Θα ταίριαζε γάντι κατά τη γνώμη μου η συγκεκριμένη έκφραση για το ΠΑΣΟΚ της τελευταίας πενταετίας. Και ειδικότερα για το ΠΑΣΟΚ των τελευταίων δύο χρόνων. Τι κι αν η εκλογή αρχηγού γίνεται ανοιχτά απ’ όλο τον κόσμο, τι κι αν ο Γιώργος Παπανδρέου έφτασε να χρησιμοποιεί φρασεολογία της δεκαετίας του 1980(”το ΠΑΣΟΚ ξέρει από πεζοδρόμια”), τι κι αν ο Βαγγέλης Βενιζέλος απέφυγε να προχωρήσει σε διασπαστικές ενέργειες; Τίποτα δε φαίνεται ικανό να γλιτώσει απ’ την ατέλειωτη κατρακύλα το άλλοτε κραταιό κυβερνητικό κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται σαν κόμμα το οποίο δεν ξέρει που πατά και που βρίσκεται, αδυνατεί να κερδίσει μέρος από τη φθορά της κυβέρνησης της ΝΔ, “σκαλίζει” συνεχώς τα εσωτερικά του και οι διαρροές προς τ’αριστερά(ΚΚΕ-ΣΥΝ) φαίνεται οτι όλο και αυξάνονται. Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που ο Γ. Παπανδρέου φέρεται να εξετάζει ακόμα και την περίπτωση διάλυσης του ΠΑΣΟΚ-όπως το ξέραμε- και την ίδρυση ενός νέου κόμματος, με καινούρια σύμβολα, γραφεία κτλ.
Κατά τη γνώμη μου δε χρειάζεται και πολύ σκέψη για τους λόγους που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ σε αυτό το σημείο
1ον) Η πλήρης νεοφιλελεύθερη μετάλλαξή του. Εντάξει, εγώ είμαι ο τελευταίος που θα ισχυριζόταν οτι το ΠΑΣΟΚ υπήρξε ριζοσπαστικό κόμμα, αλλά τα πρώτα χρόνια της ζωής του μπορούμε σίγουρα να τα εντάξουμε στην ευρύτερη αριστερά. Όμως πλέον το πρόγραμμα και η πολιτική του έχουν αγγίξει σαφώς τις νεοφιλελεύθερες απόψεις, με αποτέλεσμα πολύς κόσμος που το στήριζε να μην βλέπει πλέον διαφορετική προοπτική σε σχέση με μια κυβέρνηση της ΝΔ.
2ον) Η διακυβέρνηση της προηγούμενης δεκαετίας και η στάση που κράτησε απέναντι σε αυτή. Από τη χλιαρή κριτική και το “κάναμε λάθη”, περάσαμε στην αγιοποίηση της διακυβέρνησης Σημίτη προκειμένου να κερδηθούν οι εκλογές του 2007. Η αλαζονεία της εξουσίας δε φαίνεται να εγκαταλείπει το ΠΑΣΟΚ ακόμα και μετά τη δεύτερη συνεχόμενη ήττα του και την πτωτική πορεία του.
3ον) Η ατέλειωτη εσωκομματική φαγωμάρα και η προφανής δυσλειτουργία των κομματικών του οργανώσεων, ακόμα πιο έντονη μετά την περίοδο που είχε την διακυβέρνηση.
4ον) Η αδυναμία του να προβάλει μια εναλλακτική πρόταση απ’ τη στιγμή που βρίσκεται δεσμευμένο από μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και από αποφάσεις της Ε.Ε. που στήριξε και στηρίζει ακόμα.
