Κοιτάζοντας κανείς τις δραστηριότητες του εφοπλιστικού κεφαλαίου το τελευταίο διάστημα, θα διαπιστώσει πως τελικά η κρίση δεν πλήττει τους πάντες, αλλά «περιορίζεται» στον κόσμο της εργασίας, στον κόσμο που παράγει.

Μπορεί, λοιπόν, να διαπιστώσει κανείς πως το εφοπλιστικό κεφάλαιο ξεκίνησε ήδη αυξήσεις στα εισητήρια των επιβατικών πλοίων, που ξεκινά από 5% και φτάνει μέχρι και 26%! Βέβαια, οι νέες αυξήσεις των εισητηρίων δεν είναι ξεκομμένες από παλαιότερες: Το εφοπλιστικό κεφάλαιο επέβαλλε την τελευταία δεκαετία αυξήσεις στα εισητήρια που αγγίζουν το 441%! Δηλαδή, οι εφοπλησταράδες ξεζουμίζουν τον λαό εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του για διακοπές.

Στη συνέχεια, θα δει κάποιος πως μια σειρά από εφοπλιστικούς ομίλους έχουν προχωρήσει σε τεραστίων διαστάσεων αγορές και ναυπηγήσεις πλοίων στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή που τα ελληνικά ναυπηγεία φυτοζωούν και οι Έλληνες ναυτεργάτες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις γιγάντιες επιδοτήσεις στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, τις προκλητικές φοροαπαλλαγές υπέρ των εφοπληστών και την καλπάζουσα ανεργία στο χώρο των Ελλήνων ναυτικών και ναυτεργατών συγκροτούν το θλιβερό παζλ ενός εργασικού χώρου που θα μπορούσε να εξασφαλίζει ένα αξιόλογο βιοτικό επίπεδο για τους εργαζόμενούς του, αντί να του πετάει στο βούρκο της ανεργίας.

Βέβαια, οι εφοπλησταραδες-ή μάλλον τα ανεπίσημα όργανά τους, Μ.Μ.Ε. όπως το Σκάι και η Καθημερινή- σε μια ένδειξη «μεγαλοπρέπειας», «πατριωτισμού» και «υπευθυνότητας» προτείνουν ως λύση τον ανταγωνισμό. Βάζουν στο στόμα τους εν ολίγοις τη γνωστή, λιωμένη πια, καραμέλα. Καθώς όπως είναι γνωστό, στη Ν.Κορέα που ναυπηγεί τα πλοία του ο Αλαφούζος ή στην Κίνα, τα μεροκάματα των εργαζόμενων είναι εξευτελιστικά. Στο όνομα του ανταγωνισμού κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στην Ελλάδα. Γιατί οι διάφοροι ψευτοπατριώτες Αλαφούζοι θέλουν με τα εξευτελιστικά μεροκάματα να εξασφαλίζουν όσο το δυνατό περισσότερα κέρδη. Καθόλου περίεργο για καπιταλιστές.

«Πατριώτες» οι καπιταληστές που δεν επενδύουν φράγκο στην πατρίδα τους. Και «προδότες»και «ανεύθυνοι» οι ναυτεργάτες που διεκδικούν καλύτερα μεροκάματα, δουλειά και αξιοπρέπεια, τη στιγμή κιόλας, που το εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει αστρονομικά κέρδη. Οι εφοπλιστές έχουν μόνο χρήματα μόνο για μισθοφόρους όπως ο Παπαδημητρίου, ο Πορτοσάλτε, ο Μανδραβέλης και άλλοι αντιλαϊκοί αστέρες της αστικής ρυπαρογραφίας. Ας είναι. Οι αγώνες είναι μπροστά. Ο κόσμος της εργασίας είναι μπροστά. Τίποτα δε θα είναι όπως πριν.

photo via Telstar Logistics

Απλά και ξεκάθαρα λόγια. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως φυσικά και κάθε κατοχική κυβέρνηση, δε φτάνει να έχει μαζί της μόνο τους επιχειρηματίες και τους εφοπλιστες -που έτσι κι αλλιώς τους έχει-, δε φτάνει να έχει μαζί της μόνο τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ -που επίσης έτσι κι αλλιώς την έχει-, αλλά οφείλει να αξιοποιεί και τα μέσα καταστολής έτσι ώστε ο λαός να κάθεται στα αυγά του.

