Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:” Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;”.
Ο πατέρας, φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης, του απαντά με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου, μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας. Η μαμά είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού. Η υπηρέτρια είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν. Εσύ είσαι η κοινή γνώμη, που παρατηρεί τα όσα γίνονται τριγύρω. Τέλος το μωρό που έχουμε, συμβολίζει το μέλλον της χώρας. Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και το πρωί θα συζητήσουμε για το συμπέρασμα που έβγαλες.
- Εντάξει μπαμπά, απαντά ο μικρός και πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί… Συνέχεια… »