“Θα σας στηρίξουμε κύριε πρωθυπουργέ”
Δημοσιευμένο από Agnostos X στην κατηγορία ανέκδοτα, οικονομία, ΠΑΣΟΚ, tags: Παπανδρέου
Βγαίνει ένα πρωί ο Γιώργος Παπανδρέου για τον καθιερωμένο πρωινό του περίπατο. Η μέρα δεν προδιαγραφόταν ιδιαίτερα ευχάριστη. Από τη μια περίμενε τους ελεγκτές της Ε.Ε., για να του παραδώσουν το φιρμάνι με τα νέα μέτρα, από την άλλη όλο για απεργίες άκουγε. Τον είχαν βάλει δηλαδή στη μέση, και δεν ήξερε τι να κάνει.
Εκεί που περπατούσε λοιπόν και σκεφτόταν πως θα συμβιβάσει την κατάσταση, ξαφνικά τον πλησιάζει ένας καλοντυμένος κύριος, μέσης ηλικίας. Τον χαιρετά και του λέει:
“Κύριε πρόεδρε, θα ήθελα να σας εκφράσω την αμέριστη στήριξή μου στα μέτρα που πρόκειται να πάρετε. Πάρτε όσα μέτρα χρειάζεται για να σωθεί η χώρα. Αν το κάνετε, εγώ είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω όχι έναν, δύο μισθούς!”.
Ο Γιωργάκης συγκινείται που ακούει αυτά τα λόγια και του ανταπαντά:
“Κύριέ μου, είστε σωστός πατριώτης και παράδειγμα προς μίμηση. Σας ευχαριστώ πολύ, μακάρι να σκέφτονταν έτσι όλοι. Δεν ξέρετε πόσο κουράγιο μου δίνετε! Μέχρι στιγμής όλο γκρίνιες άκουγα. Παρεπιπτόντως, ποια είναι η εργασία σας; Μήπως είστε δημόσιος υπάλληλος;”.
Και ο περαστικός απαντά με τη σειρά του:
“Όχι κύριε πρόεδρε δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος. Για την ακρίβεια δεν είμαι καν εργαζόμενος. Εισοδηματίας είμαι ,έχω 5 σπίτια και 3 μαγαζιά, τα νοικιάζω και ζω με τα νοίκια. Αν όμως ήμουν εργαζόμενος, τότε θα θυσιαζόμουν!!!”
Άρθρα (RSS)
Πόσα χρήματα τσεπώνει το ΚΚΕ απο τον κρατικό κορβανά κάθε χρόνο; Αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Γυρίστε τα πίσω στους φορολογούμενους (αυτο ισχύει και για τα άλλα κόμματα) και μετά κάνε όσα αστειάκια θές.
Αφού ξεσκίστηκα βαθιά
κι αφού ξεσκίστηκα παντού ναζιάρα και καμωματού
θα κάνω το κορίτσι πια
Κώστας Βάρναλης: Το φως που καίει
Δεν υπάρχει καλύτερος στίχος που να περιγράφει την αριστερά σήμερα. Αφού ξεχαλινωμένη κατέστρεψε την Ελλάδα, Έκαψε, ρήμαξε, ποδοπάτησε κάθε αξιοπρέπεια και έννοια ανθρωπιάς, και έβγαλε από μέσα της όλο το συμπλεγματικό της μίσος κατά της κοινωνίας προσπαθεί τώρα να το παίξει αγνή και παρεξηγημένη. Ο Έλληνας άνθρωπος, η πλειοψηφία των Ελλήνων ανθρώπων σήμερα αισθάνεται ότι είχαν βρεθεί υπό κατοχή. Μια φωνακλάδικη, τσαμπουκαλού μικρονοϊκή αριστερά είχε επιβάλει την θέληση της με το έτσι θέλω. Μία αριστερά κλαψιάρα. Όλες οι ιδεολογίες, όλες οι παρατάξεις επιδιώκουν και προσπαθούν να κερδίσουν την εκτίμηση των Ελλήνων με όσα πρόσφεραν και όχι με όσα έπαθαν. Όλες οι πολιτικές παρατάξεις θέλουν να έχουν τον θαυμασμό του λαού και όχι την λύπη του. Μόνον η αριστερά κλαψουρίζει και προβάλλει όσα, αλήθεια ή ψέματα, δίκαια ή άδικα, έπαθε και ζητάει αναγνώριση μέσα απο την λύπη. Καμία πολιτική παράταξη ή ιδεολογία δεν ανήγαγε σε υψηλή πολιτική να την λυπούνται οι άλλοι. Χιλιάδες βάναυσες, μελοδραματικές, υποκριτικές σελίδες έχουν γραφτεί για το τι υποτίθεται τράβηξε η αριστερά. Δείξτε μας μία σελίδα για το τι πρόσφερε; Με μανιχαϊστικές