Η καταστολή της απεργίας των ναυτεργατών είναι απλά η πρόβα τζενεράλε. Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά τι έχει να αντιμετωπίσει από το Σεπτέμβρη και μετά. Ήδη προανήγγειλε το πάγωμα των μισθών στον ιδιωτικό τομέα για τα επόμενα τρία χρόνια. Θα ακολουθήσουν και άλλα μέτρα, ενδεχομένως η αντικατάσταση του 13ου και 14ου μισθού με επιδόματα, όπως έγινε στο δημόσιο. Η λαϊκή οργή σιγοβράζει και τα όσα είδαμε μέχρι σήμερα θα μοιάζουν με περίπατο μπροστά στα όσα θα ακολουθήσουν. Ας μην ξεχνάμε ότι από την Πέμπτη ο ΦΠΑ εκτοξεύεται στο 23%.

Ουσιαστικά, με την ανακήρυξη της απεργίας των ναυτεργατών ως παράνομη, κηρύσσεται παράνομη η απεργία της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Έτσι είναι και δεν είναι καθόλου υπερβολικός ο παραπάνω ισχυρισμός. Από τη στιγμή που η ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά έχουν στη δύναμή τους αυτά τα δύο σωματεία, εφόσον κηρύσσεται η απεργία τους παράνομη, είναι σα να κηρύσσεται παράνομη όλη η απεργία! Παπαδόπουλε, άξιοι οι συνεχιστές σου κι ας φορούν σοσιαληστικό μανδύα.

Ας μη δουλευόμαστε. Την κυβέρνηση δεν την έπιασε ο πόνος ούτε για τη μετακίνηση του κόσμου, ούτε για τον τουρισμό, γενικά και αόριστα. Αν την ένοιαζαν οι διακοπές του κόσμου, δε θα έκοβε μισθούς και συντάξεις. Δε θα στερούσε από χιλιάδες ανθρώπους τα δελτία του κοινωνικού τουρισμού. Δε θα άφηνε τα ναύλα των σαπιοκάραβων να πηγαίνουν στο θεό. Αλλά το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το κέρδος των εφοπλιστών, τίποτα άλλο. Γι’ αυτό κιόλας τα ΜΜΕ επί μέρες φιλοξενούν τους εκπροσώπους των εφοπλιστών ενώ οι εκπρόσωποι των ναυτεργατών δεν καλούνται πουθενά. Μέχρι και ξοφλημένοι κι αποτυχημένοι πολιτικοί για τα δεδομένα του αστικού συστήματος όπως ο κύριος Μάνος ξεθάφτηκαν για να λοιδωρήσουν τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων.

Είδαμε τους εφοπλιστές να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για νησιά που θα μείνουν χωρίς συγκοινωνία. Μάλλον ξεχνάτε ότι το χειμώνα πολλές φορές κόβετε τις συγκοινωνίες των νησιών γιατί δε σας συμφέρει οικονομικά. Αφήστε το κλάμα. Και την επόμενη φορά, βγάλτε κανέναν πιο αξιόπιστο εκπρόσωπό σας στα κανάλια. Βγάλατε το Σπανό που απειλούσε να πάρει τα πλοία του και να φύγει, ενώ είναι γνωστό ότι χρωστάει δεδουλευμένα μηνών στους ναυτεργάτες που απασχολεί.

Ποντάρει η κυβέρνηση στον κοινωνικό αυτοματισμό. Να προσέξει όμως, γιατί μπορεί ο κοινωνικός αυτοματισμός να στραφεί αυτόματα προς την ίδια. Το μνημόνιο είναι σίγουρο ότι θα φέρει και καινούρια μέτρα σύντομα. Ήδη, η 13η και η 14η σύνταξη αποτελούν παρελθόν κι επίσημα. Δεν θα είναι μέτρο τριών χρόνων, όπως υποστήριζε η κυβέρνηση. Θα είναι μέτρο στον αιώνα τον άπαντα. Αν το όνειρο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι να μετατρέψει την Ελλάδα σε παράδεισο των επιχειρηματιών και κάθε λογής μεγαλοκαρχαρία, με το λαό να σέρνεται πεινασμένος κι εξαθλιωμένος, να ξέρει ότι αυτό τον παραδεισο δε θα τον δεχθεί ο Έλληνας εργαζόμενος. Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν αξιοσημείωτες. Οι επόμενες θα είναι ακόμη πιο έντονες. Κάποιοι ξέχασαν τη δύναμη που έχει ο λαός. Είναι ώρα να το θυμηθούν.

