Πολιτικό forum

Αν η πραγματικότητα δε συμφωνεί με εμάς, τόσο χειρότερο για εκείνη. Αυτό είναι το δόγμα των αστικών ΜΜΕ. Οι δήθεν αντικειμενικοί λειτουργοί της δημοσιογραφίας έθαψαν κυριολεκτικά τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις των εργαζομένων μετά τις αντίστοιχες του 2001. Την ώρα που το BBC έκανε λόγο για 25.000 συμμετέχοντες στην Αθήνα (ήταν σαφώς περισσότεροι, αυτή είναι η εκτίμηση της αστυνομίας) και 14.000 στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που το Euronews προέβαλε εικόνες από τις συγκεντρώσεις των εργαζομένων, στην Ελλάδα έγινε μια απλή αναφορά, και κυρίως με έμφαση στα επεισόδια που έγιναν από τους γνωστούς-άγνωστους προβοκάτορες. Καμιά αναφορά στο ότι φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ όχι απλά δεν έχουν τη συναίνεση του λαού στα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι να αντισταθούν στην άγρια αντιλαϊκή επιδρομή. ξαφνικά μέχρι κι ο Καρατζαφέρης κατάπιε τη γλώσσα του και το δηλητήριο που αυτή κουβαλάει. Ξέχασε και τα DVD και όλα.
Δεν προκαλεί βέβαια εντύπωση η στάση των αστικών ΜΜΕ. Την ταμπέλα της αντικειμενικότητας την προβάλλουν όσοι θέλουν να διαρρέουν τα ψεύδη τους με μεγαλύτερη ευκολία στη λαϊκή συνείδηση. Όσοι ξέρουν ότι έχουν δίκιο, δεν ντρέπονται να πουν με ποιον είναι και ποιον θεωρούν εχθρό τους. Αλίμονο, αν τα κανάλια του Λάτση και του Βαρδινογιάννη πάσχιζαν να ξεσηκώσουν τους εργαζόμενους, τη στιγμή που τα μέτρα που παίρνονται έχουν ως μόνο στόχο την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των ίδιων. Ηλίθιοι δεν είναι. Τα αστικά ΜΜΕ, εκτελούν το συμβόλαιο που υπογράφηκε πριν μερικούς μήνες στην περίφημη συνάντηση που είχαν με τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν τους ζήτησε να τον στηρίξουν στα σκληρά μέτρα που θα πάρει. Συνέχεια… »

Πολλές φορές ακούμε ανθρώπους από τα φτωχά λαϊκά στρώματα αυτής της χώρας να ισχυρίζονται ότι μόνο στη χώρα μας η οικονομική κατάσταση είναι σε τέτοια χάλια και ότι μόνο στην Ελλάδα τα προβλήματα του λαού είναι τόσο έντονα.
Είναι όμως πράγματι έτσι η κατάσταση; Μόνο στη χώρα μας έχουν οι εργαζόμενοι τόσα προβλήματα; Σίγουρα η Ελλάδα είναι μια περιφερειακή χώρα στο διεθνές κεφαλαιοκρατικό σύστημα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να παρουσιάζονται πολλές περισσότερες στρεβλώσεις- γραφειοκρατία, μεγαλύτερα ποσοστά διαφθοράς κτλ. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αναδιαρθρώσεις που αφαιρούν συνεχώς δικαιώματα δεν αφορούν μόνο τους Έλληνες εργαζόμενους. Μια εικόνα σε μια σειρά στοιχεία από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι ενδεικτική:
- Στη Γερμανία, μόλις πριν λίγα χρόνια, με το νόμο που ονομάστηκε “Χαρτς 4″, μια σειρά από παροχές που αφορούσαν τους ανέργους-επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, δικαίωμα παραμονής στα ταμεία ανεργίας- μειώθηκαν περίπου στο 50%. Η ανεργία στη χώρα που θεωρείται οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης έχει σκαρφαλώσει στο 8,7% και περίπου το 11% του πληθυσμού βρίσκεται στα όρια της φτώχειας. Επίσης το όριο συνταξιοδότησης έχει ανέβει στα 67 χρόνια. Συνέχεια… »

Με αφορμή το βιντεάκι στο οποίο ο επίτιμος ευθαρσώς δηλώνει ότι οι κυβερνήσεις κλέβανε τα λεφτά του ελληνικού λαού, παραθέτω ένα παλιότερο ανέκδοτο, με σαφές πολιτικό νόημα όμως.

