησης για χτυπήματα εναντίον των ανθρωπιστικών αποστολών κρίνονται ως ανυπόστατες. Δεν είναι δυνατόν ένας νομπελίστας ειρήνης να συναινεί σε τέτοιες ενέργειες ακόμη κι αν προέρχονται από τον πιο αγαπημένο του σύμμαχο. Όπως έχουν αποδείξει και στο παρελθόν οι αμερικάνικες αρχές, σέβονται την ανθρώπινη ζωή, εξού και οι εισβολές σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ και η ανοχή στην κατοχή της Παλαιστίνης. Ειρηνόφιλε κύριε Ομπάμα, θα ζητήσετε την καταδίκη του Ισραήλ στον ΟΗΕ; Ή τον ΟΗΕ τον χρησιμοποιείτε μόνο για το Ιράν, την Κούβα και τη Β. Κορέα; Συνέχεια… »

Το μεγάλο της στήριγμα στη διαδικασία ψήφισης των νέων σκληρών οικονομικών μέτρων βρήκε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη. Τι κι αν φώναζε με στεντόρεια φωνή προεκλογικά «προς Θεού να μη βγει το ΠΑΣΟΚ» ο Γιώργος Καρατζαφέρης σήμερα ζητά για το κόμμα του και τον εαυτό του ένα κομμάτι στη νομή της αστικής εξουσίας… Ο γιος του σανοπώλη που έσκιζε κάποτε τα ιμάτια του για το «Μπάμπη από την Αγία Βαρβάρα» που συνεχώς πληρώνει τα σπασμένα, σήμερα απαιτεί τα λαϊκά εργαζόμενα στρώματα να είναι αυτά που «θα ιδρώσουν και θα ματώσουν» στο όνομα μιας περίφημης «εθνικής ενότητας και ομοψυχίας» και στο «ύψιστο όνομα της πατρίδας» που τόσο συχνά αναφέρει το νέο φαιοπράσινο μέτωπο… Και ποιος είναι ο πατριωτισμός που απαιτεί η δύσκλολη συγκυρία; Μα φυσικά να να περικοπούν οι μισθοί ακόμα και των πιο εξαθλιωμένων κομματιών της μισθωτής εργασίας.Να καταρρεύσει το βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης και όλων των εργαζόμενων. Τη στιγμή που τα κέρδη των επιχειρήσεων μένουν σταθερά, αν δεν αυξάνονται κιόλας. Και τι λέει ο Γ.Καρατζαφέρης ως ακροδεξιός ψάλτης της σοσιαλδημοκρατίας; Τη νομιμοποίηση του μαύρου χρήματος και της παραοικονομίας. Όποια φύση κι αν έχει αυτή. Όσο βλαβερή κι αν είναι για το λαό. Συνέχεια… »

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:” Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;”.
Ο πατέρας, φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης, του απαντά με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου, μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας. Η μαμά είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού. Η υπηρέτρια είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν. Εσύ είσαι η κοινή γνώμη, που παρατηρεί τα όσα γίνονται τριγύρω. Τέλος το μωρό που έχουμε, συμβολίζει το μέλλον της χώρας. Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και το πρωί θα συζητήσουμε για το συμπέρασμα που έβγαλες.
- Εντάξει μπαμπά, απαντά ο μικρός και πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί… Συνέχεια… »