Υ.Γ. Κύριε Πορτοσάλτε, τουλάχιστον να ενημερώνεστε καλύτερα πριν ασκήσετε την εμετική προπαγάνδα σας. Η ΠΕΜΕΝ και η “ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ” είναι κατά σειρά το 2ο και 3ο μαζικότερο σωματείο της ΠΝΟ. Δεν είναι σωματείο σφραγίδα όπως το αποκαλέσατε. Και υπόψην, εκεί οι ναυτεργάτες ψηφίζουν οι ίδιοι. Όχι με επιστολικές ψήφους που έρχονται με τα τσουβάλια από το…εξωτερικό, όπως συμβαίνει στην ΠΕΠΕΝ. Αν θέλετε να κάνετε μαύρη προπαγάνδα, τουλάχιστον να διαβάζετε τα στοιχεία πρώτα. Αλλιώς εκτίθεστε επικίνδυνα.

Υ.Γ.2 Μεγάλο το κείμενο κι ενδεχομένως λίγο ασύνδετο. Πονέσαν όμως τα αυτιά και τα μυαλά μας με αυτά που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες. Έλεος…

photo via Ahmed Rabea

Τι είναι οι ΑΡΔ;
- Είναι αυτοί οι οποίοι όποτε απεργούν οι ναυτεργάτες μιλούν για την “ταλαιπωρία” των επιβατών και τη χασούρα των εφοπλιστών από την πραγματοποίηση της απεργίας. Την ίδια ώρα “θάβουν” τα αιτήματα των ναυτεργατικών σωματείων και οι εκπρόσωποί τους δεν καλούνται για να καταθέσουν τη δική τους άποψη.
- Είναι αυτοί που μιλούν για ομηρία των μαθητών όταν οι βαθμολογητές αρνούνται να διορθώσουν τα γραπτά μετά την περικοπη του επιμισθίου τους, αλλα αρνούνται να πουν την αλήθεια, ότι στην πραγματικότητα δηλαδή το Υπουργείο Παδείας είναι αυτό που κρατάει σε ομηρία τη δημόσια εκπαίδευση και όλους όσοι εμπλέκονται με αυτήν.
- Είναι αυτοί που στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων δεν προβάλουν τίποτα σε κανάλια και τηλεοράσεις.
- Είναι αυτοί που θέλουν να επιβληθεί στην κοινωνία σιγή ασυρμάτου και κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν. Όποιος διαφωνεί με τα επιβαλλόμενα μέτρα παρουσιάζεται από ανόητος έως ψυχοπαθής.
- Κρατάνε μικρόφωνο ή στυλό και δουλεύουν σε κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες.
Όσοι έχετε πάει σε γήπεδο καταλάβατε ποιοι είναι οι ΑΡΔ. Ειδικά αυτοί που κυκλόφορουν στον ΣΚΑΪ και στο MEGA (ΠΑΣΟΚ TV 1 & 2) μπορούμε να πούμε ότι πανάξια παίρνουν τους παχυλούς μισθούς τους από τα αφεντικά τους. Αλλά ας προσέχουν και λίγο τα λόγια τους ο λαός δεν ξεχνά… Ας κρατήσουν λίγο τα προσχήματα. Αλλά εδώ που τα λέμε…είναι πολλά τα λεφτά ΑΡΔ!!! Σωστά;

Πηγή φωτογραφίας

Αν η πραγματικότητα δε συμφωνεί με εμάς, τόσο χειρότερο για εκείνη. Αυτό είναι το δόγμα των αστικών ΜΜΕ. Οι δήθεν αντικειμενικοί λειτουργοί της δημοσιογραφίας έθαψαν κυριολεκτικά τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις των εργαζομένων μετά τις αντίστοιχες του 2001. Την ώρα που το BBC έκανε λόγο για 25.000 συμμετέχοντες στην Αθήνα (ήταν σαφώς περισσότεροι, αυτή είναι η εκτίμηση της αστυνομίας) και 14.000 στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που το Euronews προέβαλε εικόνες από τις συγκεντρώσεις των εργαζομένων, στην Ελλάδα έγινε μια απλή αναφορά, και κυρίως με έμφαση στα επεισόδια που έγιναν από τους γνωστούς-άγνωστους προβοκάτορες. Καμιά αναφορά στο ότι φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ όχι απλά δεν έχουν τη συναίνεση του λαού στα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν στην άγρια αντιλαϊκή επιδρομή. ξαφνικά μέχρι κι ο Καρατζαφέρης κατάπιε τη γλώσσα του και το δηλητήριο που αυτή κουβαλάει. Ξέχασε και τα DVD και όλα.
Δεν προκαλεί βέβαια εντύπωση η στάση των αστικών ΜΜΕ. Την ταμπέλα της αντικειμενικότητας την προβάλλουν όσοι θέλουν να διαρρέουν τα ψεύδη τους με μεγαλύτερη ευκολία στη λαϊκή συνείδηση. Όσοι ξέρουν ότι έχουν δίκιο, δεν ντρέπονται να πουν με ποιον είναι και ποιον θεωρούν εχθρό τους. Αλίμονο, αν τα κανάλια του Λάτση και του Βαρδινογιάννη πάσχιζαν να ξεσηκώσουν τους εργαζόμενους, τη στιγμή που τα μέτρα που παίρνονται έχουν ως μόνο στόχο την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των ίδιων. Ηλίθιοι δεν είναι. Τα αστικά ΜΜΕ, εκτελούν το συμβόλαιο που υπογράφηκε πριν μερικούς μήνες στην περίφημη συνάντηση που είχαν με τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν τους ζήτησε να τον στηρίξουν στα σκληρά μέτρα που θα πάρει.
Όμως δυστυχώς για κάποιους, η πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται πάντα στο γυαλί της τηλεόρασης, ούτε στο χαρτί της εφημερίδας. Με την ίδια ευκολία που έσπρωξαν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, με την ίδια ευκολία αρχίζει κι ο κόσμος να αποσύρει την εμπιστοσύνη του προς αυτό το κόμμα. Και με την ίδια ευκολία αρχίζει να βγαίνει από το καβούκι του και να συμμετέχει στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Και όταν καταλάβει ακόμα καλύτερα τι παιχνίδι παίζεται στις πλάτες του, ορισμένους δε θα τους σώσει κανένας.

