Όσοι θεωρούσαν ότι η βάρβαρη αντιλαϊκή επέλαση θα περιοριζόταν σε μέτρα οικονομικού χαρακτήρα, καλό θα ήταν να το ξανασκεφτούν. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε για να ξεριζώσει οτιδήποτε είχε απομείνει από τις λαϊκές κατακτήσεις των προηγούμενων δεκαετιών. Ο αντιλαϊκός οδοστρωτήρας της σοσιαληστικής κυβέρνησης σύντομα θα περάσει και πάνω από το δημόσιο σχολείο, αυτό το έστω ελλειπές και χιλιοταλαιπωρημένο δημόσιο σχολείο- το οποίο βέβαια ρήμαξε ακριβώς γιατί αυτό επίδωξαν όλες οι προηγούενες κυβερνήσεις.
Οι επιλογές του Γ.Α.Π. στη στελέχωση του υπουργικού συμβουλίου, μόνο τυχαίες δεν ήταν. Τεχνοκράτες, άνθρωποι που θα εφαρμόσουν τον σκληρό πυρήνα των αναδιαρθρώσεων απαρέγκλιτα. Η Άννα Διαμαντοπούλου έναν τέτοιο ρόλο έρχεται να παίξει στο υπουργείο παιδείας.
Πίσω από τις ανέξοδες φανφάρες του τύπου “πρώτα ο μαθητής”, πίσω από τα πυροτεχνήμτα των διαδραστικών πινάκων, ξεπροβάλλει το πιο αντιδραστικό σχολείο που γνώρισε ο τόπος από την μεταπολίτευση και μετά. Η κυρία Διαμαντοπούλου εκμεταλλεύεται το σκηνικό διάλυσης που έστησαν τόσα χρόνια το κόμμα της και η Ν.Δ. προκειμένου να υλοποιήσει τη βάρβαρη μεταρρύθμισή της.
Αλήθεια, πως θα δοθεί βάρος στον μαθητή όταν από τη νέα χρονιά τα τμήματα θα περιλαμβάνουν 30 μαθητές; Μήπως να επιστρέφαμε και στις εποχές που υπήρχαν 60 μαθητές ανά τμήμα, έτσι , για να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη οικονομία;
Πως θα δοθεί βάρος στον μαθητή όταν το σύστημα εκπαίδευσης παραμένει εξετασιοκεντρικό; Όταν το παιδί πάει στο σχολείο απλά και μόνο για να παπαγαλίσει το ποίημα- είτε με διαδραστικούς πίνακες, είτε χωρίς;
Πως θα δοθεί βάρος στον μαθητή κυρία υπουργέ όταν μιλάτε με τον πλέον απαξιωτικό τρόπο για τους εκπαιδευτικούς; Μήπως έχετε την εντύπωση ότι το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τη συνδρομή των εκπαιδευτικών; Μήπως το ελληνικό σχολείο συνεχίζει να έχει την όποια προσφορά έχει, ακριβώς χάρη στους εκπαιδευτικούς που δίνουν την ψυχή τους μέσα σε συνθήκες που δεν ευνοούν τη διδασκαλία; Γιατί από το ελληνικό κράτος οι εκπαιδευτικοί είναι παρατημένοι, όπως παρατημένο είναι και το ελληνικό σχολείο. Μισθοί της πείνας, ωρομίσθιοι οι οποίοι είναι απλήρωτοι μήνες, μηδενική υποστήριξη στο εκπαιδευτικό τους έργο, επιμόρφωση όποτε και αν δεήσει να τους προσφέρει το ελληνικό κράτος, βιβλία του καθηγητή που μόνο για προσάναμμα στο τζάκι κάνουν, σχολεία στην επαρχία που είναι έτοιμα να καταρρεύσουν σύμφωνα με εκπαιδευτικούς που δουλεύουν σε αυτά.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, το μόνο που έλειπε στο ελληνικό σχολείο ήταν ο διαδραστικός πίνακας. Α, και για να μην ξεχνιόμαστε, τα σχολεία μέσω του “Καλλικράτη” θα περάσουν στους Δήμους και στις Περιφέρειες. Για να μπορούν να κλείνουν πιο εύκολα όταν οι Δήμοι δεν μπορούν να βρουν λεφτά, όπως έγινε πρόσφατα σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ. Ή όπως στη Γαλλία, που όσα σχολεία έχουν κάτω από 200 μαθητές θα κλείσουν. Ή όπως στη Λετονία, όπου το 50% των δημοτικών θα καταργηθούν επειδή το επέβαλε το ΔΝΤ. Και θα μπορούσαμε να φέρουμε κι άλλα παραδείγματα.