Ένα απόγευμα, είχαν συναντηθεί στο “Διόνυσο”, στο υπερπολυτελές εστιατόριο απένατι από την Ακρόπολη, ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Μητσοτάκη, για να συζητήσουν κάποια ζητήματα σχετικά με την πολιτική επικαιρότητα. Σε αυτό το γεύμα, έτρωγαν κυριολεκτικά με χρυσά μαχαιροπήρουνα. Κάποια στιγμή, όπως συζητούσαν, βλέπει ο Παπανδρέου τον Μητσοτάκη να κάνει μια αστραπιαία κίνηση και να βάζει ένα χρυσό μαχαίρι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του.
“Α, τον μπαγαμπόντη, σκέφτεται, κλέβει τα μαχαίρια!Ε…δε γίνεται να κλέβει αυτός κι εγώ να κάθομαι να κοιτάω! Πρέπει να κλέψω κι εγώ ένα μαχαίρι!”.
Προσπαθούσε λοιπόν ο Ανδρέας να βάλει κι εκείνος ένα μαχαίρι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του, αλλά λόγω της ηλικίας και της αδυναμίας που είχε, δεν μπορούσε να κινηθεί αστραπιαία όπως ο Μητσοτάκης. Εκτός αυτού, κάθε φορά που σήκωνε το μαχαίρι από το πιάτο, έτρεμε το χέρι του και χτυπούσε το πιάτο, με αποτέλεσμα να έρχεται το γκαρσόνι και να τον ρωτά αν θα ηθελε κάτι. Ο Ανδρέας πάντα του έλεγε ότι δε θέλει τίποτα και τον έδιωχνε. Συνέχεια… »

Τι έγινε Γιωργάκη; Που είναι ο κόσμος που σε πλησίαζε κι έλεγε ότι θα έδινε το μισθό του για να σωθεί η πατρίδα; Μήπως τελικά σε πλησίασε κανένας βιομήχανος ή κανένας εισοδηματίας και σου είπε ότι θα έδινε τον μισθό του, γιατί πολύ απλά από αυτούς δεν πρόκειται ούτως άλλως να πάρεις τίποτα; Μήπως ο κύριος που σε πλησίασε ήταν ο Μητσοτάκης;
Πάντως, πλέον ούτε δημοσκοπήσεις δεν μπορείς να στήσεις για να σε σώσουνε. Και όταν πάρεις και το επόμενο πακέτο μέτρων που θα αφορά τον ιδιωτικό τομέα, τότε να δω που θα τρέχεις να κρυφτείς, για να μη σε πάρει με τις ντομάτες ο κόσμος που εξαπάτησες πριν μερικούς μήνες. Και μια και μίλησα για δημοσκοπήσεις, ιδου: η πρώτη .
Πέραν όμως της αγανάκτησης μην ξεχνάμε να κατεβαίνουμε και σε καμιά κινητοποίηση, έτσι; Να νιώσουν ότι είτε περάσουν είτε δεν περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, στη συνείδησή μας έχουν χρεοκοπήσει. Και τα μέτρα, αλλά και αυτοί που τα πήραν.

Ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις ότι ο Μανώλης Γλέζος ως προσωπικότητα αντανακλά ένα συμβολισμό. Μαζί με τους υπόλοιπους συναγωνιστές του, κατά την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης, συμβολίζουν τη λαϊκή πάλη, τον αγώνα των λαϊκών ανθρώπων για μια ζωή με δικαιώματα, για μια ζωή που ο καθένας θα προκόβει και θα μπορεί να περπατά με ψηλά το κεφάλι. Συμβολίζουν την πάλη ενάντια σε κάθε μορφή “Νέας Τάξης” που προσπαθεί να βάλει στο γύψο τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Αυτόν τον άνθρωπο εχθές λοιπόν, τον “ψέκασαν” λες και είναι κατσαρίδα, κάποιοι άνθρωποι(;) οι οποίοι δεν είναι απλά ανιστόρητοι, όπως διάβασα κι αλλού, αλλά και αδίστακτοι, τυφλά ρομποτάκια στις επιταγές της εκάστοτε εξουσίας. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δυστυχώς πλέον δεν μπορώ αυτούς τους ανθρώπους(;) να τους θεωρώ παιδιά που απλά πήγαν στην αστυνομία γιατί προέρχονταν από φτωχές οικογένειες και έπρεπε με κάποιο τρόπο να βγάλουν το ψωμί τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους δε μπορεί πια ο λαός μας να δώσει συγχωροχάρτι. Πλέον φτάσαμε στο σημείο, να περπατάμε στο δρόμο, να βλέπουμε αστυνομικό και να αλλάζουμε πεζοδρόμιο, λες και βρισκόμαστε σε περίοδο δικτατορίας(τυπικά, γιατί ουσιαστικά μάλλον έχουμε βρεθεί εδώ και πολλά χρόνια). Ούτε δέχομαι ότι απλά εκτελούν εντολές. Πέραν των εντολών, υπάρχει και η προσωπική βούληση, υπάρχει και η προσωπική αξιοπρέπεια του κάθε ανθρώπου. Αν σου δώσουν εντολή που είναι απαράδεκτη, απλά μην την εκτελέσεις. Συνέχεια… »

Κύριε Σαμαρά, δεν έχεις δικαίωμα να βγαίνεις και να προσπαθείς να κάνεις αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση τρόπος του λέγειν δηλαδή. Γιατί μέχρι πριν λίγες εβδομάδες έβγαινες κι έλεγες ότι θα στηρίξεις την κυβέρνηση στα αντιλαϊκά μέτρα που θα γδάρουν τους εργαζόμενους. Γιατί μέχρι και την παραμονή των εκλογών, ο μέχρι τότε πρωθυπουργός και σήμερα βουλευτής του κόμματός σου, τα ίδια μέτρα πάνω-κάτω προκήρυσσε. Απλά φοβόταν ότι τα πράσινα συνδικάτα δε θα τον άφηναν να προχωρήσει στις αναδιαρθρώσεις, και προτίμησε να αφήσει αυτή τη δουλειά στο ΠΑΣΟΚ.
Αλήθεια, γιατί ξαφνικά το γύρισες στη μαγειρική κι αναφέρεσαι για μείγμα μέτρων; Μήπως ξέχασες το μείγμα της πολιτικής του προκατόχου σου; Μήπως ξέχασες ότι μόλις πέρσι η κυβέρνηση του δικού σου κόμματος, στην οποία ΕΣΥ ήσουν υπουργός, πάγωσε τους μισθούς των συνταξιούχων και των μισθωτών; Η δική σου κυβέρνηση δεν έδωσε πέρσι 28 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε μια νύχτα στις τράπεζες- αλλά για το λαό δεν άντεχε η οικονομία. Το δικό σου κόμμα δεν έφερε το νόμο-Πετραλιά για το ασφαλιστικό που ουσιαστικά πρόεβλεπε ότι φέρνει τώρα και το ΠΑΣΟΚ με τον Λοβέρδο;
Άσε λοιπόν την παραμύθα. Είδαμε πολύ καλά και ζήσαμε στο πετσί μας την πολιτική του κόμματος σου. Εσυ και το κόμμα σου δεν μπορείτε να αποτελείτε λύση για τα μικρομεσαία στρώματα. Έχουμε την πράσινη θηλειά, δε θέλουμε και την μπλε.
Υ.Γ. Άσε που έχεις κι αυτό τον επίτιμο να σε εκθέτει. Και όχι μόνο μια φορά. Και ξανά… Δυστυχώς για σένα, πλέον δεν μένουν μόνο τα γραπτά, αλλά και τα προφορικά…