Πηγή φωτογραφίας

Είναι πολύ πρόσφατη η τελευταία προεκλογική περίοδος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που προσπαθούσαν να πείσουν τον ελληνικό λαό-και φυσικά το κατάφεραν- ότι ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας συγκρούονται δυο διαφορετικές αντιλήψεις. Από τη μια μεριά, ο “κακός” Καραμανλής, που προσπαθεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση βάζοντας τον λαό στο “ψυγείο”, κι από την άλλη ο “καλός” Παπανδρέου, που θα έρθει να βάλει σε τάξη τα οικονομικά της χώρας, χωρίς να πληρώσουν οι συνήθεις ύποπτοι.
Δε χρειάστηκαν ούτε 4 μήνες για να αποδειχθεί αυτό για το οποίο πολλοί προειδοποιούσαν. Το ΠΑΣΟΚ δεν ήρθε στην εξουσία-και με πρωτοφανές σπρώξιμο- απλά και μόνο επειδή έπεισε τον λαό ότι είχε μια διαφορετική πολιτική από τον προκάτοχό του. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην εξουσία, έτσι ώστε, με νωπή τη λαϊκή εντολή και με όλο το συνδικαλιστικό κίνημα υποταγμένο στους μηχανισμούς του, να σαρώσει ότι είχε απομείνει από τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Πλέον κανείς δε μπορεί να θεωρήσει τυχαίο ούτε καν το γεγονός ότι ο Κ.Καραμανλής ανακοίνωσε παραμονή των εκλογών όλα αυτά τα σκληρά μέτρα. Έπαιξε και αυτός στο παιχνίδι που του ζήτησαν τα αφεντικά του και έσπρωξε το ΠΑΣΟΚ σε μια άνετη νίκη.
Για τους εργαζόμενους το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Το ΠΑΣΟΚ έχει μια πρωτοφανή στήριξη ως κυβέρνηση από τα ΜΜΕ. Αυτό καθόλου παράξενο ή τυχαίο είναι. Από τη μια μεριά, η τρομοκρατία για ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας πάει κι έρχεται, από την άλλη όποιος τολμήσει να αντιδράσει στην αντιλαϊκή λαίλαπα που έρχεται- και θα συνεχιστεί- λοιδωρείται και στήνεται στο απόσπασμα από τους δημοσιογράφους με τους παχυλούς μισθούς (τι ειρωνεία, να ρωτάνε άνθρωποι που παίρνουν 1000 ευρώ τη μέρα(!) γιατί ο εκπαιδευτικός που παίρνει 1200 ευρώ το μήνα δε θέλει να “συνεισφέρει” στην κρίση χάνοντας 600 ευρώ το χρόνο).
Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αυτή τη στιγμή είναι να πειστεί ο λαός πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Και παράλληλα να προσπαθεί ο ένας εργαζόμενος να φορτώσει τα βάρη στον άλλο. Όμως σύντομα όλοι θα διαπιστώσουν ότι τα βάρη θα είναι αβάσταχτα για τους εργαζόμενους τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Ήδη, η κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού συζητιέται όχι μόνο για τους εργαζόμενους στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, για λόγους…ανταγωνιστικότητας. Η αύξηση του ΦΠΑ θα χτυπήσει τις τσέπες όλων. Το σχέδιο “Καλλικράτης” θα ξεχαρβαλώσει ολοκληρωτικά τις όποιες δομές έχει η δημόσια εκπαίδευση και θα επιβαρύνει τις τσέπες του κοσμάκη ακόμη περισσότερο μέσα από την αυξημένη τοπική φορολογία.