Θα μπορούσε να γράψει κανείς πολλά ακόμη. Αυτά είναι κατά τη γνώμη μου κάποια σημαντικά στοιχεία. Βέβαια εγώ δεν έχω καμιά ανησυχία για το αν το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να ανακάμψει. Καλύτερα να μην ανακάμψει, αρκετά κράτησε εγκλωβισμένο τόσο αριστερό κόσμο στις γραμμές του. Βέβαια το που θα στραφεί αυτός ο κόσμος απομένει να το δούμε. Εξάλλου, η πιθανότητα να στηθεί ένα νέο ΠΑΣΟΚ του 2010, δεν είναι και απίθανη. Όποιος παρακολουθεί τις εξελίξεις καταλαβαίνει τι εννοώ.
photo via karpidis
|
Ένα σχόλιο στο “Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;”
Κάντε ένα σχόλιο
|
Άρθρα (RSS)
Συμφωνώ με τα αίτια που αναφέρεις για την συνεχή πτώση του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να είναι και άλλα. Κατά τη γνώμη μου, είναι η νεοφιλελεύθερη μεταλλαγή που επιτελέστηκε κυρίως επί των κυβερνήσεων Σημίτη. Θα πει κάποιος, μα δε πρόσφερε τίποτα όλα αυτά τα χρόνια το Πασοκ;;φυσικά και ναι, την ίδρυση του ΕΣΥ (με τα όποια προβλήματα), τον θεσμό της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, την ίδρυση των ΔΗΠΕΘΕ (Μερκούρη) ή και περισσότερο, μέσα στις κοινωνικές συνθήκες της εποχής, έδωσε το θάρρος στον κεντρόο, τον κεντροαριστερό, τον αριστερό ακόμη, να περπατά στο δρόμο με την εφημερίδα της επιλογής του, χωρίς να φοβάται, χωρίς να τη διπλώνει πια…Στήριξε ηγέτες όπως τον Αραφάτ, σε μια εποχή που όλη η δυτική Ευρώπη τον θεωρούσε τρομοκράτη….και άλλα…δε γράφω ύμνους, αλλά αναγνωρίζω αντικειμενικά κάποιες αλήθειες…πού χάθηκε το παιχνίδι;;όταν ο κόσμος άρχισε να νιώθει ότι τα 2 μεγάλα κόμματα άρχισαν να συγκλίνουν επικίνδυνα…,όταν χάθηκε ο όρος ‘κοινωνική πολιτική’, όταν το κέρδος φάνηκε να είναι το πρώτο μέλημα, όταν προτάθηκαν αντιλαικά νομοσχέδια (ασφαλιστικό), όταν φάνηκε τόσο η αλαζονεία της εξουσίας, τα σκάνδαλα, η παρακμή…Τι μπορεί να γίνει;;ο Γιώργος Παπανδρέου σίγουρα είναι πολιτικός νέας κοπής, ήπιος, ήρεμος,, που δε χρειάζεται να φωνάξει να κάνει χειρονομίες (τύπου Eminem)σαν τον πρωθυπουργό μας, που παίρνει άριστα στην επικοινωνιακή πολιτική. Προσωπικά πιστεύω, ότι ο Παπανδρέου, έχει καλές προθέσεις, μπορεί να έχει όραμα αλλά δε πείθει ή δε πειθει ότι απάλλαξε το κόμμα από τα βαρίδια, από τα συμφέροντα, ίσως να μη μπορεί…δε ξέρω αν υπάρχει μέλλον στο συγκεκριμένο κόμμα. Η αλήθεια είναι ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έχουν μια πτώση στην Ευρώπη, ζήσαμε όλοι μια συντηρητική στροφή στην Ευρώπη, τα τελευταία χρόνια. Ο λόγος,κατά την άποψή μου, είναι ότι αυτά τα κόμματα απογοήτευσαν περισσότερο τον κόσμο, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή ο κόσμος Περιμένει περισσότερα από κόμματα που πρεσβεύουν τον Σοσιαλισμό, έστω και σε ‘αστική μορφή’. Από ένα συντηρητικό κόμμα περιμένεις κάτι ανάλογο, όταν το ίδιο το λαμβάνεις από ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, η απογοήτευση είναι μεγαλύτερη, γιατί δε το περίμενες…γιατί δε μπορούσες να το πιστέψεις….