Πηγή φωτογραφίας

Χωρίς σχόλια: Πριν τις εκλογές.
Μετά τις εκλογές.
Εμ, κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία, σόι πάει το βασίλειο. Όλοι οι Παπανδρέου λαοπλάνοι ήσαστε και είστε. Για θυμήσου το σύνθημα που φώναζε ο ελληνικός λαός στον παππού σου- γέρο της “δημοκρατίας”κατά τ’ αλλα- παραμονή του εμφυλίου. “Παπανδρέου παπατζή χίτης έγινες κι εσύ”.
Ο μέγιστος λαοπλάνος Ανδρέας Παπανδρέου, έκλεψε τα συνθήματα της αριστεράς, τα καπηλεύτηκε, διέλυσε το συνδικαλιστικό κίνημα, ήταν ο πρώτος που απαγόρευσε τις αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα με νομοθετικό διάταγμα (1986).
Και τώρα ήρθε ο Γ.Α.Π., για να σαρώσει ότι έχει απομείνει στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου. Και αφου προεκλογικά φώναζες ότι “λεφτά υπάρχουν”, τελικά απέδειξες ότι το αίμα νερό δε γίνεται και βρήκες τα λεφτά στην τσέπη των εργαζόμενων.
Ως πότε όμως; Ως πότε η οικογένειά σου και τα φιλαράκια σου θα καταδυναστεύουν αυτό τον τόπο;Να δω πως θα φύγεις σε μερικά χρόνια. Ο Καραμανλής έφυγε με κλωτσιές, εσύ θα φύγεις με τις πέτρες. Όλα έχουν όρια, και πλέον για τον ελληνικό λαό αυτά τα όρια έσπασαν και περάσαμε την “κόκκινη γραμμή”- για να χρησιμοποιήσω μια προσφιλή στο κόμμα σου έκφραση. Τελικά θα μας πεις που πήγαν τα λεφτά από το 1981 και έπειτα; Τωρα που είσαι κυβέρνηση θα μας αποκαλύψεις που πήγαν τα λεφτά του ελληνικού λαού; Φευ! Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

- Μείωση των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων κατά 12%
- Μείωση του δώρου πάσχα, χριστουγέννων, επιδόματος αδείας κατά 30%
- Πάγωμα των συντάξεων
- Αύξηση του ΦΠΑ, από 4,5 σε 5, απο 9 σε 10 και από 19 σε 21%
- Αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ
- Αύξηση του φόρου σε τσιγάρα και καύσιμα
- Φορολόγηση του αέρα που αναπνέουμε… (σταμάτα ρε Πεταλωτή, αυτό θα το ανακοινώσουμε όταν φέρουμε τα νέο πακέτο μέτρων σε 2-3 μήνες!)
- Καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα…(ρε Πεταλωτή αγόρι μου, σε βάλαμε για να βγάλεις το φίδι από την τρύπα και θα μας κάψεις! Αυτά θα τα ανακοινώσουμε όταν φέρουμε το πέμπτο πακέτο μέτρων το φθινόπωρο!)

Μήπως ψήφισες Παπανδρέου και σου βγήκε Καραμανλής; Μήπως το πράσινο έγινε αίφνης γαλάζιο; Μήπως ξαφνικά συνειδητοποίησες ότι σε ξεγέλασε για ακόμη μια φορά ο λαϊκισμός των σοσιαληστών; Τελικά μήπως δεν ήταν κινδυνολόγοι όσοι σε προειδοποιούσαν πριν μερικούς μήνες για τα μέτρα που θα έπαιρνε η σοσιαληστική κυβέρνηση του Γ.Α.Π.; Τώρα οργίζεσαι, τα βάζεις με την κακιά σου την τύχη που σε έφερε στην Ελλάδα, για τα λεφτά που έφαγαν, αλλά πάντα τους έδινες ένα συγχωροχάρτι και μια καινούρια ευκαιρία επειδή άλλαζε ο αρχηγός, τα πρόσωπα.
Και λες: “Αυτοί έφαγαν μαζί με μια χούφτα λαμόγια τα λεφτά στο χρηματιστήριο! Αυτοί έφαγαν τις μίζες από τα δημόσια έργα! Αυτοί λάδωναν και λαδώνονταν από τη Siemens. Αυτοί δημιούργησαν τα Βατοπέδια. Αυτοί άδειασαν τα ασφαλιστικά ταμεία! Αυτοί χάριζαν χρέη σε εφοπλιστές και επιχειρήσεις, αυτοί δεν άγγιξαν ποτέ τον αμύθητο εκκλησιαστικό πλούτο! Γιατί να πληρώσω εγώ για το δικό τους χάλι;”. Συνέχεια… »