Αυτά τα μέτρα δεν είναι προσωρινά. Όποιος πιστεύει τα όσα διαρρέουν, ότι ο 14ος μισθός π.χ, ή η περικοπή επιδομάτων θα είναι υπόθεση 1-2 χρόνων μέχρι να πέσει το έλλειμμα, είναι γελασμένοι. Αυτά τα μέτρα έρχονται για να μείνουν, και κανείς δεν πρέπει να καταπιεί το υπνωτικό που προσφέρουν οι εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας και τα κανάλια του Λάτση και του Βαρδινογιάννη. Εξάλλου ήδη, πέραν του γεγονότος ότι συζητιέται η μηδενική αύξηση και για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, που η συντριπτική τους πλειοψηφία ζει με μισθούς ντροπής και εξαθλίωσης, εξετάζεται και η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων! Τότε λοιπόν, η πλήρης ασυδοσία θα είναι γεγονός και τα μηνιάτικα μπορεί να ξεκινάνε και από τα 400 και τα 500 ευρώ.
Κι όμως κάποιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Κάποιοι συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους με γοργούς ρυθμούς, αλλά λόγω κρίσης φοβούνται μήπως χάσουν έδαφος και ζητάνε περισσότερο αίμα-χωρίς εισαγωγικά. Οι τράπεζες πέρσι στην Ελλάδα σημείωσαν νέα εκτίναξη στα κέρδη τους, η εκκλησιαστική περιουσία συνεχίζει να φορολογείται με 0%, οι εφοπλιστές συνεχίζουν να πληρώνουν 0 ευρώ στην εφορία- γιατί συναλλάσσονται με το αφορολόγητο δολάριο-, η φορολογία των επιχειρήσεων πέφτει από το 25 στο 20%.
Είναι εμφανές ότι την κρίση δεν την πληρώνουν όλοι. Θα την πληρώσουν όλα τα λαϊκά στρώματα. Οι πλούσιοι και η Εκκλησία Α.Ε. θα συνεχίσουν να αποθησαυρίζουν όλο και μεγαλύτερα κέρδη, την ώρα που οι μισθωτοί θα συνεχίσουν να ματώνουν- πάλι χωρίς εισαγωγικά- όλο και περισσότερο. Κάποιοι προσπαθούν να πείσουν ότι είναι πατριωτικό καθήκον να δεχθούν οι εργαζόμενοι τις θυσίες. Κι όμως, πατριωτισμός χωρίς δικαιώματα για το λαό δεν υφίσταται. Ένας τέτοιος πατριωτισμός είναι πατριωτισμός για το κεφάλαιο, όχι για τον κοσμάκη. Το να φτάσουμε στην απόλυτη εξαθλίωση έναν λαό δεν είναι πατριωτικό καθήκον, είναι ταξική επιταγή και επιλογή, που εκπορεύεται από την πλουτοκρατία και τους πολιτικούς εκφραστές της.
“Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε”. Αυτή τη φράση χρησιμοποίησε ο Γ.Α.Π. προεκλογικά. Εγώ λοιπόν θα την παραφράσω και θα πω: “Ή ξεσηκωνόμαστε ή χανόμαστε”. Αν θέλουμε εμείς οι νέοι να έχουμε μέλλον, αν θέλουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι και όχι σαν σκουπίδια, δε μας μένει παρά να ξεσηκωθούμε, πριν ο τυφώνας εκ Βρυξελλών σαρώσει τα πάντα. Αν δεν το κάνουμε είμαστε άξιοι της μοίρας μας και θα δούμε ακόμη χειρότερα (οι εποχές που σε ένα σχολείο έκαναν μάθημα 40 μαθητές ανά τμήμα και ο δάσκαλος δίδασκε έναντι πινακίου φακής θα γίνουν ξανά πολύ επίκαιρες).