Αν αυτό το σχολείο είναι το σχολείο που σήμερα χρειάζονται τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, τότε κυρία Διαμαντοπούλου έχετε μεγάλη φαντασία. Αυτό είναι ένα σχολείο που μέσω της αποκέντρωσης απλά θα δώσει τη δυνατότητα στους επιχειρηματίες να επενδύσουν ακόμα και στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης. Θα σταματήσει ο δάσκαλος να είναι παιδαγωγός και θα γίνει μάνατζερ για να βρίσκει πόρους προκειμένου να λειτουργήσει το σχολείο του. Θα φτάσουμε στο σημείο να ιδιωτικοποιηθεί με έμμεσο τρόπο η δημόσια εκπαίδευση και ο κόσμος δε θα το πάρει χαμπάρι. Και να μην ξεχάσουμε βέβαια και τη διάσπαση του ενιαίου προγράμματος σποιυδών βέβαια. Άλλα πράγματα θα μαθαίνει το παιδί στο ένα σχολείο και άλλα στο άλλο. Ανάλογα με την περιοχή, ανάλογα με τον χρηματοδότη, ανάλογα με τα γούστα της τοπικής κοινωνίας.
Οι λαϊκές οικογένειες που στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο,οι μαθητές των σχολείων, αλλά και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αντιδράσουν γιατί το τι έχει να επακολουθήσει αν όλα όσα ευαγγελίζεται η υπουργός παιδείας εφαρμοστούν, θα ξεπερνά τα όρια της πιο απαισιόδοξης φαντασίας. Κι αν κάποιοι θεωρούν ότι “αυτά δε γίνονται στην Ελλάδα”, ας το ξανασκεφτούν. Το ίδιο έλεγαν και για τις μειώσεις μισθών και για τις περικοπές των δώρων. Κι όμως ήρθαν…
Υ.Γ. Μήπως κυρία Διαμαντοπούλου θεωρείτε το υπουργείο παιδείας τσιφλίκι σας; Για κατεβάστε λίγο τη μύτη και μιλήστε λίγο καλύτερα προς τους εκπαιδευτικούς. Αν θαυμάζετε την Θάτσερ είναι δικαίωμά σας, αλλά αυτό ουδόλως αφορά τους εκπαιδευτικούς και τους πολίτες αυτής της χώρας. Ποια είστε εσείς που αρνείστε τη συνάντηση με τα συνδικαλιστικά όργανα των εκπαιδευτικών; Για ξεκαβαλήστε λίγο.
Και κάτι ακόμη: Πάει πολύ και θέλει τεράστιο θράσος να κλέινετε σε όλες τις πτώσεις την περίφημη αξιολόγηση-χειραγώγηση των εκπαιδευτικών. Όταν το 1986 σας διόριζαν νομάρχη Κοζάνης και δυο χρόνια αργότερα αναλαμβάνατε γ.γ. στο Υπουργείο Νέας Γενιάς και ενώ δεν είχατε πατήσει καλά-καλά τα 30 χρόνια, από ποια αξιολόγηση περάσατε; Από τις περίφημες κλαδικές του ΠΑΣΟΚ; Καληνύχτα και καλή τύχη. Θα είστε η επόμενη που θα περάσει στην πολιτική λήθη μετά τον Αρσένη και τη Γιαννάκου.
Υ.Γ.2: Πράγματι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που είναι πρότυπα. Βρίσκονται καθημερινά στις τάξεις τους και δεν επιδιώκουν βραβεύσεις σε καλοστημένες φιέστες σαν τη χθεσινή.

