Εδώ και λίγα χρόνια, από τότε δηλαδή που οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ αποσπάστηκαν και έγιναν ανεξάρτητες, βλέπουμε ένα κυνήγι μαγισσών να εξελίσσεται. Οι “δημοκρατικές” αυτές χώρες, που μπήκαν στην Ε.Ε. γιατί υποτίθεται οτι πληρούσαν τέτοιου είδους κριτήρια. Τι κριτήρια βέβαια θα μου πείτε. Εντάξει, αυτό είναι ένα θέμα που δε μπορώ να το αναλύσω τώρα. Σ’αυτές τις χώρες λοιπόν-για να επανέλθω- και ιδιαίτερα στις Βαλτικές, διώκονται μαζικά και εκδικητικά όλοι οι πολεμιστές και αγωνιστές που συνεισέφεραν στην αντιφασιστική νίκη, ενώ την ίδια ώρα τιμώνται και αποκαθίστανται όλοι οι συνεργάτες των ναζί. Απόδειξη του οτι κάποιοι θέλουν να ξαναγραφτεί με γοργούς ρυθμούς η ιστορία και να διαγραφεί οτιδήποτε παραπέμπει σε λαϊκή αντίσταση. Κι απόδειξη του πως θεωρούν τις έννοιες δημοκρατία κι ελευθερία κάποιοι άλλοι.
Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, οτι εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα. Οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης τιμώνται σχεδόν καθολικά από το σύνολο των Ελλήνων πολιτών και των κοινωνικών φορέων, κανείς δεν τολμά να εκφράσει την άποψη οτι η ναζιστική θηριωδία είχε θετικό αντίκτυπο στους λαούς της Ευρώπης. Κανείς είπα;
Κι όμως έπεσα έξω! Διαβάστε τα αποσπάσματα που ακολουθούν και θα καταλάβετε.

«Οι στρατιώται των SS επολέμησαν ηρωικώς αλλά τελικώς επεβλήθη η υλική υπεροχή των Συμμάχων. Στον πόλεμον ανδρών εναντίον μαζών, επεκράτησαν αι μάζαι…Οι άντρες των SS (είχαν) αγωνιστικόν ήθος. Ιδεολογικά πιστεύω. Παράστασι και τρόπο ζωής. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι δεν ήσαν εγκληματίαι… αυτοί οι άνδρες υπηρέτησαν την πατρίδα των και την Ευρώπην με ηρωισμό… είχαν υψηλόν φρόνημα και την αίσθησιν τιμής… απετέλουν διά την εποχήν τους το καύχημα της Λευκής Φυλής».

Συνέχεια… »