μελοδραματικές σχηματοποιήσεις του τύπου αριστερά/δεξιά και μονότονα επαναλαμβανόμενε γερασμένα συνθήματα και χρόνια ολέθρια κατά συνθήκην ψεύδη κάθισε στο σβέρκο των Ελλήνων σαν μεγάλη “δημοκρατική παράταξη” και έφαγε, καταβρόχθισε, διασπάθισε τον πλούτο της Ελλάδας. Οι Έλληνες κατάλαβαν, ότι η αριστερά δεν είναι πλέον το ποιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας που βλέπει αυτά που εμείς οι “αλλοτριωμένοι” δεν μπορούμε να δούμε, που σκέφτεται αυτή για μας. Η ωμή τρομοκρατία που για 36 χρόνια ασκούσαν στα Ελληνικά Πανεπιστήμια οι αριστερές συμμορίες πήρε τέλος. Η οικονομική κρίση αποκάλυψε το μεγάλο φαγοπότι. Οι ορδές των κουκουλοφόρων της αριστεράς έδωσαν στους Έλληνες πολίτες την δύναμη της θέληση. Η Αριστερά μας έδωσε την θέα του χειρότερου ώστε να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο για το καλλίτερο.
Αυτή είναι η αριστερά. Είναι η πραγματική αριστερά. Η αριστερά που πέταξε το προσωπείο και εμφάνισε το πραγματικό της πρόσωπο, αποδεικνύοντας πόσο μισάνθρωπη, μισαλλόδοξη και μισελληνική είναι και θα είναι πάντα. Από τα πειθήνια 45άρια της “17 Νοέμβρη”, το μαρξιστικό καθηγηταριό με την κούφια ρητορεία που προσπαθεί να βρεί μία αρρενωπή συντροφικότητα μέσα από την “κινηματική βία” του Βέλτσου, μέχρι τις αριστερές συμμορίες των παρακρατικών που λειμένονται τα πανεπιστήμια και τα έχουν μετατρέψει σε άντρα ανομίας μοιράζοντας “συγκεκριμένα ποσά βίας”, τους επιδοτούμενους “αντιρατσιστές”.
Αυτή είναι η αριστερά, η αριστερά των βανδάλων, των κουκουλοφόρων, των καλάσνικοφ, των τροφίμων των σκοτεινών κέντρων των μυστικών υπηρεσιών. Οι άνθρωποι της καίνε βιβλιοπωλεία, χτυπούν καθηγητές μέσα στις αίθουσες των Πανεπιστημίων και από τις εφημερίδες λοιδορούν και βρίζουν όποιον τολμήσει να εκφράσει αντίθετη άποψη. Οι δολοφόνοι, οι επαγγελματίες ‘αντιρατσιστές” και οι κουκουλοφόροι δεν σφετερίζονται, οπως αυτάρεσκα γράφεται και λέγεται, τους αγώνες και τα συνθήματα της αριστεράς. Αυτή είναι η αριστερά των νεοταξίτικων ταγμάτων εφόδου.
Αυτή είναι η αριστερά. Από την πρώτη ημέρα της μεταπολίτευσης με την βία επέβαλε την στυγνή της δικτατορία. Οι κόκκινες ορδές των μουσάτων με τα αμπέχονα και το κουλτουριαρικο ύφος με την στρατωνισμένη σκέψη και την μονοτροπία του ιστορικού υλισμού περασμένων εποχών επέβαλλαν, με την βοήθεια και την αρωγή του Καραμανλή Α, μια στυγνή δικτατορία φρίκης σε ολόκληρη της χώρα τρομοκρατώντας και προπηλακίζοντας όποιον θα τολμούσε να φέρει αντίρρηση στον πλινθοκεραμισμό των σκέψεων τους. Με άναρθρες κραυγές και υψηλή υστερία αναμασούσαν με ηδονή τα μουχλιασμένα υποπροϊόντα της ιδεοληψίας τους, χωρίς να βρίσκουν κανέναν λόγο να ξανασκεφτούν κάτι, μόνιμα ασφαλείς στις γενικολογίες και αερολογίες, μόνιμα βέβαιοι ότι αυτές δείχνουν το σωστό δρόμο. Με ιησουίτικη μονομέρεια προσπάθησαν και προσπαθούν να μας διδάξουν ότι: “η “δημοκρατία” είναι η αυθαιρεσία, η “ελευθερία” είναι να ψεύδεσαι ασύστολα και ο “στοχασμός” είναι η φθηνή προπαγάνδα των μακντολναντοποιημένων γνωμοδιαμορφωτών της παγκοσμιοποίησης.