Αν η πραγματικότητα δε συμφωνεί με εμάς, τόσο χειρότερο για εκείνη. Αυτό είναι το δόγμα των αστικών ΜΜΕ. Οι δήθεν αντικειμενικοί λειτουργοί της δημοσιογραφίας έθαψαν κυριολεκτικά τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις των εργαζομένων μετά τις αντίστοιχες του 2001. Την ώρα που το BBC έκανε λόγο για 25.000 συμμετέχοντες στην Αθήνα (ήταν σαφώς περισσότεροι, αυτή είναι η εκτίμηση της αστυνομίας) και 14.000 στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που το Euronews προέβαλε εικόνες από τις συγκεντρώσεις των εργαζομένων, στην Ελλάδα έγινε μια απλή αναφορά, και κυρίως με έμφαση στα επεισόδια που έγιναν από τους γνωστούς-άγνωστους προβοκάτορες. Καμιά αναφορά στο ότι φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ όχι απλά δεν έχουν τη συναίνεση του λαού στα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν στην άγρια αντιλαϊκή επιδρομή. ξαφνικά μέχρι κι ο Καρατζαφέρης κατάπιε τη γλώσσα του και το δηλητήριο που αυτή κουβαλάει. Ξέχασε και τα DVD και όλα.
Δεν προκαλεί βέβαια εντύπωση η στάση των αστικών ΜΜΕ. Την ταμπέλα της αντικειμενικότητας την προβάλλουν όσοι θέλουν να διαρρέουν τα ψεύδη τους με μεγαλύτερη ευκολία στη λαϊκή συνείδηση. Όσοι ξέρουν ότι έχουν δίκιο, δεν ντρέπονται να πουν με ποιον είναι και ποιον θεωρούν εχθρό τους. Αλίμονο, αν τα κανάλια του Λάτση και του Βαρδινογιάννη πάσχιζαν να ξεσηκώσουν τους εργαζόμενους, τη στιγμή που τα μέτρα που παίρνονται έχουν ως μόνο στόχο την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των ίδιων. Ηλίθιοι δεν είναι. Τα αστικά ΜΜΕ, εκτελούν το συμβόλαιο που υπογράφηκε πριν μερικούς μήνες στην περίφημη συνάντηση που είχαν με τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν τους ζήτησε να τον στηρίξουν στα σκληρά μέτρα που θα πάρει. Συνέχεια… »

Πολλές φορές ακούμε ανθρώπους από τα φτωχά λαϊκά στρώματα αυτής της χώρας να ισχυρίζονται ότι μόνο στη χώρα μας η οικονομική κατάσταση είναι σε τέτοια χάλια και ότι μόνο στην Ελλάδα τα προβλήματα του λαού είναι τόσο έντονα.
Είναι όμως πράγματι έτσι η κατάσταση; Μόνο στη χώρα μας έχουν οι εργαζόμενοι τόσα προβλήματα; Σίγουρα η Ελλάδα είναι μια περιφερειακή χώρα στο διεθνές κεφαλαιοκρατικό σύστημα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να παρουσιάζονται πολλές περισσότερες στρεβλώσεις- γραφειοκρατία, μεγαλύτερα ποσοστά διαφθοράς κτλ. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αναδιαρθρώσεις που αφαιρούν συνεχώς δικαιώματα δεν αφορούν μόνο τους Έλληνες εργαζόμενους. Μια εικόνα σε μια σειρά στοιχεία από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι ενδεικτική:
- Στη Γερμανία, μόλις πριν λίγα χρόνια, με το νόμο που ονομάστηκε “Χαρτς 4″, μια σειρά από παροχές που αφορούσαν τους ανέργους-επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, δικαίωμα παραμονής στα ταμεία ανεργίας- μειώθηκαν περίπου στο 50%. Η ανεργία στη χώρα που θεωρείται οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης έχει σκαρφαλώσει στο 8,7% και περίπου το 11% του πληθυσμού βρίσκεται στα όρια της φτώχειας. Επίσης το όριο συνταξιοδότησης έχει ανέβει στα 67 χρόνια. Συνέχεια… »

Με αφορμή το βιντεάκι στο οποίο ο επίτιμος ευθαρσώς δηλώνει ότι οι κυβερνήσεις κλέβανε τα λεφτά του ελληνικού λαού, παραθέτω ένα παλιότερο ανέκδοτο, με σαφές πολιτικό νόημα όμως.

Ένα απόγευμα, είχαν συναντηθεί στο “Διόνυσο”, στο υπερπολυτελές εστιατόριο απένατι από την Ακρόπολη, ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Μητσοτάκη, για να συζητήσουν κάποια ζητήματα σχετικά με την πολιτική επικαιρότητα. Σε αυτό το γεύμα, έτρωγαν κυριολεκτικά με χρυσά μαχαιροπήρουνα. Κάποια στιγμή, όπως συζητούσαν, βλέπει ο Παπανδρέου τον Μητσοτάκη να κάνει μια αστραπιαία κίνηση και να βάζει ένα χρυσό μαχαίρι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του.
“Α, τον μπαγαμπόντη, σκέφτεται, κλέβει τα μαχαίρια!Ε…δε γίνεται να κλέβει αυτός κι εγώ να κάθομαι να κοιτάω! Πρέπει να κλέψω κι εγώ ένα μαχαίρι!”.
Προσπαθούσε λοιπόν ο Ανδρέας να βάλει κι εκείνος ένα μαχαίρι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του, αλλά λόγω της ηλικίας και της αδυναμίας που είχε, δεν μπορούσε να κινηθεί αστραπιαία όπως ο Μητσοτάκης. Εκτός αυτού, κάθε φορά που σήκωνε το μαχαίρι από το πιάτο, έτρεμε το χέρι του και χτυπούσε το πιάτο, με αποτέλεσμα να έρχεται το γκαρσόνι και να τον ρωτά αν θα ηθελε κάτι. Ο Ανδρέας πάντα του έλεγε ότι δε θέλει τίποτα και τον έδιωχνε. Συνέχεια… »