photo by dullhunk

Για σκέψου. Εκεί έξω υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έφαγαν μια ζωή στα θρανία γιατί κάποια στιγμή ήθελαν να μπουν σε τάξη να διδάξουν οι ίδιοι. Όχι απλά για να έχουν μια μόνιμη εργασία και ένα σταθερό μισθό- όπως θα πουν κάποια γνωστά “παπαγαλάκια”- αλλά γιατί το εκεί τους οδηγούσε η συνείδησή τους και τα όνειρά τους.

Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα- και στην Ευρώπη- του 2008 θεωρούνται περιττοί και γίνονται αθύρματα στα χέρια του κάθε υπουργού και της κάθε κυβέρνησης. Δεν ξέρω πόσοι έχουν παρακολουθήσει το τι έχει συμβεί με τον διαγωνισμό εκπαιδευτικών του ΑΣΕΠ, αλλά πραγματικά τα όρια ξεπεράστηκαν κατά πολύ. Ενώ λοιπόν ο πρόεδρος του “ανεξάρτητου” ΑΣΕΠ είχε δηλώσει δημόσια ότι ο διαγωνισμός θα γίνει το πρώτο δίμηνο του 2009, τώρα καλεί τους υποψηφίους να προσέλθουν άρον-άρον στις 20 Δεκέμβρη. Το ίδιο χάλι είχε προκύψει πιο νωρίς με την- χαοτική- εξεταστέα ύλη, η οποία δεν ανακοινωνόταν, κι απλά σερνόταν ως φήμη(!) μέχρι να δεήσουν να την επισημοποιήσουν. Παράλληλα, ενώ τα οργανικά κενά στα σχολεία είναι τεράστια, ο αριθμός των διοριστέων μειώθηκε κατά 40%!

Ήδη πολλοί εκπαιδευτικοί εκφράζουν στις ιστοσελίδες τους σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσον ο συγκεκριμένος διαγωνισμός είναι όντως αδιάβλητος, και αν όλη αυτή η παρελκυστική τακτική του προηγούμενου διαστήματος δεν ήταν παρά ένα καλοστημένο σχέδιο ώστε  να διαμορφώσουν ένα διαφορετικό πρόγραμμα μελέτης οι “έξω από τα πράγματα”, την ώρα που οι “ημέτεροι” θα γνώριζαν τα πως και τα πότε. Μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι που πλέον ξέροντας ότι δεν προλαβαίνουν να προετοιμαστούν ή δεν πρόκειται να πάνε ή θα πάνε με τη λογική “ότι βρέξει ας κατεβάσει”.

Εγώ για να μην μείνω στην περιγραφή των γεγονότων να δώσω και κάποιες άλλες διαστάσεις στο όλο ζήτημα:

1ον) Η Πανελλήνια Ένωση Αδιορίστων Εκπαιδευτικών ξεκίνησε κινητοποιήσεις με αφορμή το συγκεκριμένο θέμα. Κατά τη γνώμη μου πολύ καλά κάνει. Το δίκιο κερδίζεται στο δρόμο.Αρκεί να συνεχιστεί και μετά τις εξετάσεις αυτή η κινητικότητα.

2ον) Η ΟΛΜΕ που είναι ρε παιδιά; Αυτοί δεν ασχολούνται με το αν στα σχολεία υπάρχουν ελλείψεις και το τι μάθημα γίνεται στα παιδιά; Δε τους ενδιαφέρει για τους αδιόριστους συναδέλφους τους; Αλλά ξέχασα, όταν μια ολόκληρη ομοσπονδία εδώ και χρόνια με τη στάση της εκφράζει την κυρίαρχη πολιτική, είναι λίγο δύσκολο να εκφράσει διαφορετική άποψη.

3ον) Γιατί να υπάρχει ΑΣΕΠ; Το ίδιο το κράτος δεν δίνει τα πτυχία στους εκπαιδευτικούς; Αν λοιπόν τους ζητάει να πιστοποιήσουν τις γνώσεις που το ίδιο-ΔΕΝ- τους δίνει, τότε απλά ομολογεί τη ΔΙΚΗ ΤΟΥ χρεωκοπία και όχι την ελλειματικότητα αυτών των ανθρώπων.

4ον) ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ- ΝΔ: Η αλυσίδα δείχνει ποιος είναι υπεύθυνος γι αυτό το χάλι. Απαξιώνουν προγραμματισμένα τη δημόσια εκπαίδευση και σε λίγο καιρό θα μπει η ιδιωτική πρωτοβουλία στα σχολεία και στις σχολές με όλες τις τιμές του σωτήρα. Ας έχει ο ελληνικός λαός τα μάτια του και τα αυτιά του ανοιχτά. Έρχονται ακόμα πιο δύσκολα, και όχι μόνο για τους εκπαιδετικούς. Ας οργανώσει την πάλη του και τις αντιδράσεις του προτού τον φέρουν προ τετελεσμένων. Γιατί, με αφορμή την κρίση, θα του φορτώσουν ακόμα περισσότερα στην καμπούρα του. Θα τους αφήσουμε;