φωτογραφία via xamogelo

Αρχικά είχα σκοπό να βάλω πιο σκληρό τίτλο που θα απευθυνόταν προς τους εμπνευστές της νέας χθεσινής δολοφονικής επίθεσης εναντίον του μαθητή από το Περιστέρι. Ξέρω, θα πείτε δεν ξέρουμε ποιος είναι, μπορεί να το έκανε κάποιος γείτονας κτλ, κτλ. Ναι…δεν ξέρουμε. Μπορεί όμως να μας δώσει κάποιος από την κυβέρνηση πειστικές απαντήσεις στα παρακάτω;

1ον) Όλως τυχαίως σημάδεψαν μέλος 15μελούς συμβουλίου μαθητών, που συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών; Είναι τυχαίο ότι ο πατέρας του είναι συνδικαλιστής εκπαιδευτικός;

2ον) Είναι τυχαία η συγχορδία του μαύρου μετώπου (ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΛΑΟΣ-Εκκλησία όπως εκφράζεται από τους πιο αντιδραστικούς της κύκλους)  με σκοπό να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις των μαθητών, των φοιτητών, του εργαζόμενου κόσμου; Γιατί στάλθηκε σήμα στα στρατόπεδα να κηρύξουν “κίτρινο συναγερμό” και να είναι σε ετοιμότητα;

30ν) 38άρι το όπλο, ε; Κι η αστυνομία έκανε έρευνα 14 ώρες μετά το περιστατικό, έ; Να δω ποιος φουκαράς θα την πληρώσει…

4ον) Για ποια κοινωνική ειρήνη μιλάτε κύριε Παυλόπουλε; Την κοινωνική ειρήνη που θα επιτρέπει στον κάθε αστυνομικό να σηκώνει ένα όπλο και να στέλνει στα ραδίκια όποιον γουστάρει; Την κοινωνική ειρήνη του παρακράτους που θα μπορεί να δρα ανεξέλεγκτα εναντίον λαϊκών αγωνιστών; Την κοινωνική ειρήνη των 600 ευρώ; Την κοινωνική ειρήνη όπου ο εργαζόμενος θα δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ κι αν τολμά να σηκώσει κεφάλι θα βρίσκεται στο δρόμο; Την κοινωνική ειρήνη στην οποία οι ασφαλίτες θα κάνουν όποιον θέλουν μαύρο στο ξύλο και στο δικαστήριο θα αθωώνονται; Αυτή δεν είναι κοινωνική ειρήνη, είναι ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ της πλουτοκρατίας!

Επίσης:

1ον) Δεν δικαιούνται να μιλούν για παρακράτος ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε το ΠΑΣΟΚ! Όπως το παρέλαβαν από το μετεμφυλιακό κράτος και τη χούντα των συνταγματαρχών, έτσι το διατήρησαν έως σήμερα. Όσο για την ΟΝΝΕΔ τι να πεις; “Καταδικάζουμε οποιαδήποτε πράξη βίας”… Έτσι, στο τσουβάλι όλοι μαζί, μήπως και δεν πάρουν οι νέοι χαμπάρι το πόσο ελεεινοί είμαστε και ότι το μόνο που μας νοιάζει είναι να σώσουμε τις καρέκλες της κυβέρνησής μας. Στην ίδια γραμμή πλεύσης και το ΛΑΟΣ, ο κολαούζος της κυβέρνησης.

2ον) Αν νομίζουν ορισμένοι ότι οι λαϊκοί αγωνιστές,  το οργανωμένο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα κάμπτονται από τέτοιες ενέργειες, τότε θα τους απαντήσω, ότι απλά δεν ξέρουν και ενδεχομένως έχουν αρκετό καιρό να διαπιστώσουν την πραγματική του δύναμη. Το μόνο που καταφέρνετε με τέτοιες ενέργειες είναι να συσπειρώνετε κόσμο εναντίον σας. Συνεχίστε έτσι και θα βρεθείτε συντόμως προ εκπλήξεως. Εμείς από τη μεριά μας συνεχίζουμε απτόητοι τους αγώνες μας.