Σήμερα τα κατεστραμμένα Πανεπιστήμια, τα λουκέτα στα μαγαζιά,η απόγνωση στις γειτονιές της Ελλάδας, η τραγωδία στο Βύρωνα παίρνουν την σωστή τους θέση. Οι ανώμαλες γωνιές τους, κατάλοιπα της αριστερής λαίλαπας, εξαφανίζονται δένονται σε ένα συμπαγές σύνολο απελευθέρωσης.
Επιτέλους το μέλλον ανοίγεται μπροστά μας. Έχουμε αποτινάξει τα δεσμά του παρελθόντος, τα εικονικά πιστεύω και τα φανταστικά χρέη προς τα περιτρίμματα της αριστεράς. Η αριστερή βαρβαρότητα των επιδοτούμενων λακέδων της Νέας Τάξης μας λύτρωσε και το μυαλό είναι ξεκάθαρο όσο ποτέ άλλοτε, μας απάλλαξε ξαφνικά από μία πίεση επίμονη, από ένα μαρτύριο τρομερό που δεν μπορούσαμε να το αντέξουμε άλλο. Από εδώ και εμπρός η λάμπα θα μένει αναμμένη. Τώρα, ξέρουμε ότι τα φαντάσματα έχουν εξορκιστεί και ο εφιάλτης δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ. Ο αγώνας τώρα αρχίζει. Δεν υπάρχουν πιστωτές και μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε.
Πάντα υπάρχει ένας δυνατότερος για να σταθεί στο πλευρό του έθνους που βασανίζεται.
IQ ποντιQ;
@ Theo
Όχι πως έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά παρασυρμένος από έναν ναρκισσιστικό βερμπαλισμό, ο οποίος «αξιοποιεί» σχεδόν κάθε «πιασάρικη», δήθεν αντινεοταξική έκφραση του συρμού, καταλήγεις να συρράψεις ένα κείμενο που (όπως ΔΕΝ καταλαβαίνεις) μόνο το ΚΚΕ δεν αφορά…
Αν είσαι νέος, δικαιολογείται η σύγχυση. Αν όχι, ποτέ δεν είναι αργά να καταλάβεις ότι η «ρητορικότητα» (το επιδεικτικό και στομφώδες ύφος) ως αυτοσκοπός οδηγεί, αναποδράστως, στην αρλούμπα.
Άγνωστε Χ,
Δες μια μη χιουμοριστική εκδοχή της πραγματικότητας που αποτυπώνει πολύ εύστοχα η ιστοριούλα σου:
ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ
«Οι λεοπαρδάλεις»
(απόσπασμα)
… Μερικοί, μια φορά, παραπαίρνοντας θάρρος,
καθώς βλέπανε τις λεοπαρδάλεις να μπαταλεύουν –
απ’ το πολύ φαΐ που τους ρίχναμε,
τη λιακάδα, την ξάπλα και το χουζούρι –
φαντάστηκαν πως θάταν βολετό να τις διώξουν.
Μα οι λεοπαρδάλεις τους κάνανε χίλια κομμάτια,
πριν προλάβουν ν’ απλώσουν χέρι απάνω τους.
Από τότε, το βάλαμε καλά στο μυαλό μας,
το τυπώσαμε σ’ όλα τα βιβλία ζωολογίας,
το αποστηθίζουμε κάθε μέρα σαν προσευχή:
«Δεν πειράζουν οι λεοπαρδάλεις,
αν δεν τις πειράξης•
μην τις πειράζης,
για να μη σε πειράξουν.»