Είχα βαρεθεί όταν ήμουν φοιτητής να ακούω τη ΔΑΠ-και την ΠΑΣΠ βέβαια- να ισχυρίζεται συνεχώς οτι είναι ανεξάρτητη παράταξη. Οτι δεν έχει άμεση εξάρτηση από τη ΝΔ και την πολιτική της και οτι λειτουργεί αυτόνομα και ανεξάρτητα. Αυτό πάντα κρατούσε μέχρι και το απόγευμα της μέρας των φοιτητικών εκλογών. Γιατί με το που ανοίγανε οι κάλπες, τα πάντα άλλαζαν. Και δε θα αναφερθώ βέβαια στα συνθήματα τους κατά την ώρα της καταμέτρησης, τα οποία περιείχαν λέξεις όπως ΝΔ, Καραμανλής κτλ, που όλο το προηγούμενο διάστημα τις απέφευγαν όπως ο διάολος το λιβάνι. Αυτό δεν έχει και πολύ σημασία. Η ουσία βρίσκεται αλλού.
Πάντοτε, την τελευταία εικοσαετία κατά την οποία η ΔΑΠ αναδεικνύεται πανελλαδικά πρώτη, η ΝΔ βγαίνει την επομένη των εκλογών και δηλώνει οτι η πρωτιά της ΔΑΠ δείχνει την αποδοχή της πολιτικής της στη νεολαία, και τις περιόδους που ειδικά είναι κυβέρνηση, οτι η ψήφος των φοιτητών την υποχρεώνει να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς το κυβερνητικό έργο. Όταν κάποτε το συζητούσα αυτό με ένα φίλο μου από την ΔΑΠ, μου παραπονιόταν οτι η ΝΔ καπηλεύεται(!) τις επιτυχίες της ΔΑΠ και οτι εν πάσει περιπτώσει τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.
Αφήνοντας όμως τον προφανή παραλογισμό που εμπεριέχει ένας τέτοιος ισχυρισμός, ας δούμε τις κινήσεις της “ανεξάρτητης” ΔΑΠ λίγες μέρες πριν τις εκλογές της Τετάρτης. Η “ανεξάρτητη” ΔΑΠ λοιπόν, που η ΝΔ καπηλεύεται τις επιτυχίες της, σε συνέντευξη που έδωσε την 1η Απρίλη, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων, οτι η περυσινή ψήφος των φοιτητών στη ΔΑΠ ήταν ψήφος στήριξης των μεταρρυθμίσεων και οτι μια επανάληψη του περσινού αποτελέσματος θα σημάνει την απαίτηση των φοιτητών να εφαρμοστούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις. Φυσικά όλοι γνωρίζουμε οτι οι περίφημες μεταρρυθμίσεις που επικαλείται η ΔΑΠ αφορούν το γνωστό νόμο-πλαίσιο, που βάζει ταφόπλακα σε κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Ουσιαστικά η ΔΑΠ, παρά το απολιτίκ στυλ που πλασάρει καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, είναι ο πλασιέ της ΝΔ στα πανεπιστήμια. Αυτό ας το έχουν υπόψη τους οι φοιτητές που θα προσέλθουν στις κάλπες στις 9 Απρίλη. Κοινώς να μην ψηφίσουν τους φίλους τους από τη ΔΑΠ, γιατί κάνουν πάρτυ, φέρνουν στη σχολή τη Βανδή και τους δίνουν και τις σημειώσεις που αρνείται να παράσχει το πανεπιστήμιο. Γιατί, η ΔΑΠ και η ΝΔ θα αξιοποιήσουν την ψήφο τους με βάση τα δικά τους κριτήρια και όχι με βάση τη σκέψη των ψηφοφόρων τους. Και μην ξεχνάμε οτι προσπάθεια εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων δε γίνεται μόνο στο χώρο της παιδείας. Γίνονται παντού και το μέλλον μόνο ευοίωνο δεν προβλέπεται. Ας μη τους δώσουμε λοιπόν τη δυνατότητα να λένε οτι οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις γίνονται με τη δική μας συναίνεση.

(Η φωτογραφια προέρχεται από το site http://www.nd.gr/)