Βγαίνει ένα πρωί ο Γιώργος Παπανδρέου για τον καθιερωμένο πρωινό του περίπατο. Η μέρα δεν προδιαγραφόταν ιδιαίτερα ευχάριστη. Από τη μια περίμενε τους ελεγκτές της Ε.Ε., για να του παραδώσουν το φιρμάνι με τα νέα μέτρα, από την άλλη όλο για απεργίες άκουγε. Τον είχαν βάλει δηλαδή στη μέση, και δεν ήξερε τι να κάνει.
Εκεί που περπατούσε λοιπόν και σκεφτόταν πως θα συμβιβάσει την κατάσταση, ξαφνικά τον πλησιάζει ένας καλοντυμένος κύριος, μέσης ηλικίας. Τον χαιρετά και του λέει:
“Κύριε πρόεδρε, θα ήθελα να σας εκφράσω την αμέριστη στήριξή μου στα μέτρα που πρόκειται να πάρετε. Πάρτε όσα μέτρα χρειάζεται για να σωθεί η χώρα. Αν το κάνετε, εγώ είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω όχι έναν, δύο μισθούς!”.
Ο Γιωργάκης συγκινείται που ακούει αυτά τα λόγια και του ανταπαντά:
“Κύριέ μου, είστε σωστός πατριώτης και παράδειγμα προς μίμηση. Σας ευχαριστώ πολύ, μακάρι να σκέφτονταν έτσι όλοι. Δεν ξέρετε πόσο κουράγιο μου δίνετε! Μέχρι στιγμής όλο γκρίνιες άκουγα. Παρεπιπτόντως, ποια είναι η εργασία σας; Μήπως είστε δημόσιος υπάλληλος;”.
Και ο περαστικός απαντά με τη σειρά του:
“Όχι κύριε πρόεδρε δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος. Για την ακρίβεια δεν είμαι καν εργαζόμενος. Εισοδηματίας είμαι ,έχω 5 σπίτια και 3 μαγαζιά, τα νοικιάζω και ζω με τα νοίκια. Αν όμως ήμουν εργαζόμενος, τότε θα θυσιαζόμουν!!!”

Είναι πολύ πρόσφατη η τελευταία προεκλογική περίοδος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που προσπαθούσαν να πείσουν τον ελληνικό λαό-και φυσικά το κατάφεραν- ότι ανάμεσα στα δύο κόμματα εξουσίας συγκρούονται δυο διαφορετικές αντιλήψεις. Από τη μια μεριά, ο “κακός” Καραμανλής, που προσπαθεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση βάζοντας τον λαό στο “ψυγείο”, κι από την άλλη ο “καλός” Παπανδρέου, που θα έρθει να βάλει σε τάξη τα οικονομικά της χώρας, χωρίς να πληρώσουν οι συνήθεις ύποπτοι.
Δε χρειάστηκαν ούτε 4 μήνες για να αποδειχθεί αυτό για το οποίο πολλοί προειδοποιούσαν. Το ΠΑΣΟΚ δεν ήρθε στην εξουσία-και με πρωτοφανές σπρώξιμο- απλά και μόνο επειδή έπεισε τον λαό ότι είχε μια διαφορετική πολιτική από τον προκάτοχό του. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην εξουσία, έτσι ώστε, με νωπή τη λαϊκή εντολή και με όλο το συνδικαλιστικό κίνημα υποταγμένο στους μηχανισμούς του, να σαρώσει ότι είχε απομείνει από τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Πλέον κανείς δε μπορεί να θεωρήσει τυχαίο ούτε καν το γεγονός ότι ο Κ.Καραμανλής ανακοίνωσε παραμονή των εκλογών όλα αυτά τα σκληρά μέτρα. Έπαιξε και αυτός στο παιχνίδι που του ζήτησαν τα αφεντικά του και έσπρωξε το ΠΑΣΟΚ σε μια άνετη νίκη. Συνέχεια… »