Όλοι πια, πρόθυμα κ’ ευσυνείδητα, τις ταΐζουμε,
πρόθυμα κ’ ευσυνείδητα τους φέρνουμε λιχουδιές -
κι όσοι έχουνε χέρι απαλό κι επιδέξιο
τους χαϊδεύουν τη ράχη ή το μουσούδι.
Κ’ οι λεοπαρδάλεις – ποιος θα το πίστευε; -
τρίβονται λιγωμένες απάνω τους,
αφήνοντας μικρά μουγκρητά ευχαρίστησης.
Αυτός – καταλήξαμε- – είναι ο τρόπος
για ν’ αντιμετωπίζη κανείς τις λεοπαρδάλεις•
και τον μαθαίνουμε τώρα και στα παιδιά μας,
για να τον μάθουν κι αυτά
στα παιδιά των παιδιών τους:
να τα μάθουν ν’ αγαπούν τις λεοπαρδάλεις,
να σέβωνται τις λεοπαρδάλεις,
να ταΐζουνε τις λεοπαρδάλεις,
αφού για πάντα, όπως ξέρουμε, θάναι –
έξω από κακό ή αρρώστεια! –
οι λεοπαρδάλεις αφέντες στην πόλη μας.
Παιδιά, μη μου πειράζετε τον Theo, σας παρακαλώ πολύ! Είναι η μασκότ του forum. Παρεπιπτόντως, ότι θέλω θα λέω. Σιγά μην πάρω την άδειά σου.
@Αγνωστος χ πολυ πετυχημενο!!!!!!! Τι να πει κανεις…μεσα απο το χαρτι τα διαβαζε για την δηθεν υποστηριξη απο τον συνταξιουχο!!!!!
@τεο…τι να σου πω??………μετα απο αυτον τον οδροστωτηρα μετρων για τους εργαζομενους,………..εσυ τι ερχεσαι να πεις?????……για την λυπη σου για την ελληνικη αριστερα …..που κατα την γνωμη σου ειμαστε απλα” κοκκινοι φασιστες”…………………οσο για την δηθεν καταστροφη που προκαλεσαμε στην Ελλαδα για ρωτα λιγο τον μεταξα……τους ναζι……τον τσορτσιλ(τα βρετανικα τανκς στο κολωνακι σου λενε κατι??????????)……..τον παπαδοπουλο…..και τοτε θα δεις ποιοα ειναι η πραγματικη πληγη της ελλαδας….α και κατι ακομα…οσο για τα “αφθονα”λεφτα που μας δινουν ναι εχεις δικιο…..δεν ξερουμε τι να κανουμε….σκεφτομαστε μαλιστα να μετακομισουμε την εδρα μας στο διονυσο……………..και οτι μεινει να τα επενδυσουμε σε γκουλακ στο νεροκοπι…..
“Δείξτε μας μία σελίδα για το τι πρόσφερε;”…….οργανωση αντιστασης στην γερμανικη κατοχη(ΕΑΜ,ΕΛΛΑΣ)…………………..δεν ξεχνω και αγωνιζομαι(το εθνικο συνθημα στην κυπρο)ενα απο τα συνθηματα της μετα την εισβολη της τουρκιας στην κυπρο……………δυστυχως η ιστορια σε εχει διαψευσει προπολου………………
Ξεπέρασες τα εσκαμμένα. Διαγραφή του σχολίου σου και ban.
Οτι και να κάνεις μεγάλε τα μπινελίκια σου θα τα ακούς.
Θα παρακαλέσω τους αναγνώστες του φόρουμ, πολύ απλά να μην ξανασχοληθούν με τον κομπλεξικό τυπάκο που έμπαινε στο μπλογκ με το όνομα Theo και πλέον με οποιοδήποτε πιθανό όνομα όπως το παραπάνω. Θερμή παράκληση, μην ασχοληθεί μαζί του κανένας. Με πιθήκους και υπανθρώπους δεν ασχολούμαστε. Το μόνο σχόλιο που θα μείνει είναι το ακριβώς προηγούμενο. Όλα τα άλλα σχόλιά του θα σβήνονται, οπότε μη χαλάτε χρόνο.
Theo, ξέρεις πόση εκτίμηση τρέφω προς το πρόσωπο σου. Θα πειραχτώ πάρα πολύ που θα μπαίνεις αποκλειστικά για να με βρίζεις.