Η φώτο από το ριζοσπάστη

Όταν ακούω τύπους που παίρνουν εκατομμύρια να βγαίνουν και να αποκαλούν τους εργαζόμενους στο δημόσιο, ρετιρέ, να με συγχωρείτε κιόλας, αλλά μου γυρνάνε τα άντερα. Για ρετιρέ μιλά ο Καραμανλής, για ρετιρέ οι μεγαλοσχήμονες δημοσιογράφοι, για ρετιρέ ο Γκαργκάνας και κάτι προέδροι βιομηχανικών επιμελητηρίων.
Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Μα είναι κοινωνικοί και πολιτικοί σύμμαχοι. Μια παρέα όλοι τους, με λογαριασμούς φουσκωμένους στην τράπεζα, που το μόνο που σκέφτονται είναι πως θα τους κάνουν ακόμα μεγαλύτερους. Τα αστικά κόμματα βοηθούν με τις νομοθετικές ρυθμίσεις, οι δημοσιογράφοι καλλιεργώντας τη λογική οτι για όλα φταίνε τα “ρετιρέ των εργαζομένων” και το κεφάλαιο πλουτίζει με αμείωτους ρυθμούς.
Να σας δώσω λοιπόν ένα παράδειγμα από τα ρετιρέ; Στη ΔΕΗ με 18 χρόνια υπηρεσία, μισθός 1500 ευρώ. Άλλο ένα. Στους ΟΤΑ με 20+ χρόνια υπηρεσία και δύο παιδιά, μισθός 1470 ευρώ. Αυτά είναι τα ρετιρέ τους. Δηλαδή άνθρωποι που απλά παίρνουν έναν αξιοπρεπή μισθό για τα σημερινά δεδομένα. Αυτοί πρέπει να κοπούν. Να δουλεύουν όλοι με τρίμηνες κι εξάμηνες συμβάσεις, να δουλεύουν ανασφάλιστοι, να παίρνουν 600-700 ευρώ κι όταν γύρω στα 70 βγαίνουν στη σύνταξη να παίρνουν ένα επίδομα της πλάκας!
Κύριοι που μιλάτε για ρετιρέ, μάλλον στους εαυτούς σας αναφέρεστε. Αλλά το κόλπο το έχουμε μάθει πια. Στρέφετε τον έναν εργαζόμενο εναντίον του άλλου για να μη στραφούν όλοι εναντίον σας. Παλιό το κόλπο και φτηνό. Μια και μιλάτε για ρετιρέ, εγώ σας παραπέμπω στα κέρδη των τραπεζών το 2007, εκεί να δείτε ρετιρέ. Αλλά η απεργία πλησιάζει, θα πάρετε εκεί τις απαντήσεις που σας αξίζουν.

Με τις εκτιμήσεις του Λάκη Λαζόπουλου περί πολιτικών ζητημάτων άλλες φορές συμφωνώ και άλλες φορές διαφωνώ. Όμως συμφωνώ μέχρι τελευταίας λέξης με τα όσα είπε για τους “ανεξάρτητούς” δημοσιογράφους στη χθεσινή του εκπομπή καθώς και στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Άλφα πριν λίγο. Περιέγραψε εύγλωτα την άθλια στάση των μεγαλοδημοσιογράφων απέναντι στους απεργούς του ΟΤΕ και των ΟΤΑ.
Όταν αυτοί απεργούσαν όλα ήταν καλά. Τώρα που απεργούν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι έχουν πέσει να τους φάνε ζωντανούς. Βρε ουστ! Υποκριτές, κριτές και τιμητές των πάντων, κάθεστε στην αναπαυτική σας καρέκλα για παίρνετε ένα σωρό εκατομμύρια και να το παίζετε “έγκριτοι δημοσιογράφοι”- την ίδια ώρα που χιλιάδες συνάδελφοί σας “σπάνε τα πόδια τους” για ένα κομμάτι ψωμί και πολλοί απ’ αυτούς χωρίς ασφάλιση- καταδικάζοντας οποιονδήποτε άλλο τολμήσει να σηκώσει κεφάλι.
Μπράβο ρε Λάκη! Και λίγα τους είπες! Κύριε Κύρτσο, τα περί ρετιρε να τα απευθύνεις στην πάρτη σου! Κύριε Πρετεντέρη, σταματήστε να διαστρεβλώνετε τη θέση του ΚΚΕ για την απεργία στη ΔΕΗ. Aν θέλετε να χτυπήσετε τους απεργούς κάντε το μόνος σας. Κυρία Στάη, γέλασα με την ψυχή μου όταν σας είδα να το παίζετε αθώα περιστερά στις καταγγελίες του Λάκη περί εντεταλμένης δημοσιογραφίας.
Υπερασπίζουμε τα δικαιώματά μας και αφήνουμε τους άλλους να γαβγίζουν. Αύριο τα απόγευμα στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα και την άλλη Τετάρτη στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Τα λέμε εκεί.

