Και εγέννετο «Δημοκρατική Αριστερά». Οι πρώην Ανανεωτικοί, μετά την αποχώρησή τους από το Συνασπισμό, παρουσίασαν συγκροτημένοι σε νέο κόμμα μια «νέα πολιτική πρόταση». Συγκρότησαν την «Αριστερά της ευθύνης». Κι όταν λένε «ευθύνη» εννοούνε τη λύση αυστηρά στα όρια του καπιταλιστικού συστήματος και μάλιστα χωρίς τάση ρήξης με την κεφαλαιοκρατία ώστε να δημιουργηθεί -έστω και στα σημερινά πλαίσια- ένα καλό βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων μέσα από την αποδυνάμωση των καπιταλιστών. Λύση, λοιπόν, η περίφημη αναδιανομή αλλά και η πιο δίκαιη κατανομή των χρεών που θα έρθουν. Δηλαδή, να δώσουν και οι καπιταληστές το «κατί τις» τους. Τα εγκώμια και οι ύμνοι για τις «μεταρρυθμίσεις», τον «ευρωπαϊκό προσανατολισμό», την Ε.Ε., κρύβουν την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα της «Δημοκρατικής Αριστεράς»: Στόχος τους ένας δικαιότερος καπιταλισμός, με κάποιες μικροαλλαγές σε κάποιους ευρωενωσιακούς θεσμούς (έλεγχος στην ΕΚΤ κ.ο.κ.).Ούτε καν ειρηνική υπέρβαση του καπιταλισμού… Φανερή επιθυμία τους να γίνουν ευχάριστοι στις δυνάμεις του κεφαλαίου, να αποτελέσουν το κερασάκι στην τούρτα της συνολικής πρότασης του υπάρχοντος συστήματος. Εξάλλου, ο κ.Φώτης Κουβέλης είναι ήδη αγαπημένο παιδί του Σκάι και της Καθημερινής…Τυχαίο; Δε νομίζω…

φώτο via www.kouvelis.gr