Τι έγινε Γιωργάκη; Που είναι ο κόσμος που σε πλησίαζε κι έλεγε ότι θα έδινε το μισθό του για να σωθεί η πατρίδα; Μήπως τελικά σε πλησίασε κανένας βιομήχανος ή κανένας εισοδηματίας και σου είπε ότι θα έδινε τον μισθό του, γιατί πολύ απλά από αυτούς δεν πρόκειται ούτως άλλως να πάρεις τίποτα; Μήπως ο κύριος που σε πλησίασε ήταν ο Μητσοτάκης;
Πάντως, πλέον ούτε δημοσκοπήσεις δεν μπορείς να στήσεις για να σε σώσουνε. Και όταν πάρεις και το επόμενο πακέτο μέτρων που θα αφορά τον ιδιωτικό τομέα, τότε να δω που θα τρέχεις να κρυφτείς, για να μη σε πάρει με τις ντομάτες ο κόσμος που εξαπάτησες πριν μερικούς μήνες. Και μια και μίλησα για δημοσκοπήσεις, ιδου: η πρώτη .
Πέραν όμως της αγανάκτησης μην ξεχνάμε να κατεβαίνουμε και σε καμιά κινητοποίηση, έτσι; Να νιώσουν ότι είτε περάσουν είτε δεν περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, στη συνείδησή μας έχουν χρεοκοπήσει. Και τα μέτρα, αλλά και αυτοί που τα πήραν.

Κύριε Σαμαρά, δεν έχεις δικαίωμα να βγαίνεις και να προσπαθείς να κάνεις αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση τρόπος του λέγειν δηλαδή. Γιατί μέχρι πριν λίγες εβδομάδες έβγαινες κι έλεγες ότι θα στηρίξεις την κυβέρνηση στα αντιλαϊκά μέτρα που θα γδάρουν τους εργαζόμενους. Γιατί μέχρι και την παραμονή των εκλογών, ο μέχρι τότε πρωθυπουργός και σήμερα βουλευτής του κόμματός σου, τα ίδια μέτρα πάνω-κάτω προκήρυσσε. Απλά φοβόταν ότι τα πράσινα συνδικάτα δε θα τον άφηναν να προχωρήσει στις αναδιαρθρώσεις, και προτίμησε να αφήσει αυτή τη δουλειά στο ΠΑΣΟΚ.
Αλήθεια, γιατί ξαφνικά το γύρισες στη μαγειρική κι αναφέρεσαι για μείγμα μέτρων; Μήπως ξέχασες το μείγμα της πολιτικής του προκατόχου σου; Μήπως ξέχασες ότι μόλις πέρσι η κυβέρνηση του δικού σου κόμματος, στην οποία ΕΣΥ ήσουν υπουργός, πάγωσε τους μισθούς των συνταξιούχων και των μισθωτών; Η δική σου κυβέρνηση δεν έδωσε πέρσι 28 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε μια νύχτα στις τράπεζες- αλλά για το λαό δεν άντεχε η οικονομία. Το δικό σου κόμμα δεν έφερε το νόμο-Πετραλιά για το ασφαλιστικό που ουσιαστικά πρόεβλεπε ότι φέρνει τώρα και το ΠΑΣΟΚ με τον Λοβέρδο;
Άσε λοιπόν την παραμύθα. Είδαμε πολύ καλά και ζήσαμε στο πετσί μας την πολιτική του κόμματος σου. Εσυ και το κόμμα σου δεν μπορείτε να αποτελείτε λύση για τα μικρομεσαία στρώματα. Έχουμε την πράσινη θηλειά, δε θέλουμε και την μπλε.
Υ.Γ. Άσε που έχεις κι αυτό τον επίτιμο να σε εκθέτει. Και όχι μόνο μια φορά. Και ξανά… Δυστυχώς για σένα, πλέον δεν μένουν μόνο τα γραπτά, αλλά και τα προφορικά…