Καλά, μέχρι σήμερα μας πρήζανε όλοι στα ΜΜΕ με τις ξεχωριστές εργατικές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ και της ΓΣΕΕ. Και το επαναλαμβανόμενο ερώτημα ήτανε γιατί οι δύο φορείς δεν κάνουν κοινές συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια κτλ. Αλλά ακόμη κι όταν δίνονταν απαντήσεις επιμένανε να θέτουν την ίδια ερώτηση, κάνοντας τους ανήξερους.
Σήμερα στη Θεσσαλονίκη γίνονται δύο εθνικιστικά συλλαλητήρια. Ένα διοργανώνει το ΛΑΟΣ κι ένα η εκκλησία με τη Δημοκρατική Αναγέννηση, όπως πληροφορούμαι, με κεντρικό ομιλητή -ποιον άλλο- τον μητροπολίτη Άνθιμο. Και πραγματικά αναρωτιέμαι: Για ποιο λόγο να γίνουν δύο εθνικιστικά συλλαλητήρια; Δηλαδή τι διαφορετικό διαδηλώνουν οι μεν σε σχέση με τους δε; Σε αυτή την περίπτωση τα ευαίσθητα ΜΜΕ δεν τα έπιασε ο καημός για την ενότητα των δύο πλευρών; Να μη σχολιάσω το τι διαφήμιση έπεσε γι αυτά τα συλλαλητήρια αυτές τις μέρες, με τους βουλευτές του ΛΑΟΣ να περιφέρονται από το πρωί ως το βράδυ σε οτι εκπομπή υπήρχε. Αλήθεια, γιατί με τον ίδιο τρόπο δεν προβλήθηκε και το αντιιμπεριαλιστικού χαρακτήρα συλλαλητήριο του ΚΚΕ πριν 10 μέρες; Ποιον βολεύει η εθνικιστική έξαρση στην περιοχή;
Είτε δύο, είτε τρία, είτε πενήντα, εγώ σε καμιά περίπτωση δε θα πρότεινα σε οποιονδήποτε να πάρει μέρος σε τέτοια συλλαλητήρια. Φτηνός πατριωτισμός που δεν βλέπει την ουσία των εξελίξεων και αυξάνει ακόμα περισσότερο την ένταση στην περιοχή. Επειδή δεν έχω καταθέσει σε post τη γνώμη μου για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και δεν προλαβαίνω αυτή τη στιγμή, παραπέμπω σε αντίστοιχο άρθρο του a8liou στο μπλογκ του, το οποίο με καλύπτει σε μεγάλο βαθμό.
photo via Krissi AKA Kiki

Τι ωραία που κινείται η αστική δημοκρατία! Όλοι μας μεγαλώσαμε μαθαίνοντας οτι στη δημοκρατία-την αστική φυσικά- ο καθένας έχει τη δυνατότητα να λέει ελεύθερα τη γνώμη του. Μπορώ να πω οτι ακριβώς αυτή η ελευθερία δόθηκε κάποια στιγμή για να συμβάλλει στον κατευνασμό διεκδικήσεων που είχαν στόχο άλλους τομείς. Και πόσοι αλήθεια δεν εισέπραξαν τοις μετρητοίς αυτή τη “δωροδοκία”; Σου λέει, μπορεί να μην έχουμε κάποιες άλλες παροχές, αλλά μπορούμε να λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας. Άσχετα με το η γνώμη που μπορείς να εκφράσεις, εάν δεν είναι μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας του, θα αποσιωπηθεί, θα λοιδωρηθεί με τον πιο αισχρό τρόπο, και σε περίπτωση που οξυνθεί η κατάσταση θα κυνηγηθεί. Μια ψευδεπίγραφη αίσθηση ελευθερίας.
Πρώτα συνηθίσαμε στην κάμερα-δήθεν για τη μείωση της εγκληματικότητας-, μετά στην παρακολούθηση των τηλεφωνικών μας συνδιαλέξεων-γιατί θα μας την πέσουν…οι τρομοκράτες!-, μάθαμε οτι οι απεργίες είναι παράνομες και καταχρηστικές-και παράλληλα πόσο ταξικά τυφλή είναι η δικαιοσύνη. Και πάνω που βρήκαμε μέσω του διαδικτύου έναν τρόπο έκφρασης, άρχισαν τα όργανα.
Σχετικά με το θέμα έχει γράψει και ο Καρπίδης στο politikoblog. Δε θέλω να επαναλάβω μεγάλο κομμάτι της επιχειρηματολογίας του που με βρίσκει σύμφωνο. Απλά να πω οτι καλό είναι να μην εφησυχάζουμε με τη λογική “έλα μωρέ και τι θα γίνει”. Κι άλλες φορές στο παρελθόν είδαμε πως συγκεκριμένα γεγονότα έγιναν αφορμή για πιο γενικευμένα κατασταλτικά μέτρα. Αν μάλιστα σκεφτούμε οτι η κυβέρνηση καταφεύγει σε ΗΠΑ και Ε.Ε. για να της υποδείξουν πως θα ελεγξει το “διαδικτυακό έγκλημα”, τότε θα αντιληφθούμε το μέγεθος του κινδύνου. Στην τελική αν επιτρέψουμε να φιμώσουν και τα blogs, είμαστε άξιοι της μοίρας που μας επιφυλάσσουν!
photo via shaycam