Πολλά ακούγονται και γράφονται τις τελευταίες μέρες με αφορμή την εκλογή του νέου προέδρου του ΣΥΝ. Πραγματικά δεν έχω καμιά πρόθεση να ασχοληθώ με το πρόσωπο του συγκεκριμένου ανθρώπου καθώς όπως έχω πει και στο παρελθόν με ενδιαφέρουν οι πολιτικές των κομμάτων και όχι τα πρόσωπα που τις εφαρμόζουν. Όπως επίσης έχω τονίσει οτι θεωρώ απίθανο ένα και μόνο πρόσωπο να μπορεί να καθορίσει ή να αλλάξει την πολιτική επιλογή ενός ολόκληρου κόμματος- αν δε λέγεται Ανδρέας Παπανδρέου.
Υπάρχουν αναδιατάξεις στο πολιτικό σκηνικό αυτή την περίοδο, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Η εμπιστοσύνη προς τη ΝΔ σάπισε μόλις 4 χρόνια μετά την επανεκλογή της ως κυβέρνησης. Κανείς νοήμων άνθρωπος δε μπορεί πια να πιστέψει τις γενικόλογες διακηρύξεις περί κάθαρσης κι ενδιαφέροντος για τα καθημερινά προβλήματα. Το αντιδραστικό πρόγραμμα της ΝΔ βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή, πολλές κουβέντες δε χωράνε.
Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη δε μπορεί πλέον να παίξει το ρόλο που έπαιζαν κλασικά όλα τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην καπιταλιστική Ευρώπη. Δε μπορεί δηλαδή να απορροφήσει τη δυσαρέσκεια του κόσμου από τον κατεξοχήν εκπρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού και παράλληλα να τον πείσει οτι μπορεί να υπάρξει πολιτική προς ώφελος των παντων, πλουσίων και φτωχών. Τα παλιά συνθήματα του ΠΑΣΟΚ και οι αντιδεξιές κορώνες φαίνεται οτι ξεθωριάζουν στα μάτια του αριστερού κόσμου που βρίσκεται σε αυτό τον χώρο.
Ο προβληματισμός φουντώνει, τα προβλήματα οξύνονται, ο παραδοσιακός δικομματισμός χάνει- δε θα βιαστώ να πω οτι πνέει τα λοίσθια- γενικά το όλο κλίμα βεβαιώνει την αίσθηση οτι κάτι κινείται. Το θέμα είναι προς τα που κινείται. Πάμε δηλαδή προς κάποιες αλλαγές που θα οδηγήσουν πάλι σε ενσωμάτωση των λαϊκών στρωμάτων στη μέγγενη του σημερινού συστήματος ή προς μια ριζική αλλαγή;
Κακά τα ψέματα, με την πλειοψηφία του λαού μας να παρακολουθεί τις εξελίξεις από την τηλεόραση και τις εφημερίδες ριζοσπαστικές αλλαγές δε μπορεί να επέλθουν. Όσο κι αν η εμπιστοσύνη προς τα δύο κυβερνητικά κόμματα χάνεται. Εξάλλου, προφανώς οι εφεδρείες είναι έτοιμες. Γιατί άραγε ο ΣΥΝ, και με αφορμή την εκλογή νέου προέδρου σπρώχνεται από παντού; Μέχρι κι εφημερίδες που παραδοσιακά στηρίζουν τη ΝΔ χθες τον είχαν πρώτο θέμα, με τίτλους του στυλ ” ρήξη εδώ και τώρα”. Επιθυμούν αυτοί οι κύκλοι ρήξη; Βλέποντας όλη αυτή την κατάσταση θυμήθηκα τη συμβουλή του Λένιν: “όταν βλέπεις τον εχθρό να σε επιδοκιμάζει, ψάξε να βρεις τα λάθη σου”. Δεν ταιριάζει βέβαια απόλυτα με την περίσταση καθώς ο ΣΥΝ δεν έχει επαφή με τις παραδοσιακές μορφές του επαναστατικού κινήματος. Πως όμως γίνεται αυτοί που υποτίθεται οτι εχθρεύεσαι να σε προβάλουν, να σε αποθεώνουν και παράλληλα ρίχνουν και έναν γραφικό τύπο να σε λοιδωρεί θέλοντας να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη συμπάθεια προς το μέρος σου; Έχετε δει εσείς ποτέ αντίπαλα στρατόπεδα να ανταλλάσουν φιλοφρονήσεις;
Προφανώς όχι. Ο ΣΥΝ αυτή τη στιγμή καλείται να παίξει το ρόλο που πλέον δε μπορεί να παίξει το ΠΑΣΟΚ. Στο μέλλον-άμεσο ή όχι- λογικά θα το κάνει έχοντας στο πλευρό του ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ- όλο το ΠΑΣΟΚ το θεωρώ δύσκολο, γιατί δε το βλέπω να μένει ενιαίο. Ο ΣΥΝ παίζει μέσα στα όρια του συστήματος και αυτό το ξέρουν πολύ καλά όλα τα ΜΜΕ γι αυτό κιόλας ξαφνικά τον αγάπησαν ιδιαίτερα. Δεν απειλεί τα ιερά και όσια της εκμεταλλευτικής κοινωνίας, όπως δεν έκανε καμιά κεντροαριστερή εκδοχή στην Ευρώπη. Καμιά ρήξη λοιπόν, καμιά ανατροπή. Αναθέρμανση πεθαμένων ελπίδων και προσπάθεια-εκ νέου- εγλωβισμού του λαού ίσως. Όχι όμως ανατροπή, αυτή απαιτεί τη λαϊκή συμμετοχή και απαιτεί σύγκρουση με το κατεστημένο.
Και κάτι τελευταίο ως προς τις συνεργασίες. Ο κος Κουβέλης στη συνέντευξη που έδωσε στο Πολιτικό Blog ήταν ειλικρινέστατος. Δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με το ΚΚΕ γιατί έχουμε βασικές διαφορές στον τομέα της οικονομίας, αυτό είπε. Ότι λέει δηλαδή και το ΚΚΕ τόσα χρόνια. Εξάλλου αν θες να συνεργαστείς με ένα κόμμα, πρώτον δε θέτεις ως προϋπόθεση την ήττα της πολιτικής του, δεύτερον δε βάζεις ως στόχο να το υπερφαλαγγίσεις σε ποσοστά και τρίτον δεν αφήνεις στο απυρόβλητο το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας οτι ” εγώ δεν είμαι τόσο ανόητος ωστέ να τα βάλω με το ΠΑΣΟΚ”. Ε, κι εγώ δεν είμαι τόσο ανόητος ωστέ να πιστέψω οτι με τέτοια μυαλά μπορείς να φέρεις την ανατροπή.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Όλοι κρίνονται και θα κριθούν στην πράξη. Για τον ΣΥΝ φαίνεται οτι η ώρα της κρίσης θα έρθει κάπως εσπευσμένα. Για να δούμε…
photo via Hulagway
|
Κάντε ένα σχόλιο
|
Άρθρα (RSS)