Πηγή φωτογραφίας

Χωρίς σχόλια: Πριν τις εκλογές.
Μετά τις εκλογές.
Εμ, κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία, σόι πάει το βασίλειο. Όλοι οι Παπανδρέου λαοπλάνοι ήσαστε και είστε. Για θυμήσου το σύνθημα που φώναζε ο ελληνικός λαός στον παππού σου- γέρο της “δημοκρατίας”κατά τ’ αλλα- παραμονή του εμφυλίου. “Παπανδρέου παπατζή χίτης έγινες κι εσύ”.
Ο μέγιστος λαοπλάνος Ανδρέας Παπανδρέου, έκλεψε τα συνθήματα της αριστεράς, τα καπηλεύτηκε, διέλυσε το συνδικαλιστικό κίνημα, ήταν ο πρώτος που απαγόρευσε τις αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα με νομοθετικό διάταγμα (1986).
Και τώρα ήρθε ο Γ.Α.Π., για να σαρώσει ότι έχει απομείνει στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου. Και αφου προεκλογικά φώναζες ότι “λεφτά υπάρχουν”, τελικά απέδειξες ότι το αίμα νερό δε γίνεται και βρήκες τα λεφτά στην τσέπη των εργαζόμενων.
Ως πότε όμως; Ως πότε η οικογένειά σου και τα φιλαράκια σου θα καταδυναστεύουν αυτό τον τόπο;Να δω πως θα φύγεις σε μερικά χρόνια. Ο Καραμανλής έφυγε με κλωτσιές, εσύ θα φύγεις με τις πέτρες. Όλα έχουν όρια, και πλέον για τον ελληνικό λαό αυτά τα όρια έσπασαν και περάσαμε την “κόκκινη γραμμή”- για να χρησιμοποιήσω μια προσφιλή στο κόμμα σου έκφραση. Τελικά θα μας πεις που πήγαν τα λεφτά από το 1981 και έπειτα; Τωρα που είσαι κυβέρνηση θα μας αποκαλύψεις που πήγαν τα λεφτά του ελληνικού λαού; Φευ! Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

- Μείωση των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων κατά 12%
- Μείωση του δώρου πάσχα, χριστουγέννων, επιδόματος αδείας κατά 30%
- Πάγωμα των συντάξεων
- Αύξηση του ΦΠΑ, από 4,5 σε 5, απο 9 σε 10 και από 19 σε 21%
- Αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ
- Αύξηση του φόρου σε τσιγάρα και καύσιμα
- Φορολόγηση του αέρα που αναπνέουμε… (σταμάτα ρε Πεταλωτή, αυτό θα το ανακοινώσουμε όταν φέρουμε τα νέο πακέτο μέτρων σε 2-3 μήνες!)
- Καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα…(ρε Πεταλωτή αγόρι μου, σε βάλαμε για να βγάλεις το φίδι από την τρύπα και θα μας κάψεις! Αυτά θα τα ανακοινώσουμε όταν φέρουμε το πέμπτο πακέτο μέτρων το φθινόπωρο!)

Μήπως ψήφισες Παπανδρέου και σου βγήκε Καραμανλής; Μήπως το πράσινο έγινε αίφνης γαλάζιο; Μήπως ξαφνικά συνειδητοποίησες ότι σε ξεγέλασε για ακόμη μια φορά ο λαϊκισμός των σοσιαληστών; Τελικά μήπως δεν ήταν κινδυνολόγοι όσοι σε προειδοποιούσαν πριν μερικούς μήνες για τα μέτρα που θα έπαιρνε η σοσιαληστική κυβέρνηση του Γ.Α.Π.; Τώρα οργίζεσαι, τα βάζεις με την κακιά σου την τύχη που σε έφερε στην Ελλάδα, για τα λεφτά που έφαγαν, αλλά πάντα τους έδινες ένα συγχωροχάρτι και μια καινούρια ευκαιρία επειδή άλλαζε ο αρχηγός, τα πρόσωπα.
Και λες: “Αυτοί έφαγαν μαζί με μια χούφτα λαμόγια τα λεφτά στο χρηματιστήριο! Αυτοί έφαγαν τις μίζες από τα δημόσια έργα! Αυτοί λάδωναν και λαδώνονταν από τη Siemens. Αυτοί δημιούργησαν τα Βατοπέδια. Αυτοί άδειασαν τα ασφαλιστικά ταμεία! Αυτοί χάριζαν χρέη σε εφοπλιστές και επιχειρήσεις, αυτοί δεν άγγιξαν ποτέ τον αμύθητο εκκλησιαστικό πλούτο! Γιατί να πληρώσω εγώ για το δικό τους χάλι;”. Συνέχεια… »